ผืนน้ำพร้อมคลื่นเล็ก ใบไม้ปลิวตามลม\คนอยู่บนฝั่งคอยมอง น้ำตาเคียงตะวันลับขอบฟ้า\ใจหดหู่ เหว่ว้า ยากจะวัด\อารมณ์ไร้ที่ซ่อน\จะหาที่ไหน โลกนี้ยาวนาน\หัวใจสลายแล้วยังหวังออกเดินเพราะเพียงใจเธอหลงใหล
ก้าวหนึ่งเจ็บ ก้าวหนึ่งเจ็บ ใจฝังไว้แล้ว\เงียบดูความรักสิ้นสุด\ไม่กล้าคิดถึง สถานที่ที่เคยเดินไปกับเธอ\กลัวจะหลงทาง\ความทรงจำเจ็บปวด ขัดขวางไม่ได้\ย่างก้าวไปสู่กำแพงใจ\ฉันหมดจินตนาการ ไม่กล้าหวัง ฟ้าลิขิตความเศร้า
สิ่งที่สะสมอย่างขมขื่น ค่อยๆ ถูกทำลาย\โลกแห่งเงามัวสีเทา\ลิขิตการจากลากำลังคืบคลาน\ควรตอบอย่างไร ฉากจึงจะกลมกลืน\ควรเผชิญหน้าอย่างไร ผู้คนจึงไม่หมดเรี่ยวแรง\ขอบคุณคนที่ทำร้ายฉัน ทำให้ฉันรู้จักความเจ็บปวด\ซาบซึ้งคนที่ช่วยฉัน ทำให้ฉันเข้าใจจักรวาล\คนที่ฉันรัก ตอนนี้พวกเธออยู่ที่ไหน\คนที่รักฉัน ตอนนี้พวกเธออยู่ที่ไหน\ขอบคุณที่ให้กำลังใจฉัน\ทำให้ฉันพบเส้นทาง\ขอบคุณที่ทำให้ฉันซาบซึ้ง\ให้น้ำตาไหลจากใจออกมาเป็นน้ำตา\เส้นทางที่ผ่านมา มีพวกเธออยู่ด้วย\ฉันไม่โดดเดี่ยวอีกแล้ว ถ้าในอนาคตเราได้พบกัน\เราควรจดจำกันและกันให้มากขึ้น หวังจะจำความงดงามที่ผ่านมา\หวังจะลืมความทรงจำที่ไม่ดี\ปล่อยมือ เรายังมีความฝัน\เก็บมือ เราก็ไม่ได้แพ้\หลับตา อธิษฐานตามความปรารถนาของเรา\อย่ากังวลว่ามันสั้นเพียงใด\หากหันกลับไปดู มันก็ได้เกิดขึ้นแล้ว
อดีตคือแผล บอกไม่ถูกเมื่อเผชิญกับวันพรุ่งนี้
ตอบกลับ (11)
ความทรงจำคือบาดแผลคือการเปลี่ยนแปลง, สับสนเมื่อเผชิญหน้ากับอนาคตคือบาดแผล ครึ่งหนึ่งเป็นผลงานต้นฉบับ
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —