ทําไมเราต้องมีสติสัมปชัญญะ?นี่คือรากเหง้าของความเจ็บปวด รังแห่งความชั่วร้ายถ้าฉันเกิดมาโดยไม่มีตัวตน บางทีฉันอาจจะตาย บางทีฉันอาจมีความสุขถ้ามีชีวิตหลังความตาย ฉันก็หวังว่าจะไม่มีฉัน และโลกจะงดงามเหมือนตอนฉันยังเป็นเด็กถ้ามนุษย์ไม่มีจิตใจที่พัฒนาแล้วแบบนี้ฉันจะใช้ชีวิตอย่างง่วงเหงา โดยไม่เข้าใจฉันปรารถนาเหลือเกินว่าจะมีสวรรค์ ที่ปราศจากความเจ็บปวด ไม่มีความเศร้า ไม่มีสมคบคิด ไม่มีแผนการ ไม่มีการวางแผน ไม่มีการต่อสู้วันหนึ่ง ฉันเห็นความหวังในชีวิตเพียงชั่วขณะเดียว ฉันก็มีความกล้าขึ้นมาเล็กน้อย แต่...สิ่งที่ตามมาคือความเจ็บปวดหนัก ๆ ซ้ําแล้วซ้ําเล่า......วันนี้ ฉันยังมีชีวิตอยู่ทําไมต้องมีชีวิตอยู่โดยไม่รู้ เพียงเพื่อให้ความฝันไร้สาระและเด็ก ๆ ในใจของฉันเป็นจริง? ทุกวันนี้ ใคร ๆ ก็ทําทุกอย่างเพื่อผลประโยชน์ต่าง ๆตลอดหลายปีที่ผ่านมา ฉันไม่เคยเห็นใครทําอะไรน่าเบื่อ ไม่เคยพูดอะไรไร้สาระแม้แต่คําเดียวทุกวันนี้ การซื้อเกมคลาสสิกไม่ใช่เรื่องง่ายเลย การเล่นเกมก็เหมือนโกงในจีน การพัฒนาเศรษฐกิจอย่างรวดเร็วทําให้ระดับวัฒนธรรมติดอยู่ในศตวรรษที่ผ่านมา สร้างขยะมากมายมันอยู่ทุกที่ แพร่หลาย และทําให้หัวใจของคนรุ่นแล้วรุ่นเล่าสกปรกคนจีนขาดความคิดสร้างสรรค์และมักจะตามความคาดหวังของคนอื่นธรรมชาติของมนุษย์ถูกครอบงําด้วยความเจ้าเล่ห์ เจ้าเล่ห์ และความโลภมากขึ้นเรื่อย ๆทุกคนสวมชั้นของการปลอมตัว พร้อมจะถอดออกเฉพาะเมื่อเผชิญกับความตายเท่านั้น
