I am what I am

ฉันเป็นอย่างที่ฉันเป็น\ฉันจะรักตัวเองแบบนี้ตลอดไป\ไม่ต้องหลบซ่อน ใช้ชีวิตตามที่ฉันชอบ\ไม่ต้องแต่งเติม เพียงยืนอยู่ในมุมสว่าง\ฉันคือฉัน\เป็นพลุสีที่แตกต่าง\ท้องฟ้าและทะเลกว้างใหญ่\ต้องเป็นฟองสบู่ที่เข้มแข็งที่สุด\ฉันชอบตัวเอง\ปล่อยให้ดอกกุหลาบเกิดผล\——หลินซื่อ《ฉัน》\เมื่อปลอกเปลือกความงามภายนอกออกไป\เมื่อฉันล้างมาสคาร่า\ถอดรองเท้าส้นสูงออก ฉันยังสามารถยืนสูงได้ไหม\เมื่อวันหนึ่งเสียงปรบมือหายไป\จะยังมีใครยิ้มให้ฉันไหม\เมื่อวันหนึ่งเวทีเล็กลง\ยังมีใครมองฉันอยู่ไหม\หรือฉันไม่ดีพอ\ใครจะมากอดฉัน\หยุดร้องเพลงและรำฉันขึ้นมั้ย\ฉันสำคัญหรือเปล่า\เธอในกระจกของฉัน ใบหน้าที่แปลกตา\ฉันไหนเป็นจริง ฉันไหนเป็นปลอม\ฉันใช้ความรักจากคนอื่น\กำหนดการมีอยู่ กลัวว่าชีวิตว่างเปล่า\แต่ลืมไปว่าควรหรือไม่\ให้ฝันบดบังเด็กผู้หญิงในวันนั้น\ถ้าคุณได้เห็นฉัน\ฉันที่ขี้อายและอ่อนแอแบบนี้\คุณจะหลบเลี่ยงหรือบอกว่ารักฉันมากขึ้น\——เซี่ยวหาน《ฉัน》\ฉัน คนเดียว รักษาฝันของตัวเอง\ฉันเพียงหวัง หลบอยู่ในมุมที่ไม่มีใคร\ฉันไม่สนใจ ว่าคนอื่นจะพูดอะไร\ฉันเพียงหวัง จะไม่เจ็บอีกต่อไป\ฉันไม่อยากพูด เพราะไม่มีใครอยากฟัง\ฉันคุ้นเคยกับการพูดให้ตัวเองฟัง\ฉันไม่อยากถาม รักจะเจอที่ไหน\ฉันคุ้นเคยกับการพาตัวเองกลับบ้าน\——หวังเจี๋ย《ฉัน》\ในโลกที่มองไม่เห็น ฉันคือวีรบุรุษ\ฉันมีฉายาว่า โจนแดนปากกล้า\คำขวัญคือ ฉันวุ่น จึงมีอยู่\ฉันแบบนี้ กล้าหาญแบบฉัน บริสุทธิ์แบบฉัน ซับซ้อนแบบฉัน\เย็นชาของฉัน ร้อนของฉัน เบื่อหน่ายของฉัน ขี้เกียจของฉัน\ฉันที่สงสัยเสมอ\พูดแล้วไม่ฟัง ฟังแล้วไม่ทำ ทำก็ไม่ดีพอ\คุณเคยอยากเป็นนักบินอวกาศไหม?\คุณเคยอยากเป็นประธานาธิบดีไหม?\หรือคุณยังฝันกลางวันต่อไป?\——อาซิน《ฉัน》\ฉันขอพร\ฉันไม่อยากให้ฝันของฉัน อยู่ไกลเกินไปจากฉัน\ฉันฝ่าฟันไปสู่วันพรุ่งนี้ของฉัน\โลกที่ฉันไม่สามารถละทิ้ง\ดนตรีที่ฉันไม่สามารถวางลงได้\ฉันโค้งคำนับ ขอบคุณ และกล่าวคำลา\——หยู่เค่อเวย《ฉัน》