[แชร์] เรื่องตลก

เมื่อสองปีก่อน ตอนประมาณห้าทุ่มกว่า เครื่องทำเต้าหู้ของฉันได้รับโทรศัพท์ คนปลายสายตะโกนใส่ฉันด้วยความตื่นตระหนกว่า: เราคือไปรษณีย์จีน แฟนของคุณคลอดลูกยาก รีบมาที่นี่เตรียมงานศพเถอะ! ฮ่าฮ่า!\ ฉันวางเครื่องทำเต้าหู้ แล้วรีบหยิบกระป๋องอาหารขึ้นมากิน ครึ่งทางก็วางชามวิ่งลงไปชั้นล่าง มีรถไฟขบวนหนึ่งแล่นมาไกลๆ ฉันโบกมือ รถไฟวิ่งมาหยุดตรงหน้าฉัน คนขับเปิดประตูถาม: ไปไหน? ฉันตอบว่า ไปรษณีย์จีน คุณรถไฟช้าเกินไป ฉันจะเรียกแท็กซี่\ คนขับตกใจมากกดคันเร่ง ก๊ง! รถไฟวิ่งบนถนนปูนประกายไฟกระเด็น พร้อมลากร่องนิ้วสองเส้นหลุดรางไปอย่างรวดเร็ว\ ฉันมองพื้นรองเท้า ตอนนี้เกินตีหนึ่งแล้ว หมุนตัววิ่งขึ้นชั้นบน มีเฮลิคอปเตอร์บนดาดฟ้าที่มีป้ายว่า 'ไททานิก' หมุนกังหันลมลงจอด ฉันเข้าไปถาม: ไปไปรษณีย์จีนไหม? แฟนฉันคลอดลูกยาก ขอให้พาฉันไปสักรอบ คนขับบอก: เป็นเรื่องเร่งด่วน เครื่องบินฉันช้าเกินไป คุณเรียกแท็กซี่เถอะ หลังจากพูดจบ เฮลิคอปเตอร์โยนสมอลงพื้นแล้วค่อยๆ ดึงแท็กซี่ขึ้นมา คนขับเอียงหัวตะโกน: จะไปไปรษณีย์จีนใช่ไหม? ไมล์ตามมิเตอร์หรือว่าคิดราคากัน?\ ฉันยืนอยู่ใต้เฮลิคอปเตอร์ ลมกรรโชก พูดด้วยความรีบ: ปกติราคาเท่าไหร่?\ คนขับใช้วิทยุสื่อสารพูดว่า: สองร้อย!\ ฉันก็หยิบเครื่องทำเต้าหู้ขึ้นมาพูด: แพงเกินไป! ฉันจะซื้อรถเอง!\ คนขับพุ่งออกจากรถ กระโดดขึ้นดาดฟ้า กลิ้งตัวลุกขึ้นยืน พูดว่า: ซื้อรถเหรอ มาหาฉันสิ\ ฉันถาม: คุณมีรถอะไรบ้าง?\ คนขับดันรถ BMW ที่มีป้าย TAXI ออกมา พูดว่า: รถสปอร์ตแบรนด์เนม ทำด้วยมือทั้งหมด\ ฉันมองแล้ว ก็เห็นว่าทำด้วยมือจริง เข็มวัดน้ำมันก็วาดด้วยมือ\ ไม่พูดมาก ฉันหยิบถุง IC Card ออกมาอย่างจริงจังส่งให้คนขับพูดว่า: รถดีมาก ฉันเอาอันนี้ นี่มีค่าโทรหกล้าน หยิบไป ใช้ให้ประหยัด\ คนขับน้ำตาเอ่อ มือสั่นสัมผัส IC Card หยาบๆ พูดไม่ออก\ ฉันถอนหายใจลึกๆ ตบไหล่คนขับพูดว่า: ขอบคุณนะ ไปได้แล้ว\ ฉันถือรถ BMW เดินไปที่ร้านอาหารจานด่วน ซื้อโลงเถ้าศพมือสอง แล้วตรงไปยังไปรษณีย์จีน พอมาถึงก็เกือบหกโมงเย็น พนักงานที่ใส่หน้ากากเข้ามา ถามว่า: คุณเป็นญาติผู้ป่วยใช่ไหม? ฉันตอบว่าใช่ แฟนฉันเป็นอย่างไรบ้าง? พนักงานส่ายหัวพูด: เราพยายามเต็มที่แล้วแต่……เฮ้อ……ขอให้พ่อกับลูกปลอดภัย…\ ทันใดนั้นสมองของฉันว่างเปล่าแฟนของฉันอุ้มลูกเดินมาหาฉันอย่างช้า ๆ และถามอย่างเป็นห่วง: คุณกำลังทำอะไรอยู่?\ ฉันพูดว่า: สมองฉันว่างเปล่าอยู่\ แฟนไม่พอใจพูดขึ้น: สมองคุณทำไมว่างเปล่าบ่อยขนาดนี้\ ฉันโกรธอย่างรุนแรง หยิบโลงเถ้ากระดูก ชี้ไปที่หัวแฟนของฉันพูดว่า: คุณพูดว่าฉันว่างเปล่าอะไร หะ? คุณเป็นผู้ชาย ในโลกที่มีตรรกะแบบนี้ ทำไมถึงจะมีลูก! คุณให้ฉันออกไปเผชิญความคิดเห็นสังคมยังไง?! คุณอยากไปแสดงบนเวทีคืนวันปีใหม่เหรอ?!\ ฉันด่าพูดอย่างสุดเสียง พร้อมกับดึงฝาโลงออกเสียงครืด\ แฟนฉันมองฉันอย่างใจเย็นพูดว่า: ฉันรู้ว่านี่ไม่ใช่เหตุผลจริงที่คุณอยากฆ่าฉัน\ ฉันพูดว่า: ใช่ เหตุผลที่แท้จริงคือ ถ้าคุณไม่ตาย โลงนี้ก็ซื้อมาเปล่า!\ พูดจบฉันตั้งใจแน่วแน่ บีบไกโลงเถ้ากระดูก\ เพียงเสียงโลงดัง แฟนฉันเสียชีวิตในโลง ฉันกอดศพที่อยู่บนพื้น ใจเต็มไปด้วยความรู้สึกมากมาย นี่เคยเป็นคนที่ฉันรักที่สุด…***\ ฉันร้องไห้อย่างโหยหวน พนักงานไปรษณีย์ข้าง ๆ คอยเสนอขายน้ำแร่ให้ฉัน ฉันร้องไห้และตะโกน: ไม่เอา! ฉันไม่เอาน้ำแร่! เอาไปทางนั้น!!\ ฉันร้องไห้อยู่สักพัก เข้าไปเข้าห้องน้ำ หน้าห้องน้ำมีผู้ชายถือปืนที่มีตัวอักษรว่า “ส่งของ” พูดอย่างเย็นชา: ขอโทษ ตอนนี้เป็นกลางวันยาวคุณไม่สามารถเข้าห้องน้ำได้\ ฉันจ้องมองห้องน้ำ แล้วเงียบบ่ายหลังเดินออกไป เดินไปสองสามก้าว หันกลับไปเตะผู้ชายคนนั้นสักที แล้วเงียบจากไป มีคนหนึ่งดึงฉันและยัดใบปลิวให้ฉัน: งานลดราคาสุดท้ายปีของเมรุเผาศพแบบบริการตัวเอง คนละ 20 หยวน\ ฉันเรียกคนแจกเอกสาร ให้เขาหิ้วแฟนของฉันไปเผาด้วย\ เมื่อเดินถึงเมรุ เถ้าก็มีแถวยาว 13 เมตร 56 เซนติเมตร ในที่สุดก็มาถึงช่วงเวลาที่น่าตื่นเต้น ฉันมองสองช่างเผา คนหนึ่งใส่ถ่าน อีกคนหนึ่งโบกพัด กลิ่นหอมลอยขึ้นในอากาศ ช่างเผาที่โบกไฟมองขึ้นถามฉัน: เผากี่คน?\ ฉันยัดแฟนให้เขา: หนึ่งคน\ ช่างใส่ถ่านถาม: จะใส่ผงซินนามอนไหม\ ฉันลังเลสักหน่อยถาม: ไม่ต้องจ่ายเงินเพิ่มใช่ไหม?\ ช่างพูด: ไม่เพิ่ม\ ฉันพูด: งั้นเอาหนึ่งกระสอบ\ เผาไปสักพัก ช่างพัดไฟเรียกฉัน: มาดูกันว่าไฟพอหรือยัง\ ฉันปฏิเสธอย่างสุภาพ: คุณดูเอาเองก็แล้วกันฉันเมื่อเร็วๆ นี้มีอาการชอบใช้มือซ้าย หมอไม่ให้กินเนื้อ\ อาจารย์หมุนตัวจากไป สักพักก็กลับมา: เอาใส่ห่อหรือเอาไปเลย?\ ฉันถาม: สองอย่างนี้ต่างกันยังไง?\ อาจารย์ตอบ: ไม่ต่างกัน เอาไปเลย\ ฉันถือโลงกระดูกมือสอง ใจเต็มไปด้วยความคิดถึงแฟนหนุ่ม ก้าวไปตามทางไปยังรถเมล์\ เดินบนถนน มองออกไปนอกหน้าต่าง ฉันคิดอย่างเศร้าใจ:\ “เมื่อกี้ฉันวางเด็กตัวนั้นไว้ที่ไหนวะ?”\ ผู้แต่ง: hanxu4413