\เช้ามืด คุณก้าวผ่านหมอกมา ผ้าละเอียดปลิวว่อน บอบบางชวนมอง ชายกระโปรงปลิวสะบัด เสมือนบัวขาวบาน ศาลาริมน้ำ ต้นไผ่สะท้อนแสง สวยงาม ควันชาคลอเคลีย ลอยวนขึ้นไป นอนเล่นพิณ ทำไมผมหงอกยุ่ง ไม่เคยรู้จักคุณ ทำไมต้องเผลอหลงทางในม่านผ้าเขียว?\ใบไม้ร่วงกิ่งแห้งพบฤดูใบไม้ผลิอีกครั้ง ทุ่งกว้างเต็มไปด้วยคลื่นสีเขียวสูงเหนือนิ้ว หมอกควันยาวทะยานสู่ฟ้า ไม่รู้ทำไมต้องก้มตัวหันหลัง เมฆขาวสามารถเปลี่ยนรูปหมื่นพันทิวทัศน์ กลายเป็นภูเขาหมอกซ่อนตัวอยู่ระหว่างเนิน กระดาษว่าวลอยในฟากฟ้าสีคราม พายเรือในทะเลสาบน้ำใส รู้ใจดอกท้อที่ร่วงหล่น แปรเป็นความคิดถึงส่งไปยังลำน้ำ กลิ่นดอกไม้ตกอยู่บนโต๊ะม้วนผ้าม่าน หน้าผากขมวดคิดถึงคุณขี่ม้ากลับมา\วันนั้น เสียงนกเล็กร้อง รุ่งอรุณลู่ลมสวย น้ำใสเคลื่อนไหว บัวอายซ่อนอยู่หลังฉากสีเขียว แสงเงาเคลื่อนรวดเร็วบนฟ้า ซู่ ๆ ได้ยินลมพัดไม่มีร่องรอย จิ้มสายพิณ เป่าขลุ่ย แตรกลองดังพร้อมกัน สวนบ้านดอกไม้ปลิวราวหิมะ กระโจนมือ เทลงฝ่ามือ กลีบมีน้ำตาเป็นมุก หล่นเย็น กลืนมือชื้น โรยความคิดถึงไปทั่ว ดมกลิ่นหอมชื่นใจ ชั่วครู่ ชายกระโปรงปลิว หมุน แขนเสื้อรำ เข่าคุก เขย่ง การ์ดเข้าไปในดอกไม้ร่วง บางครั้งเหมือนงูเงินรำ บางครั้งเหมือนตูมบาน เมามายกับดอกไม้และสายลม สนุกเพลินใจ
醉清风
ตอบกลับ (21)
บทความนี้มีเจตนาในการ 'ซ่อน' ตั้งชื่อว่า '醉清风' แต่ตลอดทั้งเรื่องไม่มีการกล่าวถึงลมอย่างตรงไปตรงมา แต่กลับมีลมอยู่ทุกหนทุกแห่ง แสดงให้เห็นถึงลักษณะหลายอย่างของลม หมอกล่องลอยเพราะลม กระโปรงพริ้วเพราะลม ผมกระเซิง และต่อมาทั้งหมดล้วนเกิดจากลมทำให้ทิวทัศน์มีเสน่ห์มากขึ้น ดูเหมือนว่ากำลังเขียนบรรยายทิวทัศน์ แต่ซ่อนลมอยู่ทุกแห่ง รวมเอาความชื่นชอบในภูเขาและน้ำไว้กับคำว่า '醉' 'เหมือนไร้ตัวตนแต่เหนือกว่ามีตัวตน ในบทความที่ไม่มีลมกลับมีลมอยู่ทุกแห่ง' นี่คือคุณสมบัติที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของมัน
โหลดคำตอบเพิ่มเติม