[วันครบรอบแต่งงาน] เหาเซิง & ถง
------------------------\ หมดคำพูดอย่างยิ่ง จริงๆ หมดคำพูดอย่างยิ่ง (อยู่ในสภาวะหมดคำพูดอย่างรุนแรง)…\ (right)＿＿คำกล่าวเปิดเรื่อง(left)\ แม้จะหมดคำพูด แต่ก็ต้องพูดอยู่ดี\ โดยไม่รู้ตัว ฉันได้ใช้เวลาอยู่ที่ชี้ถ่าน (七坛) ครบสี่ฤดู ทั้งฤดูใบไม้ผลิ ฤดูร้อน ฤดูใบไม้ร่วง และฤดูหนาว แม้ในระหว่างนั้นจะเจอเหตุการณ์ใหญ่เล็กมากมายที่ยากจะลืม แต่ทั้งหมดก็เป็นเพียงควันผ่านตาเท่านั้น\ เมื่อก่อน ฉันเคยทำเกียรติให้ชี้ถ่านเป็น <ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงอาทิตย์> เพราะนี่คือคุณสมบัติที่ไม่อาจปฏิเสธของชี้ถ่าน และเป็นความจริง\ ตอนนี้ คำว่า <ดินแดนศักดิ์สิทธิ์แห่งแสงอาทิตย์> เริ่มจางหายไปจากสายตาและความทรงจำของฉัน\ ยูยู ผู้ที่เรียกตัวเองว่าเพื่อนหมาป่า กล่าวว่ามีสาวๆ มากขึ้น และหลายคนก็พบ "อีกครึ่งหนึ่ง" ของตัวเอง ชี้ถ่านกลายเป็นสีสันสดใส เต็มไปด้วยชีวิตชีวา\ 在ชี้ถ่านเป็นหนุ่มโสดมากว่าหนึ่งปี วันนี้ในที่สุดก็ได้บอกลากับความโสด เพราะฉันได้พบอีกครึ่งหนึ่งของตัวเอง\ ความสัมพันธ์ของเราอาจเป็นพรหมลิขิต อาจเป็นความบังเอิญผิดพลาด แต่สุดท้ายก็อธิบายไม่ได้\ ใจรู้สึกสงบประหลาด และเงียบจนพูดไม่ออก…\ \ \ หากเรื่องนี้ทำให้เพื่อนหลายคนไม่สะดวก โปรดเข้าใจด้วย\(center)ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ(right)＿＿คำกล่าวปิดเรื่อง(left)
ตอบกลับ (24)
ขอแสดงความยินดี! ขอแสดงความยินดี! แม้มาช้าหน่อย... แต่ความตั้งใจก็ยังมี ขออวยพรให้คุณทั้งคู่รักกันตลอดไปและมีลูกหลานเต็มบ้าน
ชีวิตโสดที่โลดแล่นได้สิ้นสุดแล้ว…แต่เหมือนว่าฉันยังไม่รู้สึกว่า “ชีวิตสุขสันต์ที่โลดแล่นเริ่มต้นแล้ว”… (เอาล่ะ มาตำหนิกันหน่อย: การโลดแล่นได้ละเมิดกฎการอยู่รอดของ ‘นักผจญภัย'… ถ้ามี ‘ภรรยา' นักผจญภัยที่แบกรับภาระก็ไม่อาจเรียกว่าเป็นนักผจญภัยได้…)
ทุกอย่างเหมือนเดิม ปล่อยให้เป็นไปตามธรรมชาติ
และอีกอย่าง การเก็บการตอบกลับของฉันดูแปลกไปอย่างไรไม่รู้…
และอีกอย่าง การเก็บการตอบกลับของฉันดูแปลกไปอย่างไรไม่รู้…
โหลดคำตอบเพิ่มเติม