ความสุข แค่ขาดคำพูดตรงๆ
ตอนกลางคืนคุยโทรศัพท์กับพี่สาวรุ่นพี่ เธอร้องไห้ ฉันคิดมากไป คิดว่าตัวเองฉลาดเกินไป เธอแนะนำฉันมานานขนาดนั้น แต่ฉันยังคงเคยชินกับการพูดอ้อมค้อม ความรักนี่มันก็จริงๆ นั่นแหละไม่สมเหตุสมผล ฉันเข้าใจแล้ว เธอกล่าวว่า: “ทำไมฉันต้องใจดีต่อทุกคนด้วยล่ะ คุณบอกฉันอย่าเคร่งเครียด ฉันจะทำอย่างไรล่ะ แค่โกรธอย่างแรงก็ยังต้องยิ้มให้คุณพอใจเหรอ! ฉันบอกว่ามันจบแล้ว มันก็จบแล้วคุณยังจะเอามาพูดอีก…” พอเธอพูดจบทั้งหมดนี้ ฉันได้ยินเสียงสะอื้นของเธอผ่านสายโทรศัพท์ แล้วเธอก็วางสาย ฉันรู้สึกไม่ดีเลย ฉันเป็นคนโง่มาก ถ้าเธอไม่เห็นว่าฉันเป็นผู้ชายที่ไม่เหมือนใคร เธอจะมาบ่นฉันทำไม จะเปิดใจตรงๆ กับฉันแบบนี้ทำไม การเคารพกันเฉยๆ ไม่ใช่ความรักนะ! ฉันผิดแล้ว ผิดมหันต์
ตอบกลับ (8)
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —