เลี้ยงผี!!!

เวลา 19.00 น. หลังเลิกงาน ผู้คนแออัดเต็มไปหมดในซูเปอร์มาร์เก็ต โดยเฉพาะชั้นหนึ่งซึ่งขายอาหารทุกชนิด มองจากที่สูงลงมา เต็มไปด้วยหัวของผู้คนหนาแน่นเหมือนกล่องไม้จิ้มฟันที่เพิ่งถูกฉีกออก หนึ่งในนั้นเป็นแม่บ้านรูปร่างแข็งแรง ดูฉลาดกําลังยุ่งวางเนื้อไก่ดิบที่คัดเลือกอย่างพิถีพิถันลงในถุงพลาสติก เตรียมกลับบ้านไปทำไก่ผัดเผ็ด สินค้าส่วนใหญ่เป็นไก่คุณภาพต่ำ เช่น กระดูกเยอะเนื้อน้อย ส่วนที่เธอต้องการคือส่วนเนื้ออกและขาไก่ ซึ่งเป็นที่ทราบกันว่าหาได้ไม่ง่ายเพราะส่วนดี ๆ ของไก่ได้ถูกใช้ทำอาหารอื่นไปแล้ว อยู่ ๆ แม่บ้านก็ใช้ที่คีบจับเจอปลายนิ้วของมนุษย์ที่ถูกตัดขาด เธอตกใจโยนที่คีบถอยหลัง แต่ไม่นานก็กลับไปที่เคาน์เตอร์อีกครั้ง ยื่นมือไปอีกครั้งเพราะเห็นแหวนทองเปล่งประกายอยู่บนปลายนิ้ว เลือดและเครื่องปรุงอื่น ๆ ไม่สามารถบดบังแสงของมัน พริกชิ้นเล็กช่วยเน้นให้ดูน่าดึงดูดยิ่งขึ้น แต่ผู้หญิงสูงผอมข้าง ๆ ที่สายตาเฉียบคมก็เห็นปลายนิ้วนั้นเช่นกัน เธอใช้ความสูงและแขนยาวของตัวเองอย่างเต็มที่ ดึงนิ้วที่ขาดจากก้อนเนื้อไก่อย่างแม่นยำและจับไว้ในมือ แม่บ้านย่อมไม่ยอม ทั้งสองเริ่มแย่งกัน ผลัก ดึง ด่าทอ และโจมตีทางร่างกาย ในความวุ่นวาย ของที่ผู้หญิงสูงผอมถืออยู่หลุดมือ แม่บ้านไม่สนใจเสื้อสีชมพูของตัวเองที่จะเลอะ ล้มตัวลงกับพื้น หมุนตัวกลิ้งไปข้างหน้า ยื่นแขนยาวออกไป ข้ามขาและเท้าของผู้คนหลายคน คว้าปลายนิ้วและแหวน พอทุกสายตาจับจ้อง เธอก็ยัดของที่ได้กลับเข้าปาก ผู้หญิงสูงผอมโกรธตะโกน เรียกร้องให้แม่บ้านแข็งแรงคายนิ้วออก เพราะเธอเป็นคนเจอสิ่งนี้ก่อนและถือไว้ในมือ คนรอบข้างหลีกทางให้สองคนนี้ ยกเว้นยามตัวใหญ่ที่สายตาไม่โฟกัส แทบไม่มีใครสังเกตเห็นการโต้เถียง แม่บ้านตั้งใจจะกลืนปลายนิ้ว แต่เนื่องจากขนาดใหญ่ติดคอ พยายามหลายครั้งก็ไม่สำเร็จ หลังจากนั้นเธออดทนต่อความรู้สึกคลื่นไส้ ใช้ฟันกัดนิ้วเป็นสองท่อน ท่อนที่มีแหวนถูกกลืนลงคอ ส่วนท่อนที่มีเล็บถูกคายออกเห็นเพียงแสงแดงวูบหนึ่ง นิ้วขาดพุ่งออกมาจากปากของแม่บ้าน กระแทกกับกางเกงยีนส์ตัวหนึ่ง จากนั้นตกลงพื้น หายไปท่ามกลางขาและรองเท้าของผู้คนหลายคนที่เดินอยู่ ผู้หญิงสูงผอมเห็นเหตุการณ์ก็รีบวิ่งไปค้นหา แม่บ้านยิ้มอย่างภาคภูมิใจและฉวยโอกาสเดินจากไป เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยยักษ์ซึ่งมีหน้าตาดูเหมือนคนงี่เง่าเดินมาหาแม่บ้าน แล้วยื่นแขนข้างหนึ่งที่เต็มไปด้วยความน่าเกรงขวัญมาขวางทาง พูดด้วยเสียงแหบและต่ำว่า: “คุณยังไม่ได้จ่ายเงินแต่กลับกินสินค้าที่ขายในซูเปอร์มาร์เก็ตไป ฉันจะพาคุณไปรับโทษ” แม่บ้านโกรธตะโกนว่า: “สิ่งที่ฉันกลืนเข้าไปไม่ใช่ไก่ของพวกคุณ แต่เป็นนิ้วของมนุษย์” “คุณทำลายชื่อเสียงของซูเปอร์มาร์เก็ตนี้ ฉันจะพาคุณไปพบผู้จัดการ” เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยจับแขนแม่บ้านทันที ราวกับเหยี่ยวจับนกน้อย ลากเธอไปโดยเบียดผู้ซื้อคนอื่นตลอดทาง