ต้องดู ‘ความเศร้า’ จึงจะเข้าใจว่าความรักคืออะไร

วันหนึ่งมีสาวน้อยฉลองวันเกิด เด็กชายคนหนึ่งมอบหมีขนฟูน่ารักให้เธอในงานเลี้ยงวันเกิด จากของขวัญวันเกิดทั้งหมด นี่เรียกได้ว่าไม่ใช่ของขวัญเลย สาวน้อยโกรธเล็กน้อย บางทีอาจโกรธมากกว่า เพราะไม่คิดว่าหนุ่มแฟนของเธอจะใจแคบ ขณะที่วันนี้เป็นวันเกิดของเธอ มีเพื่อนหลายคนมางานเลี้ยงของเธอ ปีที่แล้วเด็กชายมอบดาบ藏อันมีค่าให้เธอในวันเกิดของเธอ เด็กชายสาบานว่าหากวันหนึ่งเขาทรยศต่อแฟนสาว แฟนสาวสามารถใช้ดาบเจาะอกของเขาได้ ปีนี้ ทั้งสองคนกำลังพูดคุยเกี่ยวกับอนาคตของพวกเขา เพื่อนหลายคนมาร่วมฉลองวันเกิดของสาวน้อย เด็กชายบอกว่าพวกเขาจะมอบของขวัญที่น่าจดจำตลอดชีวิตในวันเกิด ผลลัพธ์ดูเหมือนจะเกินความคาดหมายของทุกคน แน่นอนว่าโดยเฉพาะสาวน้อย! แข่งขันกับสายตาโกรธของสาวน้อย เด็กชายกลับหัวเราะเจ้าเล่ห์ ของขวัญชิ้นนี้ทำให้สาวน้อยจดจำตลอดชีวิต สาวน้อยดื่มเหล้าในงานเลี้ยงมาก ขณะที่เด็กชายเงียบ ๆ ดื่มโค้กอยู่ข้าง ๆ เมื่อเลี้ยงเสร็จ พวกเขาต้องกลับไปบ้านเล็ก ๆ ของตน ขึ้นวงแหวนสาม สาวน้อยยังโกรธและบ่นตลอด เป็นเบาะหลังรถมีของขวัญมีค่าหลายชิ้น แน่นอนรวมถึงหมีขนฟูด้วย สาวน้อยเริ่มบ่นว่าหนุ่มไม่รักเธอ ไม่เห็นคุณค่าความรักของพวกเขา เด็กชายก็ขับรถอย่างเงียบ ๆ ไม่พูดอะไร บางทีมีรอยยิ้มปรากฏบนใบหน้า แอลกอฮอล์ส่งผลจากความชั่วขณะ สาวน้อยอาเจียน เด็กชายจอดรถข้างทาง สาวน้อยโมโหร้าย ดุด่าเด็กชายที่มอบวันเกิดที่ไม่พอใจให้กับเธอ พูดเรื่องที่ทำให้เจ็บปวด เด็กชายเงียบ ไม่พูดอะไร แค่ถือกระดาษทิชชู่ในมือหนึ่ง และขวดน้ำแร่ในอีกมือ สาวน้อยวิ่งไปยังถนนวงแหวนหลัก เด็กชายไม่ได้ดึงเธอไว้ ทั้งสองต่อสู้กันบนถนนทันใดนั้น รถคันหนึ่งพุ่งตรงมาหาทั้งคู่ เด็กชายไม่คิดมากก็ทิ้งสิ่งของในมือ ผลักสาวน้อย ศีรษะของเธอชนพื้นอย่างแรง เมื่อเธอฟื้นขึ้นมา เธอนอนอยู่ที่โรงพยาบาล มีผ้าพันแผลรอบศีรษะ คนขับรถเร็วติดว่าขับรถหลังดื่มเหล้า เด็กชายถูกรถชนกระเด็น 15 เมตร ตอนพนักงาน 120 มาถึง เขาปากชุ่มเลือดพูดว่า "อย่าดูแลฉัน ดูแฟนฉันเป็นยังไง"เมื่อพวกเขามาถึงโรงพยาบาล เด็กชายได้เสียชีวิตไปแล้ว คําพูดสุดท้ายของเขาคือเรื่องหมี ตามคําขอของเขา หมีถูกเจ้าหน้าที่ทางการแพทย์พาขึ้นรถพยาบาล ในช่วงสุดท้ายของโลกนี้ หมีตัวน้อยนี้อยู่กับเขาเสมอเมื่อเด็กหญิงรู้ว่าเด็กชายจากไป เธอร้องไห้ไม่หยุดจนเป็นลมหลายครั้ง พยาบาลที่ใส่ใจพาหมีน้อยมาที่ข้างเตียง เด็กหญิงตื่นขึ้นจากความหมดสติอีกครั้ง เมื่อมองไปที่หมีน้อย มันเปื้อนเลือดของเด็กชายและดูเหมือนจะควบคุมอุณหภูมิร่างกายของเด็กชาย เธอกอดมันแน่นไว้ที่อก ลูบมันอย่างอ่อนโยน ทันใดนั้น เธอรู้สึกถึงบางสิ่งที่แข็งมาก เด็กหญิงหยิบบางอย่างจากกระเป๋าหมี—กล่องแหวนที่มีแหวนเพชรสวยงาม เมื่อเห็นทั้งหมดนี้ เด็กหญิงก็ร้องไห้อย่างสิ้นหวัง ดึงผมและผ้าพันแผลที่พันผมออกอย่างแรง แต่ทุกอย่างดูไร้ความหมาย เด็กหญิงไปที่ห้องเก็บศพ ที่ซึ่งเลือดของเด็กชายถูกเช็ดออก เขานอนอยู่ตรงนั้นอย่างสะอาดและสงบ ยังคงยิ้มเจ้าเล่ห์ เด็กหญิงลูบหัวเด็กชาย น้ําตาไหลอาบแก้ม เธอไม่อยากร้องไห้ออกมาดัง ๆ เพราะเด็กชายไม่ชอบให้เธอร้องไห้ เด็กสาวได้รับการปล่อยตัวในวันถัดมา กลับไปยังท่าเรือที่เคยรักเมื่อเปิดประตู เธอก็ตกตะลึงกับทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้า: ห้องเต็มไปด้วยกุหลาบ เค้กก้อนใหญ่บนโต๊ะ กล่องอาหารร้อน และการ์ดวางอยู่ข้าง ๆข้างในกล่องข้าวมีซุปโปรดของเธอ ข้างในการ์ดเขียนว่า: แต่งงานกับฉัน แล้วคุณจะไม่เสียใจเลยตลอดชีวิต คุณจะรู้สึกอบอุ่นไปตลอดชีวิต ฉันจะทําให้คุณมีความสุขตลอดชีวิต ฉันจะอยู่เคียงข้างคุณเสมอ ฉันจะปลุกคุณทุกวัน ทําอาหารเช้าที่คุณชอบให้คุณ พาคุณไปทํางาน คิดถึงคุณเสมอ โทรหาและส่งข้อความหาคุณได้ทุกเมื่อ เพื่อไม่ให้ความเหงาตามหลอกหลอนคุณแม้แต่วินาทีเดียว ตอนกลางคืน ฉันจะไปรับคุณจากที่ทํางาน ทําอาหารเย็นให้คุณ และปล่อยให้คุณหลับในอ้อมแขนของฉันก่อนจะหลับอย่างเงียบ ๆคุณตัดสินใจเองที่บ้าน แต่ฉันยังดูแลงานบ้านอยู่ สุขภาพของฉันดีขึ้นถ้าฉันมีธุระสังคม ฉันจะกลับบ้านก่อน 5 ทุ่ม ถ้าฉันมีทริปธุรกิจ ฉันจะเตรียมอาหารให้คุณสําหรับอีกไม่กี่วันข้างหน้า และแน่นอน ขนมโปรดของคุณจริง ๆ แล้ว ความรักก็คือความสุขของคนสองคน ความสุขของเราเพิ่งเริ่มต้น ความหวัง......เด็กสาวทนไม่ไหวอีกต่อไป เธอเห็นห้องเต็มไปด้วยเสียงหัวเราะและคําพูดหวาน ๆ ของพวกเขา ภาพในอดีตหลั่งไหลเข้ามาในใจ—เธอโทษตัวเอง เสียใจ และบ่น...... คิดถึงคนที่ทรยศต่อสิ่งที่เคยงดงาม ความสุขในอดีตกลายเป็นความเฉียบคม เสียงหัวเราะในอดีตกลายเป็นสีเทาในวันที่เด็กชายถูกเผา เด็กหญิงไม่ได้ไป เด็กหญิงเงียบ ๆ อยู่คนเดียวในท่าเรือแห่งความรักของพวกเขา นอนอยู่บนเตียงที่พวกเขามักจะ**** ดูวิดีโอการเดินทาง และนึกถึงมีดทิเบตที่เด็กชายให้เธอในวันเกิดปีที่แล้วตอนที่เธอกรีดข้อมือ...... การ์ดใบหนึ่งวางอยู่ข้างหน้าต่าง: "ที่รัก ฉันอยู่ตรงนี้ ชีวิตที่ไม่มีเธอทําให้ฉันเศร้ามาก มันเป็นความผิดของฉัน ตั้งแต่เธอจากไป ฉันก็คิดถึงวันที่เราใช้ร่วมกัน—ความอบอุ่นของเธอ กลิ่นของเธอ รอยยิ้มเจ้าเล่ห์ของเธอ และอาหารที่เธอทํา เธอโกหก เธอบอกว่าจะปกป้องฉันตลอดชีวิต ถ้าไม่มีเธอ การนอนคนเดียวมันหนาวมาก ไม่มีเธอทําอาหาร ฉันหิวมาก ไม่มีเธอ ฉันเหงามาก ช้าหน่อย ฉันอยู่ตรงนี้ แม้ว่าเธอจะไม่รักษาสัญญา แต่ฉันรักเธอจริงๆ วายร้าย ฉันอยู่ที่นี่ ช้าลง รอฉันข้างหน้า ฉันอยู่ที่นี่......เพื่อนที่รักกัน...จงรักษามันให้ดี... บางทีในโลกนี้อาจไม่มีความรักที่สมบูรณ์แบบขนาดนั้น แต่ก็มีคนที่รักคุณมากที่สุด และคนที่คุณรักมากที่สุด เมื่อคนที่รักคุณมากที่สุดและคนที่คุณรักที่สุดอยู่คนเดียว ฉันบอกคุณว่าคุณมีความสุข บางคนมักจะเป็นรักสามเส้า บางทีคุณอาจไม่เข้าใจความรักของฉัน ฉันอยากอ่านโพสต์นี้ ดังนั้นคุณก็น่าจะเข้าใจบ้างใช่ไหม? ฮ่าๆ ฉันหวังว่าคนที่อ่านโพสต์นี้จะให้คุณค่ากับทุกสิ่งที่อยู่ตรงหน้าคุณ และไม่ทะเลาะกันเรื่องเล็กๆ น้อยๆ