เรื่องสั้น 7723 ตอน 'ถูกขโมย' ภาคต่อ 2

“ไหว้ฟ้าดินครั้งแรก”\“ไหว้พ่อแม่ครั้งที่สอง”\“สามีภริยาส่งไหว้กัน”\“พาเข้าห้องหอ”\ เมื่อพิธีกรพูดจบ เจ้าสาวถูกพาเข้าห้อง แน่นอนว่าเจ้าสาวไม่ยินยอมด้วยซ้ำ จากการไหว้ต่อห้องหอทั้งหมดนั้นเป็นการบังคับ\“อ๊อฟสอง ยินดีด้วยนะ” กลุ่มโจรพูดพร้อมกัน\“ฮ่าๆๆ พวกพี่น้อง วันนี้เป็นวันดีของผม ไม่มีใครเมาไม่ได้กลับบ้านนะ” อ๊อฟสองหัวเราะเสียงดัง\“ดี ไม่มีใครเมาไม่ได้กลับบ้าน” หัวหน้าโจรใหญ่ตอบ\ ผ่านไปนานหลายชั่วโมง ทุกคนเมากันหมด\“พวกพี่น้อง…คืนนี้…ค่ากับพันคำ มันมีค่ามาก ผมขอตัวกลับห้องก่อนนะ” อ๊อฟสองเดินเซไปห้องด้วยก้าวที่ไม่มั่นคง\“คุณหนูข้า…ผม…มาแล้ว” อ๊อฟสองผลักประตูห้อง เพียงเห็นเจ้าสาวนั่งขดตัวอยู่มุมเตียง น้ำตาไหลไม่หยุด แววตาแสดงถึงความกลัวและความไร้ทางสู้ อ๊อฟสองยิ้มพลางเข้ามาใกล้เตียง\“ไม่เอา ได้โปรดปล่อยฉันเถอะ…” เจ้าสาวตัวสั่น อ๊อฟสองไม่สนคำพูดของเธอ พุ่งเข้าไปและบังคับทำความรุนแรง อ๊อฟสองฉีกเสื้อของเจ้าสาว\“ไม่เอา…ไม่เอา…ขอร้องเถอะ ปล่อยฉันเถอะ……” เจ้าสาวดิ้นและร้องไห้ แต่ตอนนี้ อ๊อฟสองถูกอารมณ์ครอบงำ ทำให้ไม่สนเสียงร้องไห้ของเธอ หลายชั่วโมงต่อมาก็เปลื้องผ้าเธอ เหลือเพียงชุดชั้นใน อ๊อฟสองมองเต้านมและสะโพกของเจ้าสาว หายใจหอบ หนึ่งมือก็ลูบคลำหน้าอกของเธอ อ๊อฟสองพยายามจะดึงชุดชั้นในออก\ จู่ๆ หลังคาห้องพังลง หนุ่มชุดขาวถือพัดลงมาจากด้านบน\“ใคร” อ๊อฟสองปล่อยเจ้าสาวแล้วหันไปมองชายหนุ่มชุดขาว\“ฉันเป็นใครไม่สำคัญ สิ่งสำคัญคือแกไปยุ่งกับผู้หญิงของฉัน” ชายหนุ่มชุดขาวพูดด้วยน้ำเสียงเย็นชืด\“เด็กหนุ่ม กล้าขัดจังหวะสิ่งดีๆของฉัน ตายซะเลย” อ๊อฟสองพูดแล้วชกไป ชายหนุ่มชุดขาวเก็บพัดและเตะเข้าที่หน้าอกของอ๊อฟสอง อ๊อฟสองพยายามหลบแต่ร่างกายไม่ว่องไวเพราะเมา จึงถูกเตะเข้าที่หน้าอก รู้สึกแน่นที่หน้าอก เลือดพุ่งออกและหมดสติไป ชายหนุ่มชุดขาวเห็นอ๊อฟสองสลบ จึงเดินไปที่เตียง\“เจ้าสาว ขอโทษนะ ฉันมาช้าไป”\“คื…คุณเฉินใช่ไหม?”浅听ถึงคำพูดของชายหนุ่มในชุดขาวก็ฟื้นจากภวังค์ เงยหน้าขึ้นมองคนตรงหน้า, "คุณเฉิน...ฉัน..." เมื่อ浅มั่นใจว่าคนตรงหน้าเป็นเฉินเซี่ยงแล้ว ก็พุ่งเข้าไปกอดเฉินเซี่ยงและร้องไห้อย่างหนัก หลังจากผ่านไปสักพัก เมื่อ浅ร้องไห้จนอิ่มแล้ว เงยหน้าขึ้นมองเฉินเซี่ยงด้วยตาที่บวมแดง, "คุณเฉิน..." ขณะที่浅กำลังจะพูด, เฉินเซี่ยงก็ใช้มือปิดปากเธอไว้ เฉินเซี่ยงมองดวงตาของ浅ด้วยสายตาอ่อนโยน, "ไม่ต้องพูดอะไรทั้งนั้น ฉันจะพาเธอออกจากที่นี่" พูดจบ เฉินเซี่ยงก็หยิบผ้าห่มคลุม浅 จากนั้นอุ้ม浅 ขึ้นไปเบา ๆ และนำเธอออกจากที่นี่ ลมยามค่ำพัดเบา ๆ เสื้อผ้าของชายหนุ่มในชุดขาวพลิ้วไหว... (เขียนเสร็จแล้ว ส่วนเนื้อหานิดหน่อยนี้ใช้เวลาพิมพ์ในมือถือมากกว่าสามชั่วโมง ปรับแก้ไปหลายครั้ง ทุกคนลองดูว่าที่เขียนเป็นอย่างไร)