《จดหมายถึงนักเรียนมัธยมปลาย》

ตอนมัธยมปลาย งานการเรียนก็หนักขึ้น แน่นอน สิ่งที่แบกรับก็หนักเช่นกัน ไม่กล้าที่จะละทิ้งแม้เพียงนิดเดียว! บางครั้งคิดว่า แล้วถ้าเลือกที่จะต่อสู้ ทำไมไม่ทำเหมือนเดิมไปเรื่อย ๆ ถ้าได้ทุ่มเทเท่ากับคนอื่นแล้ว คุณก็มีเหตุผลที่จะเรียกร้องผลตอบแทนของตัวเอง ผลตอบแทนยังมาจากการทุ่มเทด้วย ครูประจำชั้นเคยบอกว่า: ถ้าผ่าน 3 ปีมัธยมปลาย คุณก็จะกลายเป็น "ผู้เชี่ยวชาญ" จริง ๆ ก็เป็นแบบนั้น แม้ว่าการเรียนไม่ใช่ทางออกเพียงทางเดียว แต่ถ้าไม่เรียน ทางออกของคุณก็ยากมาก เส้นทางการเรียนคือแท่นกระโดดสู่ความสำเร็จของชีวิต มันให้บัตรผ่านขั้นต้นแก่คุณ ทำไมต้องเรียน? ก็เพื่อสำหรับตัวเอง ครูสอนภาษาจีนเคยบอกความรู้สึกของตนเองว่า: เรียนไม่มีใครเพื่อใครเลย เป็นเพื่อเพื่อที่ตัวเองจะได้เข้าถึงสิ่งต่าง ๆ ในอนาคตได้กว้างขึ้น สิ่งเหมือนดึงดูดสิ่งเหมือนกัน ขอบเขตกำหนดระดับ! ขอให้นักเรียนมัธยมปลาย อย่าโลภความสุขชั่วขณะ จนละทิ้งชีวิตที่ดี อย่าคิดแบบเด็ก ๆ ว่า เรียนไม่เก่ง ต่อไปจะเริ่มธุรกิจเอง จำไว้ว่าสังคมนี้โหดร้ายเสมอ เต็มไปด้วยสิ่งที่ไม่รู้จัก การพิจารณาสิ่งต่าง ๆ อย่าเน้นตัวเองมากเกินไป และอย่ามีความคิดแบบนี้ การสอบเข้ามหาวิทยาลัยครั้งเดียวไม่สำเร็จ ไม่เป็นไร เรียนซ้ำอีก ครั้นชีวิตมีเวลาเท่าไหร่ให้ใช้เปลือง? ดีกว่าเสียแรง 3 ปีครั้งเดียว จะต้องมาเพิ่มอีกทำไม สำหรับคนที่กำลังมีความรัก ควรตัดสินใจตั้งแต่เนิ่น ๆ เว้นแต่คุณสิ้นหวังกับการสอบเข้ามหาวิทยาลัย ถ้าไม่อย่างนั้น คุณต้องตัดสินใจ: ทิ้งชีวิต หรือทิ้งเธอ? อืม การมีความรักตอนมัธยมปลายมีความหมายอะไร? การไปมหาวิทยาลัยด้วยกันหรือไม่นั้นเป็นเรื่องอีกเรื่อง ถึงได้อยู่ด้วยกันใครจะรับประกันได้ว่าเมื่อถึงมหาวิทยาลัย ที่เผชิญสิ่งชักชวนต่าง ๆ จะไม่เปลี่ยนใจ? โลกนี้มีหญ้าหอมที่ไหนไม่ได้หรือ? ออกไปข้างนอก เพื่อเห็นโลกที่กว้างขึ้น เพียงเมื่อคุณเห็นมากขึ้น คุณจะพบว่าตัวเองเล็กน้อย ให้เราตั้งใจไปด้วยกัน อย่าปล่อยให้ความพยายามหลายสิบปีสูญเปล่า! ใครเป็นนักเรียนมัธยมปลายก็มาแสดงความคิดเห็น