《ไม่ระบุชื่อ》——ในบทกวีนี้ซ่อนเรื่องราวเอาไว้
แม่น้ำมิงย้อนเช้าอีคือต้นทานตะวัน
ทานตะวันเอียงท่ามกลางลมบานสู่ดวงอาทิตย์
บานสุดดอกไม้ทั้งปวง ฝุ่นเต็มพื้น
พื้นถูกแบ่งเป็นคุกตรวนมิง
ดอกทานตะวันยังคงส่องแสงถึงที่สุด
ที่สุดรักษาเมืองว่างคิดถึงอีแก่
แก่แต่ใบหน้าสดใส ใจไม่เปลี่ยน
เปลี่ยนแปลงเป็นลมพัดผ่านทานตะวัน
พบรักแรกพบสุดท้ายรกร้าง
รกร้างรกใจเต็มด้วยชราภาพ
ทุ่งห桑แห้งทะเลแห้งเฝ้ารอผู้กลับ
ผู้คนค่อยซีดเซียวเพียงเพื่อหนึ่ง
ชีวิตและความตายอยู่เคียงข้างกันอย่างห่างไกล
สับสนกลับใจแล้วสัญญาหัวใจ
สัญญาสาบานในสามชาติ
โลกฝุ่นมีเพียงความรัก รักษาชีวิตที่เหลือ
ตอบกลับ (63)
ข้างล่างเต็มไปด้วยความภูมิใจและเจ้าชู้…นี่คือสิ่งที่นักรบเสรีไม่เข้าใจ…“จะพูดยังไงดีนะ? ฉันยังคงเดินผ่านไปโดยไม่พูดอะไร…”
วิวัฒนาการของมะลิ: ความเจ็บปวดจากความห่างไกล, ดอกมะลิ, ความเจ็บปวดจากการลูบไล้ห่างไกล, มะลิห่างไกลได้ก้าวขึ้นสู่การเป็นคนหนุ่มสาวที่สองทางศิลปะอย่างมีเกียรติ
ดอกทานตะวันตกหลุมรักดวงอาทิตย์ แต่กลับทำได้เพียงเฝ้ารออยู่ที่เดิม หลังความสวยงามล่วงเลยไป ทั้งหมดก็เพื่อตัวคนในใจ...(ฉันเดาสุ่มไปเอง)
ท่านมักไม่ถือโทษของคนเล็ก นายกรัฐมนตรีใจใหญ่พอให้เรือแล่นบนท้องพุง เดือนลับ ร้องกา น้ำค้างเต็มฟ้า คู่สามีภรรยากลับบ้านพร้อมกัน
โหลดคำตอบเพิ่มเติม