น้องสาว พี่หาให้แล้ว จำไว้ว่าต้องเข้าร่วม 'หยกแตก' ให้เร็ว ๆ นะ

ในหมู่บ้านเล็ก ๆ มีเด็กชายคนหนึ่ง เพราะครอบครัวไม่มีเงินให้เด็กชายเรียนหนังสือ จึงต้องละทิ้งการเรียนไปพายเรือพานักท่องเที่ยวหาเงิน วันหนึ่ง เขาได้พบกับเด็กผู้หญิงที่บริสุทธิ์ น่ารัก และมีเสน่ห์เฉพาะตัว ทั้งคู่เริ่มพูดคุยกัน จนรู้จักกันในที่สุด ปรากฏว่าเด็กผู้หญิงคนนั้นเป็นผู้จัดการโรงงาน เด็กผู้หญิงจึงจัดหางานให้เด็กชายไปส่งของ เด็กชายทำงานอย่างตั้งใจทุกวัน ตอนกลางวันเด็กผู้หญิงก็มาชวนเด็กชายไปทานข้าวด้วยกัน พวกเขาพูดคุยกันบนโต๊ะอาหาร บางครั้งคุยเพลินจนข้าวเย็นทั้งคู่ก็ยังหัวเราะกันอย่างน่ารัก เมื่ออากาศหนาว เด็กผู้หญิงก็เอาผ้าห่มมาให้เด็กชาย ชวนเด็กชายไปดูหนัง เด็กชายซาบซึ้งในความเอาใจใส่ของเด็กผู้หญิงมาก จึงเริ่มคบกัน ความสัมพันธ์ของทั้งสองค่อย ๆ แน่นแฟ้นขึ้นเรื่อย ๆ

วันหนึ่ง ทางโรงงานให้เด็กชายไปส่งของ ขณะที่เด็กชายไปส่งของ เขาก็พลาดชนเด็กผู้หญิงคนหนึ่ง เด็กชายรีบลงจากจักรยานและขอโทษเด็กผู้หญิง ในตอนนั้นเด็กชายกลัวว่าเด็กผู้หญิงจะโกรธ จึงไม่กล้าสบตา เพียงแต่ก้มหน้าแล้วพูดว่า "ขอโทษครับ" เด็กผู้หญิงเห็นว่าเด็กชายดูซื่อ ๆ จึงอยากจะแกล้งเขา และโกรธพูดว่า "เฮ้ย คุณขับรถยังไงเนี่ย ไม่มองเหรอ ไม่เห็นฉันหรือไง?" ในตอนนั้นเด็กชายยังงง คิดว่าเด็กผู้หญิงโกรธจริง ๆ จึงรีบขอโทษอีกครั้ง แต่เด็กผู้หญิงเริ่มไม่อยากฟังคำขอโทษ เพราะเธอคิดว่าดูไม่จริงใจ หากคิดว่าตัวเองผิดจริง ควรใช้การกระทำทำให้ดีที่สุดเพื่อแก้ไข เธอจึงพูดด้วยเสียงโกรธกับเด็กชายว่า "เอาล่ะ เท้าฉันเจ็บมาก คุณยังยืนนิ่งอยู่ทำไม รีบมาพันแผลให้ฉันสิ เจ็บตายเลย" เด็กชายมองไปรอบ ๆ ดูเหมือนแถวนั้นไม่มีโรงพยาบาล เพราะโรงพยาบาลไกล เด็กชายจึงได้แต่ฉีกเสื้อของตัวเองมาพันแผลให้เด็กผู้หญิง เด็กชายกลัวเธอโกรธ จึงดูแลเธออย่างใส่ใจตลอดทาง เด็กผู้หญิงเห็นเด็กชายเอาใจใส่ก็เริ่มมีความรู้สึกดี ๆ กับเขา จึงถามว่า "คุณทำงานอะไร? จะไปไหนเหรอ" เด็กชายตอบว่า "ฉันทำของเล่น ไปส่งของ ไป..." เด็กผู้หญิงพูดว่า "บังเอิญจริง ๆ นะ บริษัทนั้นเป็นของพ่อฉัน เราไปด้วยกันเถอะ!"

ขาของเขาบาดเจ็บ เดินไม่ได้ เด็กชายเลยให้เด็กหญิงนั่งบนจักรยานของเขา เด็กหญิงเริ่มกลัวมาก เพราะเธอไม่เคยนั่งจักรยานมาก่อน มือทั้งสองข้างกอดแน่นที่หลังของเด็กชาย เด็กชายมองเด็กหญิงที่ตึงเครียดแล้วยิ้มอย่างโง่ ๆ เด็กหญิงเห็นแล้วพูดว่า “มองอะไรกันล่ะ ฉันไม่เคยทำมาก่อนนี่ ก็แค่ตื่นเต้นนิดหน่อย มองทางข้างหน้า อย่าไปชนใครอีกล่ะ” เด็กชายยังคงยิ้มโง่อยู่ แต่ครั้งนี้ยิ้มอยู่ในใจ ทั้งสองคนหัวเราะครื้นเครงท่ามกลางพระอาทิตย์ตก ตลอดทาง เด็กชายเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตของตัวเองและประสบการณ์ที่ผ่านมาให้เด็กหญิงฟังมากมาย แต่เด็กชายไม่ได้บอกเธอว่าเขามีแฟนแล้ว เด็กหญิงฟังแล้วรู้สึกสงสาร จึงชวนเขามาเป็นผู้ช่วยของเธอ เด็กชายดีใจในใจ หญิงสาวไม่โกรธเขา แถมยังหางานดี ๆ ให้เขา เด็กชายตกลง เมื่อถึงบริษัท เด็กชายก็เอาสินค้าขึ้น ส่งมอบเรียบร้อย เด็กหญิงก็กลับไปที่สำนักงานของตัวเอง

กลับไปบอกเรื่องราวทั้งหมดกับเด็กหญิง เด็กหญิงเริ่มกังวล กลัวว่าเด็กชายจะเปลี่ยนใจ แต่สุดท้ายก็ยอม เพราะความฝันของเด็กชายคือการเป็นทนายความ เพื่อไม่ให้เด็กชายเสียโอกาส ช่วยเขาให้บรรลุความฝันในอนาคต เด็กหญิงยิ้มแล้วตอบตกลง

วันรุ่งขึ้น เด็กชายตื่นแต่เช้าแต่งตัว ใส่เสื้อผ้าที่เด็กหญิงให้ เด็กหญิงยิ้มรับแสงอาทิตย์ยามเช้าในใบหน้า เด็กชายคิดว่าตอนนี้เด็กหญิงสวยเหลือเกิน สวยที่ไม่เคยเห็นมาก่อน เด็กชายมองเด็กหญิงอย่างงง ๆ ไม่พูดอะไร เด็กหญิงสังเกตว่าเด็กชายมองมาที่เธอ จึงยิ้มแล้วพูดกับเด็กชายว่า “ไปถึงข้างโน้นต้องระวังตัวให้มาก ทำงานอย่างตั้งใจนะ” พูดจบ เด็กชายก็จูบเด็กหญิงทันที ทำให้เธอตกใจ แต่เด็กหญิงยังค่อย ๆ เพลิดเพลินกับทุกอย่าง (เรื่องรัก โรแมนติก)

เมื่อถึงบริษัท เด็กชายยังไม่ค่อยเข้าใจสภาพแวดล้อมการทำงานของเด็กหญิง จึงถามยามที่ยืนอยู่ประตู ปรากฏว่าเด็กหญิงสั่งไว้แล้วว่า วันนี้จะมีคนมาหาฉัน ให้พาไปที่สำนักงานของฉัน ยามถามว่า “ขอถามหน่อย คุณคือคุณหวังใช่ไหม?” เด็กชายตอบ “ใช่ครับ” ยามพูดต่อ “ครับ เชิญตามผมมา” เด็กชายติดตามไปถึงหน้าสำนักงานของเด็กหญิง เคาะประตู เสียงที่สง่างามก็เล็ดลอดออกมา“เข้ามาเถอะ” เด็กผู้หญิงเห็นว่าเป็นเด็กผู้ชายก็รีบลุกขึ้นพูดว่า “ตรงนี้มีหลายอย่างที่ไม่เข้าใจ นายไปเรียนรู้จากผู้จัดการหวังเถอะ” อืม เด็กผู้ชายตั้งใจเรียนอย่างหนัก ตอนเที่ยงกินข้าวกับเด็กผู้หญิง เด็กผู้หญิงถามว่า “เรียนเป็นยังไงบ้าง” ผู้จัดการหวังเป็นคนดี เขาสอนด้วยใจตั้งใจ และมีหลายอย่างที่ยังไม่เข้าใจ เด็กผู้หญิงพูดว่า “สู้ๆ นะ” อืม ฉันจะทำได้ เด็กผู้ชายไปเรียนต่อ

ตอนบ่าย คนอื่นออกไปหมด เหลือเพียงเด็กผู้ชาย เด็กผู้หญิงเตรียมตัวกลับบ้าน เห็นเด็กผู้ชายก็ถามว่า “ทำไมยังไม่ไป” ฉันยังทำไม่เป็นอีก อยากดูเพิ่มเติมอีก เธอไปก่อนเถอะ! เด็กผู้หญิงก็เดินไป เด็กผู้ชายยังอยู่ตรงนั้น ดูเอกสารไปเรื่อยๆ เด็กผู้ชายรู้สึกเหนื่อย ตอนนั้นก็ค่ำแล้ว เด็กผู้ชายลากร่างที่เหนื่อยลากลับบ้าน พอกลับถึงบ้านก็หลับไป เด็กผู้หญิงเข้ามาเห็นเขาหลับก็เอาผ้าห่มให้และเดินจากไป

วันต่อมา เด็กผู้ชายตื่นสาย รีบวิ่งไปบริษัท เด็กผู้หญิงมองเขาพูดว่า “มาสาย ทำงานหนักเมื่อวานรึไง ไปทำงานสิ” เด็กผู้ชายพยักหน้า เด็กผู้หญิงให้เด็กผู้ชายจัดเอกสาร เด็กผู้ชายรู้สึกซาบซึ้งใจเด็กผู้หญิง ทำทุกเรื่องด้วยความตั้งใจ ตอนเที่ยง เด็กผู้หญิงยังชวนเด็กผู้ชายไปกินข้าวด้วย พูดคุยหัวเราะ ตอนนี้ทั้งคู่เริ่มชอบกัน

ทุกครั้งที่เด็กผู้หญิงทำงานล่วงเวลา จะมีเงาอยู่ด้านหลัง นั่นคือเด็กผู้ชาย เด็กผู้ชายดูแลเด็กผู้หญิงและรักเธอมาก แต่เสียใจต่อเด็กผู้หญิงอีกคน เด็กผู้ชายเงียบ เมื่อตอนกลับถึงบ้าน พบว่าเด็กผู้หญิงไม่อยู่ เด็กผู้ชายจึงไปถามหัวหน้าผลิต หัวหน้าพูดว่า “เธอลาออกแล้ว กลับบ้านเกิดแล้ว นอกจากนี้ยังมีจดหมาย ฉันฝากให้เธอ” เด็กผู้ชายกลับบ้านแล้วเปิดจดหมาย: ที่รัก เมื่อเธออ่านจดหมายนี้ ฉันไม่ได้อยู่ข้างๆ เธอแล้ว โปรดอโหสิการจากฉันที่จากไปโดยไม่บอก ฉันรู้ว่าเธอไม่รักฉันแล้ว ฉันรู้ว่าอุดมคติของเธอคือการเป็นทนาย ฉันช่วยอะไรเธอไม่ได้ แต่เขาช่วยเธอได้ ฉันอวยพรให้พวกเธอ” เด็กผู้ชายอ่านแล้วน้ำตาไหล เขาคิดทั้งคืน และตัดสินใจจะสอบเป็นทนาย เพื่อไม่ให้ผิดหวังต่อความหวังของเด็กผู้หญิงเด็กชายสอบผ่านใบอนุญาตทนายความได้สำเร็จ ทันทีเขาไปบอกเด็กสาว เด็กสาวตกใจมาก เด็กสาวชวนเด็กชายไปทานข้าวด้วยกัน และบอกทุกอย่างให้เด็กชายฟัง โดยพูดว่า: “ก่อนหน้านี้มีผู้ชายคนหนึ่งชอบฉันมาก ฉันก็ชอบเขา วันหนึ่งตอนเราไปเล่น เขาเห็นเด็กชายคนหนึ่งเข้ามาทำไม่ดีกับฉัน เขาก็เข้ามาต่อยเด็กคนนั้น วันรุ่งขึ้นเด็กชายคนนั้นชวนคนมามากมายเพื่อทำร้ายเขา วันนั้นเขาตกใจ ทำให้เขาต่อยจนเด็กชายคนนั้นเสียชีวิต ฉันรู้ว่าการฆ่าคนเป็นเรื่องอันตราย แต่เขาป้องกันตัวเอง และเด็กชายคนนั้นมีอิทธิพลมาก เจ้าหน้าที่ปกป้องกันหมด ผู้พิพากษาจึงตัดสินโทษจำคุกตลอดชีวิต ฉันหวังว่าคุณจะช่วยเขาได้” เด็กชายพูดอย่างหนักใจว่า “เรื่องนี้ ฉันจะพยายามทำ ฉันเป็นทนายความ ฉันจะใช้ความสามารถทั้งหมดของฉันเพื่อแก้คดีให้เขา” หลังทานข้าวเสร็จ เด็กชายออกไปค้นหาหลักฐานอย่างเต็มที่

วันหนึ่ง เด็กชายสามารถแก้คดีให้แฟนเก่าของเด็กสาวได้สำเร็จ ผ่านการต่อสู้ในห้องพิจารณาคดี เด็กชายประสบความสำเร็จ เนื่องจากเด็กชายคนนั้นได้ถูกจองจำมาแล้ว 3 ปี และตอนนี้ผู้พิพากษาตัดสินให้เขาจำคุก 3 ปี จึงได้รับการปล่อยตัวทันที เด็กชายผ่านความพยายามหลายวันก็สามารถช่วยเขาให้พ้นโทษได้ เด็กสาวบอกทุกเรื่องราวเกี่ยวกับเขาให้เด็กชายฟังอีกครั้ง เด็กชายเงียบไปสักพัก กลับไปบ้าน มองดูรูปเด็กสาว น้ำตาไหล เขาคิดหลายสิ่ง ตัดสินใจปล่อยมือ เดินทางไปตามหาเด็กสาว เพื่อหาความสุขที่แท้จริงของตัวเอง...

หวังว่าผู้ที่ได้อ่านเรื่องราวความรักนี้จะให้ความสำคัญกับความสุข และมอบความสุขให้กับผู้อื่น ข้อความนิทานรักนี้ขอให้คุณเจอความสุขในเร็ววัน

เด็กสาว
เด็กชาย
www.gushiqing.com
ความสุข