ไม่กลัวจะเจอสัตว์ร้าย แต่กลัวสัตว์ร้ายที่พูดจาเรื่อยเปื่อย
เรื่องโชคดีจะหล่นลงมาเหมือนพาย จากนั้นไม่ว่าจะมองยังไงก็เหมือนภาพลวงตา เด็กผู้ชายขี้นมพบกับผู้หญิงผู้ใหญ่แบบ典型 ได้รับการฝึกสอนเหมือนน้องชาย สิ่งที่ไม่เข้าใจก็ค่อยๆ เข้าใจ จากความพึ่งพาเริ่มกลายเป็นการคิดอย่างอิสระ ใจที่ไม่อยู่กับร่องกับรอยกลับชอบเด็กผู้หญิงที่น่ารัก… ถ้าต้องอธิบายความวุ่นวายแบบนี้ อาจจะเป็นเพราะเมื่อความรักกลายเป็นสิ่งที่มีศิลปะ เหมือนความฝัน เมื่อถูกความจริงกระแทกก็ไม่เชื่ออีกต่อไป แล้วหันมาสูญเสียความสามารถในการคิดส่วนบนของร่างกาย
