ปีนี้เขาอายุ 18 ปี เป็นนักเรียนมัธยมปลายปีสุดท้าย!เด็กชายชื่อบายเรด เบลด!บุคคลสําคัญในโรงเรียน!เขาไม่หล่อ!แต่เพราะบาสเกตบอลและการต่อสู้เป็นความถนัด เขาจึงกลายเป็นตํานานที่ทุกคนในโรงเรียนรู้จัก!สําหรับคนอื่น เขาไม่เคยสนใจโลกแห่งความรัก!แต่ในปีสุดท้ายของเขา มีตํานานพิเศษ!เริ่มตั้งแต่เทอมแรกของปีสุดท้าย!เด็กสาวอ่อนโยน น่ารัก และใจดีคนหนึ่งมาถึงชั้นเรียนของเรา~ ซืออิง!บายน์เบลดตกใจมาก!บายเรดเบลดอ่อนโยนและมีเสน่ห์จนรอยยิ้มของซืออิงในตอนนั้นอ่อนโยนเหมือนดอกบ๊วย!ใบหน้าของเธอบริสุทธิ์เหมือนเครื่องลายครามเธอสวยอย่างไม่มีใครเทียบได้ และด้วยรอยยิ้มของเธอ เสน่ห์ในโลกนี้กลายเป็นความหยาบคายเธอมีดวงตาลึกเหมือนน้ําในทะเลสาบ! คลื่นสงบ!ด้วยสีหน้าภูมิใจและเป็นธรรมชาติ!และเขาก็หลงใหล!ชางเกร็นรู้ว่าเขาตกหลุมรักหญิงสาวคนนี้!เขาไม่สามารถหลุดพ้นจากเธอได้!แต่ตอนนั้น ซืออิงกับชางเกร็นไม่ได้สนิทกัน!ชางเกรนไม่รู้จะถ่ายทอดความรู้สึกแท้จริงนิรันดร์ต่อหญิงสาวในตํานานนี้อย่างไร!(เรื่องเศร้า www.gushiqing.com) วันต่อวัน!พี่น้องของชางเหรินสังเกตว่าชางเกรนตกหลุมรักซืออิง!ทุกคนขอให้ชางเกร็นสารภาพรักกับหญิงสาวคนนั้นแต่ชางเกรนไม่รู้จะพูดอะไร!ในตอนนี้ ชางเกร็นไม่ใช่บุคคลที่ไร้กังวลและมีอิทธิพลเหมือนแต่ก่อนอีกต่อไป!ในใจของชางเหริน มีเพียงภาพของซีอิงเท่านั้นที่ยังคงอยู่! วันหนึ่ง พี่ชายของวูนด์เบลดสารภาพรักกับซืออิง!แต่การเดินทางไม่ราบรื่น!เหมือนลมหนาวที่พัดผ่านความรักแรกพบของเหรินผู้บาดเจ็บ!แต่เฮิร์ตเบลดไม่ยอมแพ้!เฮิร์ตเบลดเชื่อว่าเวลาจะช่วยให้ซืออิงเข้าใจความรู้สึกที่แท้จริงของเขา!ในช่วงเวลานี้ เฮิร์ตเบลดเปลี่ยนแปลง!เฮิร์ตเบลดเรียนรู้ที่จะรักใครสักคนอย่างแท้จริง!เขาเรียนรู้ที่จะรอคอย...ความจริงยังคงยุติธรรมมาก!เวลาพิสูจน์หัวใจของเฮิร์ตเบลด!เวลาก็เคลื่อนไปซืออิงเช่นกัน!พวกเขากลายเป็นคู่รักที่ใคร ๆ อิจฉาในมหาวิทยาลัย!พวกเขารักกันและกัน!พวกเขาอยู่และเรียนด้วยกัน!ตั้งแต่นั้นมา พวกเขาแยกจากกันไม่ได้!พวกเขาให้กําลังใจกัน!พวกเขาอบอุ่นกันและกัน! และแล้ว พวกเขาก็ก้าวเข้าสู่สนามรบของการสอบเข้ามหาวิทยาลัย!เด็กชายและเด็กหญิงได้รับการรับเข้าเรียนที่ "มหาวิทยาลัยในเซี่ยงไฮ้" และ "มหาวิทยาลัยในปักกิ่ง" ตามลําดับทั้งคู่มีความสุขและไม่มีความสุขมาก!เพราะทั้งคู่ได้เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยในฝัน!แต่หลังจากนั้น เวลาที่ได้อยู่ด้วยกันก็ลดลง!คืนนั้น เพื่อนร่วมชั้นของพวกเขารวมตัวกัน และหลังจากนั้นก็เดินเงียบๆ ไปตามถนนโดยไม่พูดอะไรในตอนนั้น เด็กสาวทําลายบรรยากาศตึงเครียด!ซือยิงพูดว่า "เราอยากเป็นตัวละครที่โดดเด่นที่สุดในตํานาน!ดังนั้นเราต้องทํางานหนักเพื่อเล่นบทบาทของเราให้ดีใช่ไหม?การแยกจากกันนี้ก็เพื่อมีเวลาร่วมกันมากขึ้นในอนาคตใช่ไหม?ทั้งคู่หัวเราะ!พวกเขาหัวเราะอย่างมีความสุข...ทันใดนั้น เป็ดแมนดารินคู่หนึ่งบินผ่านพวกเขาไป!อีกหนึ่งสัปดาห์จะเป็นวันเกิดของเด็กผู้หญิง!และก็เป็นเวลาของเด็กชายที่จะออกจากเมืองนี้!ในวันเกิดของเธอ เด็กชายใช้เวลาวันที่มีความสุขที่สุดในชีวิตกับเธอ!บ่ายวันนั้น เด็กหญิงส่งเขาออกจากเมืองอบอุ่นนี้...พวกเขาแยกจากกันด้วยน้ําตา...แม้จะอยู่ไกลกัน แต่ความสัมพันธ์ของพวกเขาก็ใกล้ชิดเหมือนปลายโลก!ซางเหรินโทรหาซืออิงทุกวัน!อวยพรให้เธอสบายดี!และแล้ว หนึ่งปีก็ผ่านไป! หนึ่งเดือนก่อนวันเกิดของซืออิง ชางเกรนโทรมาบอกว่าจะกลับมาร่วมฉลองกับเธอ!ซืออิงดีใจมาก!เธอไปร้านเสริมสวยทุกวัน...แต่ความจริงมันโหดร้าย!ชางเกรนเป็นลมกะทันหันระหว่างเรียนพละ!ผลตรวจพบว่าเป็นมะเร็งเม็ดเลือดขาวแต่กําเนิด!เขามีเวลาอยู่ได้สูงสุดหนึ่งเดือน!เด็กชายร้องไห้...เด็กชายหยุดโทรหาเด็กหญิง!ซืออิงคิดว่าเด็กชายยุ่งช่วงนี้ เลยไม่โทรหาชางเหริน!เธอส่งข้อความทักทายแค่ไม่กี่ข้อความเท่านั้น!ตอนนี้ชีวิตของซางเหรินค่อย ๆ ใกล้ตาย...เซียงรู้สึกแปลกมากที่ชางเกรนไม่ตอบข้อความของเธอ...เป็นซืออิงที่ส่งโทรเลขถึงซางเหริน! ปลายสาย ชางเกร็นพูดว่า "เลิกกันเถอะฉันตกหลุมรักคนอื่นแล้ว..." หลังจากพูดจบ ชางเกรนก็วางสาย!ซืออิงแทบไม่เชื่อหูตัวเอง...เธอร้องไห้...เธอร้องไห้อย่างเศร้า...เธอจะรู้ได้อย่างไรว่าชูเรนอกหักแค่ไหน...เขารู้ว่าเขาไม่สามารถให้ความสุขกับผู้หญิงคนนั้นได้อีกต่อไป...เขาไม่สามารถรั้งเธอไว้ได้อีกต่อไป...หลังจากนั้น ชางเกรนส่งข้อความเดิมทุกวัน—"27, 24"—แต่เธอไม่ตอบกลับ เพราะผู้ชายคนนั้นทําร้ายเธออย่างลึกซึ้ง!ผู้หญิงคนนั้นไม่สนใจความหมายของมันเลย!ผู้หญิงคนนั้นส่งข้อความเดิมทุกวัน จนถึงวันที่ 18!ในวันเกิดของผู้หญิงคนนั้น ชางเกรนจากโลกนี้ไป... ครั้งนี้ ชางเกรนเสริมว่า: ฉันจะไปแล้ว ฉันอยู่กับเธอไม่ไหวแล้ว และในโลกที่ไม่มีฉัน เธอต้องดูแลตัวเองให้ดี......ซืออิงร้องออกมาอย่างฉับพลัน ราวกับว่ามีอะไรจะเกิดขึ้น!ซืออิงรีบโทรหาซางเหริน!คนที่รับสายคือพี่สาวสาบานของซางเหริน!ในช่วงเวลานี้ พี่สาวสาบานของซางเหรินดูแลเขา!น้องสะใภ้บอกเรื่องทั้งหมดกับซื่อติงทางโทรศัพท์! และบอกซื่อติงว่าพวกเขาอยู่ที่ปักกิ่ง… เมื่อซื่อติงไปถึง แชงเจื้อก็ได้จากไปแล้ว… ในกล่องร่างข้อความโทรศัพท์ยังมีข้อความสี่ข้อความที่ยังไม่ได้ส่ง '27, 24' ซื่อติงกอดแชงเจื้อที่อยู่บนเตียงโรงพยาบาลและร้องไห้อย่างโศกเศร้า……
ซื่อติงพูดว่าเธออยากอยู่กับแชงเจื้อเป็นการส่วนตัว! หมอก็ออกไปหมดแล้ว… ในห้องพักคนไข้มีแค่พวกเขาสองคน! ซื่อติงหยิบมีดผลไม้ที่เตรียมไว้และกรีดข้อมืออย่างลึกพูดว่า: สามี เราจะไม่แยกจากกันตลอดไป… (เมื่อหมอเข้ามา เด็กหญิงก็ได้ใจหยุดเต้นแล้ว…) หวังว่าคู่รักทุกคนต้องคิดถึงคนที่คุณรักให้มาก อย่าเพิกเฉยต่อข้อความของเขา (เธอ)… บางทีนี่อาจเป็นความปลอบใจครั้งสุดท้ายที่เขา (เธอ) ให้คุณ… ต่อมาถึงได้รู้ว่า 27 จริง ๆ หมายถึง 'ยกโทษให้ฉัน!' เพราะตัวอักษรที่เขียนคำว่ายกโทษให้ฉันรวมกันได้ 27 เส้น! ส่วน 24 หมายถึง 'ฉันรักคุณ!' ตัวอักษรรวมกันได้ 24 เส้น…
