ความเศร้าโดยไม่มีตรรกะ
เดินมานานมาก ดูเหมือนว่าสิ่งที่สะเทือนใจที่สุดยังคงเป็นการเห็นคนที่ตาเต็มไปด้วยน้ำตา\นี่คงเป็นความชอบที่ไม่ดีใช่ไหม แท้จริงแล้วกลับตั้งตารอที่จะเห็นด้านอ่อนแอของมนุษย์\ถ้ามองแบบนี้ก็ดูเหมือนเป็นคนที่อ่อนไหวง่าย ใบไม้ร่วงลมเย็นเพียงเล็กน้อยก็ทำให้จมอยู่กับความทรงจำได้ แม้จะห่มด้วยผ้าห่มหลายชั้นก็ป้องกันความหนาวเย็นในใจไม่ได้\แน่นอน ความซึมเศร้าเป็นอารมณ์ไม่ดี มันมาอย่างฉับพลันและไปเร็ว แต่เหมือนจะเยียวยาไม่ได้ มันกลายเป็นปรสิตในร่างกาย ครึ่งเวลาหลับ ครึ่งเวลาตื่น\เมื่อเทียบกับการเปลี่ยนแปลงด้านลบที่ควบคุมตัวเองยาก สิ่งที่ทรมานที่สุดยังคงเป็นความภาคภูมิใจเล็ก ๆ ที่ใจสั่นคลอน\ความภาคภูมิใจนี้เรียกว่าการอยู่ในโลกเล็ก ๆ ของตัวเอง ดูหรูหรา เปลี่ยนแปลงได้อย่างรวดเร็ว เหมือนม้าบิน ไม่มีความกังวล\ความจริงคือกำแพง\เมื่อไม่ได้สัมผัสมันแน่นอนว่าปลอดภัย ไม่ชนกำแพง ไม่โดนล้ม แต่คุณมักจะรู้สึก กำแพงนี้ทำให้คุณแยกตัวออกจากโลก\มัดตัวเองไว้ในรัง
ตอบกลับ (6)
╦ ดีจ้า! ขอบคุณเจ้าของโพสต์ที่แชร์ ╦\╦ ขอบคุณเจ้าของโพสต์สำหรับการให้โดยไม่หวังสิ่งตอบแทน ╦\═╦═╦═ หวังว่าคุณจะสบายดี══╦╦═\═╦═╦ โพสต์เสร็จเรียบร้อยแล้ว══╦╦\
ล้างหน้าแล้วไปนอนเถอะ....ลองทำอะไรเกี่ยวกับวรรณกรรมบ้าง, ไม่ใช่ใช้รูปแบบนี้ตลอด....ทุกคนเริ่มรำคาญแล้ว, บางครั้งลองเปลี่ยนบ้าง...
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —