[ป้อม] แนะนำหนังสือเทพตั้งต้น

ปกครองสวรรค์และโลก เหตุผล: อันดับแรก ผู้เขียนถูกชื่อหนังสือช็อกไปอย่างแรง... หลังจากนั้น หนังสือเล่มนี้แทบจะเป็นรุ่นโคลนที่เปลี่ยนชื่อของ 《斗破苍穹》 ทั้งหมด เรื่องราว พื้นหลัง และรูปแบบการฝึกพลังแทบจะอยู่ในรูปแบบเดียวกัน เพียงแต่ใน 《斗破苍穹》 เรียกว่า “การดับการอักเสบ” ใน 《武动乾坤》 เรียกว่า “หลินตง” ใน 《斗破苍穹》 เรียกว่า “ไฟแปลก” ใน 《武动乾坤》 เรียกว่า “หิน符” ใน 《斗破苍穹》 เรียกว่า “นักปรุงยา” ใน 《武动乾坤》 เรียกว่า “ผู้เชี่ยวชาญ符” ใน 《斗破苍穹》 เรียกว่า “เมือง XX” ใน 《武动乾坤》 เรียกว่า “เมืองชิงหยาง” เท่านั้น...\ดัชนีขยะ:★★★★★★★★★★★★★\เสี่ยวเหยียน: ฉันรู้จักคุณ คุณคือหลินตง มองไปรอบ ๆ ทั้งหนังสือ《武动乾坤》 คุณคือบุคคลที่หาได้ยากเหมือนขนนกหงส์ฟีนิกซ์
หลินตง: ฉันก็รู้จักคุณเหมือนกันคุณคือเซียวหยาน แค่ท่าเดียว คุณก็สามารถช็อกหนังสือศึกทั้งเล่มผ่านสวรรค์ได้
เซียวหยาน: สมัยก่อน ที่เมืองอู๋ตัน ตระกูลเซียวของเราเป็นหนึ่งในสามมหาอํานาจใหญ่
หลินตง: สมัยก่อน ในเมืองชิงหยาง ตระกูลหลินของเราเป็นหนึ่งในสี่มหาอํานาจ
เซียวหยาน: สมัยก่อน ที่เมืองอู่ตัน ฉันได้แหวน
หลินตง: สมัยก่อน ที่เมืองชิงหยาง ฉันได้หินรูน
เซียวหยาน: มีเหยาเหล่าในแหวนของฉัน ภูมิหลังของเขาลึกลับ
หลินตง: หินรูนของฉันมีลอร์ดเตียวอยู่ และภูมิหลังของเขาก็ลึกลับเช่นกัน
เสี่ยวหยาน: ที่เมืองอู่ตันมีบ้านประมูล และฉันก็มักจะขายยาที่นั่น
หลินตง: มีตลาดใต้ดินในเมืองชิงหยาง และฉันก็ขายยาที่นั่นด้วย \ เสี่ยวหยาน: ฉันมีน้องสาวชื่อซุนเอ๋อร์ แต่เธอไม่ใช่สายเลือดแท้\ หลินตง: ฉันก็มีน้องสาวชื่อชิงตัน แต่เธอก็ไม่ใช่สายเลือดเหมือนกัน
เสี่ยวหยาน: คนที่ฉันไว้ใจ หมอน้อย มีร่างกายพิษภัย เธอเคยทรมานมาก แต่การควบคุมยาพิษทําให้เธอแข็งแกร่งขึ้น
หลินตง: คนรักสมัยเด็กของฉัน ชิงตัน มีร่างปีศาจหยิน เธอเคยทุกข์ทรมานเหมือนกัน แต่การควบคุมยาเม็ดหยินทําให้เธอแข็งแกร่งขึ้น เสี่ยวหยาน: เป้าหมายของฉันคือไปที่สํานักหยุนหลานและเอาชนะนาหลานหยาน
หลินตง: เป้าหมายของฉันคือไปหาตระกูลหลินที่ต้าหยานและปราบหลินหลางเทียน
เสี่ยวหยาน: ฉันมีตัวตนอีกอย่าง—ฉันเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุ
หลินตง: ฉันก็มีบทบาท—ฉันเป็นปรมาจารย์ยันต์
เสี่ยวหยาน: พวกเรานักเล่นแร่แปรธาตุพึ่งพาพลังจิต
หลินตง: พวกเราปรมาจารย์ยันต์ก็พึ่งพาพลังจิตวิญญาณ
เสี่ยวหยาน: เรามีหอคอยชื่อหอยาม
หลินตง: เรามีหอคอยเรียกว่าหอคอยยันต์
เสี่ยวหยาน: ผู้เฒ่าเหยาจะพาฉันไปฝึกฝน
หลินตง: อาจารย์เตียว ไปกับฉันเพื่อฝึกฝน
\ เสี่ยวหยาน: จุดประสงค์ในการฝึกบําเพ็ญเพียรของฉันคือการค้นหาไฟประหลาด
หลินตง: จุดประสงค์ในการฝึกฝนของฉันคือการค้นหายันต์บรรพบุรุษ
เสี่ยวหยาน: ด้วยไฟประหลาด ฉันกลายเป็นนักเล่นแร่แปรธาตุที่ทรงพลัง พลังของฉันเพิ่มขึ้น
หลินตง: ด้วยยันต์บรรพบุรุษ ฉันกลายเป็นปรมาจารย์ยันต์ที่ทรงพลัง และพลังของฉันก็เพิ่มขึ้น
เสี่ยวหยาน: ครั้งแรกของฉันมอบให้กับเมดูซ่า
หลินตง: ครั้งแรกของฉันมอบให้กับหลิงชิงจู
เซียวหยาน: ครั้งแรกของฉัน...... มันไม่ใช่ความตั้งใจ......ฉันเสียการควบคุม
หลินตง: ......แรกของฉันและก็ไม่ใช่ความตั้งใจ......ฉันก็เสียการควบคุมเหมือนกัน
เสี่ยวหยาน: หลังจากจบ เมดูซ่าพยายามฆ่าฉัน แต่เธอช่วยฉันไว้
หลินตง: หลังจากจบ หลิงชิงจูก็พยายามฆ่าฉัน และเธอก็ช่วยฉันด้วย
เสี่ยวหยาน: ......
หลินตง:......
เสี่ยวหยาน: ฉันถูกเขียนโดยคนชื่อตู้โต้ว
หลินตง: ฉันก็ถูกเขียนโดยคนชื่อตู้โต้ว
เสี่ยวหยาน: ถ้ามีความคล้ายคลึงกัน
หลินตง: มันเป็นแค่เรื่องบังเอิญ
'เฟิงปี้เสินซู': นี่ยังอยู่ในระหว่างการอัปเดตฉีเตียนยังไม่ลบ ทุกคนสามารถตรวจสอบได้ฉันได้เข้าไปดูที่นั่นหลังจากค้นคว้าอย่างละเอียด ฉันเชื่อว่าผู้เขียนหนังสือเล่มนี้และผู้เขียน "โลกของเจ้าหนู" มีอาการป่วยสองอย่าง: คนหลังมีภาวะเสื่อมทางสติปัญญา เขียนด้วยสไตล์การเขียนแบบเด็กประถม (แน่นอนว่าเรารู้ว่าเขาตั้งใจทําเช่นนั้น) ขณะที่หนังสือเล่มนี้เป็นการคิดที่กระจัดกระจาย ทุกประโยคมีเหตุผลแต่ไม่ต่อเนื่องในบริบท เป็นกรณีปกติของโรคจิตเภทหนังสือเล่มนี้เป็นภาพยนตร์แนวสําคัญอีกเรื่องหลังจาก "Strange Heavenly Path"
"เก้าโค้ง "เทคนิคร่างกายทองคํา": หนังสือเทพที่ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการจากฉีเตี้ยน และยังเป็นหนึ่งในสามผลงานชิ้นเอก เขียนได้ 4 ล้านคําในครั้งเดียวด้วยทักษะการเขียนระดับชั้นประถมศึกษาปีที่ 4 ได้รับคลิกนับสิบล้านครั้ง
"เกมออนไลน์: โลกของเจ้าชาย": ถือเป็นหนึ่งในหนังสือเทพที่ทรงพลังที่สุด หนังสือเล่มนี้กวาดล้างวงการวรรณกรรมทันทีที่ออกวางจําหน่าย เป็นผู้บุกเบิกผลงานชิ้นเอกแนวสติสัมปชัญญะที่ยังยากที่ผู้เลียนแบบจะเทียบได้หัวหน้าสํานักหมิงน้อย รวมโลกการต่อสู้เข้าด้วยกันการบูชา
"แสงแห่งโชคชะตา": หนังสือเล่มนี้ตบหน้าผู้เขียน TJ ทุกคน (รวมถึงตัวผมเอง)ผู้เขียนอ้างว่าเป็นนักเขียนที่แย่ที่สุดใน Qidian เขียนได้ถึง 1.5 ล้านคําโดยไม่หยุด ด้วยคลิกไม่กี่ครั้งและคําแนะนําสิบกว่าครั้งต่อวัน เขายังคงไม่หวั่นไหว ไม่หวั่นไหว ไม่หวั่นไหว ตราบใดที่มีคนอ่านคนเดียว เขาก็จะเขียนไม่หยุดความพากเพียรของเขาไม่ใช่สิ่งที่พวกเรา TJ ควรเรียนรู้หรือ?
"Path of Strange Heavens": หนังสือศักดิ์สิทธิ์อันดับหนึ่ง ไม่มีใครเทียบได้—แม้แต่หวัง เสี่ยวหมิงก็ยังตามหลังอยู่สามคะแนนทําไม? เพราะเหมือนกับต้นฉบับ Voynitsch หนังสือเล่มนี้เป็นผลงานชิ้นเอกที่เขียนไว้ แม้ว่าต้นฉบับ Voynitsch จะถูกพิสูจน์ว่าเป็นเรื่องหลอกลวง แต่ "Journey to the Strange World" ก็ยังคงผ่านการทดสอบของกาลเวลา และยังคงส่งมรดกอันลึกซึ้งและยั่งยืน ผมจะไม่โพสต์การตีความต่าง ๆ ที่นี่—ไปอ่านด้วยตัวเองเถอะ
ต่อไป มาพูดถึงหนังสือที่ยาวที่สุดเกี่ยวกับ Qidian กัน บางคนบอกว่ามันคือ "Starting from Zero" ซึ่งมีคําหลายสิบล้านคํา นอกจากคนที่ใช้ใบหน้าและคีย์บอร์ดเขียนข้อความที่ฟังไม่ออกแล้ว เล่มนี้ก็ยาวที่สุดแน่นอน ไม่เลย ยังมีหนังสือที่ยาวกว่านี้อีก ตอนนี้ขอแนะนําหนังสือที่ยาวที่สุดในจักรวาล:
"Cosmic Giant School Flash Grad": ผู้เขียนอ้างว่าผลิตคําจํานวนมากในภาษาแอสเซมบลีได้หลายสิบพันล้านคํา ถ้าคุณสงสัยในคุณภาพของงานนี้ คุณคิดผิดอย่างมหันต์ ผลงานชิ้นเอกนี้ไม่ใช่หน้าตาของ "Strange Heaven Path" ที่ใช้การบดหน้าบนคีย์บอร์ด หรือสไตล์การคัดลอก-วางของ "Time-Space Love Wheel" หรือ "Sealed Writing Divine Book" ที่เย็บประโยคที่ไม่เกี่ยวข้องกัน หนังสือเล่มนี้เหนือกว่าหนังสือเล่มก่อน ๆ หนึ่งถึงสองระดับ เพราะเรื่องราวทั้งหมดมีเหตุผล แต่การเขียนและตรรกะกลับรู้สึกเหมือนเดินละเมอดังนั้นสามารถระบุได้ว่าเป็นผลงานโรคจิตเภทชนิดแฟนตาซี。
《วงแหวนรักแห่งกาลเวลา》: ผู้แต่งเขียนไปจนจบแล้วล้มเหลวอย่างสิ้นเชิง จึงเกิดความคิดจะแกล้งเล่น เลยคัดลอกไปทั้งหมดเก้าล้านเก้าแสนเก้าพันเก้าร้อยคำ แน่นอน ตอนนี้หนังสือเล่มนี้ไม่สามารถหาอ่านได้แล้ว
《ผู้ขึ้นสู่สวรรค์คนแรกของจีนใหม่》: หนังสือเล่มนี้แม้ว่าจะมีเพียงสามพันคำ แต่จนถึงตอนนี้ผมยังไม่สามารถเข้าใจความลึกลับภายใน ใครที่ทำความเข้าใจได้ก็ช่วยบอกผมบ้าง
(ถ้าคุณอ่านโพสต์นี้อย่างตั้งใจ กรุณาฝากชื่อตอบกลับเพื่อลงนามถวายความเคารพแก่ขี้เถ้า
ถ้าคุณอ่านจบแล้วยังไปค้นหาใน Baidu อีก ผมช่างเถอะ ดูลายเซ็นของผมสิ)