โชคชะตา

ต้องอยู่ในทุ่งร้างของการปฏิบัติจริง ไม่มีเร็วก้าวไปก่อน และไม่มีสายก้าวไปหลัง ในหมู่คนนับล้านเพื่อพบเจอคนรักของตน นั่นเป็นโชคชะตาที่ยากยิ่ง โลกนี้มีเรื่องที่ผ่านกันเพียงเผลอ ๆ มากเกินไป และบ่อยครั้ง เราเพียงแค่พลาดกันและกันอย่างต่อเนื่อง พลาดฤดูใบไม้ผลิที่ดอกไม้บานฉ่ำ และพลาดฤดูใบไม้ร่วงที่ใบเมเปิ้ลร่วงจนร้าว จนกระทั่งหิมะปกคลุมทั่วท้องฟ้า วัยเวลาผ่านไป หลังจากคำคร่ำครวญที่เจ็บปวดซ้ำแล้วซ้ำเล่า จึงจะเข้าใจได้ในที่สุด — แม้จะจริงใจ แม้ทั้งสองคนจะมีความรู้สึกลึกซึ้งต่อกัน ความรักของเรา ยังคงต้องใช้เวลาเพื่อให้สมบูรณ์และทดสอบ โลกนี้มีข้อจำกัดและข้อห้ามที่ลึกลับมากเกินไป และยังมีเหตุการณ์ที่คาดเดาไม่ได้และความพลัดพรากที่คุมตัวเองไม่ได้มากเกินไป เพียงแค่หันหลัง อาจจะพลาดไปตลอดชีวิต ต้องใช้เวลาหลายปีกว่าจะเข้าใจทุกความพยายามและการต่อสู้ แต่บางทีอาจยังสู้กับการล้อเล่นของชะตากรรมไม่ได้ พระเจ้าที่อยู่บนก้อนเมฆเพียงพริบตาเดียว ทุกจุดจบก็อาจเปลี่ยนไปโดยสิ้นเชิง