ไม่มีใครสามารถใช้ชีวิตทั้งชีวิตไปโดยไม่รู้เรื่องอะไรเลย
有人问:ถ้าคุณมีแฟนแล้ว คุณจะสามารถอดทนไม่ทะเลาะกันได้ไหม?\ฉันหัวเราะเบาๆ โอ้อวดว่า ด้วยอารมณ์ดีของฉัน จะไม่มีวันทะเลาะกันได้แน่นอน\แต่ในหัวฉันก็ผุดขึ้นมาบางคำพูดเพียงเล็กน้อยว่า: 'คุณเพียงแค่ไม่เคยผ่านมันมาเท่านั้นเอง'\เมื่อกลับไปสู่ชีวิตประจำวัน ผู้หญิงที่ฉันใกล้ชิดและอยู่ด้วยมานานที่สุด ก็คือแม่ของฉัน\ฉันมักจะทะเลาะกับเธอ\การทะเลาะกันระหว่างแม่ลูกในช่วงวัยรุ่นคงเป็นแบบนี้แหละ\เธอมีเจตจำนงของเธอ เธอหวังว่าฉันจะเปลี่ยนแปลงตามเจตจำนงของเธอ\ฉันก็มีเจตจำนงของฉัน และฉันไม่อยากได้รับผลกระทบจากอารมณ์แง่ลบของเธอ จึงมักจะหลีกเลี่ยงการถูกควบคุมจากเธอ และไม่อยากเชื่อฟังคำสั่งทั้งหมด\เราก็ยืดเยื้อมากันแบบนี้ แต่กลับเบี่ยงเบนจากจุดประสงค์ดีๆ ในตอนแรก\แม้แต่ความสัมพันธ์พื้นฐานกับครอบครัวฉันยังจัดการไม่ได้ แล้วฉันจะกล้ามาพูดลอยๆ ว่ากับแฟนจะไม่ทะเลาะกันได้อย่างไร?\นั่นเป็นการหลอกตัวเอง\เพียงเพราะยังไม่เจอคนที่ความสัมพันธ์ก้าวไปถึงความรัก ครึ่งหนึ่งของความสุภาพที่มีต่อผู้อื่นจึงยังคงดีอยู่ ไม่ได้หมายความว่าอารมณ์ของฉันดีนัก หรือสามารถหลุดพ้นได้\หลายคนบอกฉันว่าการมีความรักไม่ใช่เรื่องดี มันน่ารำคาญและเจ็บปวด\ฉันก็ไม่รู้เช่นกัน แล้วจะบังคับให้คนที่ไม่เคยผ่านมันมีความคิดแบบนี้ได้อย่างไร?\ไม่มีใครสามารถใช้ชีวิตโดยไม่รู้เรื่องใดๆ จนจบชีวิต สิ่งที่ควรเกิดก็ต้องเกิด และถ้ามีประสบการณ์หนึ่งที่จะทำให้เจ็บปวด ฉันก็ไม่อยากหนีจากมัน
ตอบกลับ (27)
โหลดคำตอบเพิ่มเติม