ใครจะมาร้องบทกวีต้นฉบับแรก???
ตอบกลับ (10)
กระท่อมไม้ไผ่ซ่อนอยู่ เบื้องหน้าหน้าต่าง ใบไม้เรียวบาง ใบไม้เขียวชอุ่ม เงาใหม่นั้นเหมือนเมื่อคืน ความฝันบนสะพานนกกาเหว่าของหญิงทอผ้า งดงาม เย้ยฝน โบกแขนขาวราวน้ำแข็งและหิมะ น่าเศร้าที่โลกียะหลงลมและร่วงกระจัดกระจาย ลอยไปอย่างเบา ยังว่างเปล่าและซูบผอม ครึ่งชีวิตยังผูกพัน แต่ทั้งชีวิตเมา ด้วยฉันเรียกตัวเองว่าพระวรวงศ์วัวนั้นก็ไร้อรรถรส
(พบกัน)เมื่อไหร่ฉันจะได้พบคุณ/เพื่อฤดูกาลนี้/ฉันตัดเอาปลายฤดูใบไม้ร่วงทั้งหมด/ปูเป็นทางไปพบกัน/ความทรงจำสีแดงสดนั้น/ในความฝัน/ย้อมสีฤดูใบไม้ร่วง/ทุกใบเมเปิล/บรรยายถึงความคิดถึงคุณของฉัน/ในคืนที่พลิกไปพลิกมาตื่นไม่ได้นี้/ฉันรออยู่เสมอ/เพื่อพบคุณ.
คุณคิดว่าการแต่งกลอนมันง่ายงั้นเหรอ...ยังอยากให้ฉันแต่งอีกหลายบท...ช่วงนี้ไม่มีแรงบันดาลใจแล้ว ไปหาไข่เค็มเถอะ เก็บของฉัน, ฉันเบา...
อีกครั้งที่เห็นสีสันของภูเขาในฤดูใบไม้ร่วง อย่าพูดถึงเสียงของฤดูใบไม้ร่วง ร่วงหล่นสวยงามเหมือนไฟ กิ่งก้านที่ตั้งสง่า ดอกไม้บานเต็ม กิริยาท่าทางหลังจากบานก็เป็นไปตามธรรมชาติ
ดวงตากลมโตช่างน่าสงสาร หยอกเย้าในปีเวลา ราวกับควันผ่านไป คิ้ววาดความเศร้าของสวรรค์ ยังไม่เสร็จ ครึ่งจันทร์หนาวฉีกฟ้าไกล
ดวงตากลมโตช่างน่าสงสาร หยอกเย้าในปีเวลา ราวกับควันผ่านไป คิ้ววาดความเศร้าของสวรรค์ ยังไม่เสร็จ ครึ่งจันทร์หนาวฉีกฟ้าไกล
เหตุแห่งความสัมพันธ์\ชาติที่แล้ว ผูกพันถึงชาติปัจจุบัน\เปิดม่านพบเจอ ความคิดถึงยินดี\พบหญ้าหอม ความในใจครึ่งแผ่นกระดาษ\เสียงฤดูใบไม้ผลิคร่ำครวญเต็มต้นไม้ เมฆเจียงชูโค้งเรียวเบา\ท่าทางสองหน้าต่างนกซอแว่ว สายน้ำบัวโอบกอดจังหวะอ่อนหวาน\เงาดอกไม้ในสระครึ่งหมอกแม่น้ำ ในความฝันหมู่บ้านริมน้ำ ใบหลิวชุ่มควัน\【ฮวานซีซา】\ตั้งแต่โบราณความรักลึกซึ้งริมต้นหลิว ใบเล็กแดงร่วงในสายลม สีสันฤดูใบไม้ผลิในบึงบัวควันน้ำ\เงากระจัดกระจาย เล็กน้อยที่ระเบียงกลีบดอก บานหอมทรงกลิ่น อัญมณีกลิ่นหอมบทกวีวิจิตร ไม้หลิวเกี่ยวกระชับความเม醉อย่างแผ่วเบา\——————\เรียบร้อย หมดแล้ว ซับซ้อนเกินไปสำหรับใจ
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —