“ผู้ที่เทลงมาเช่นนี้ ย่อมไม่เว้นวันและคืน!”

⒈เบื่อ: \มาเดินเล่นบนอินเทอร์เน็ต พูดทุกอย่างที่ควรพูด \ ทำทุกอย่างที่ควรทำ แต่ก็ยังรู้สึกว่า \ไม่มีอะไรทำ จึงต้องคุยเรื่อยเปื่อย รดน้ำต้นไม้ ผ่านเวลาไป \⒉ระบาย: \เจอเรื่องไม่สบายใจในชีวิตจริงหรือในโลกออนไลน์ \ เก็บไว้ในใจแล้วรู้สึกอึดอัด คุยเรื่อยเปื่อย ระบายทุกอย่างออกจากสมอง รู้สึกสบายทันที \⒊เล่นพิเรนทร์: \ไม่มีจุดประสงค์อะไร แค่ต้องการสร้างบรรยากาศ ล้อเล่นให้ตัวเองสนุกเท่านั้น \⒋ทักทาย: \ทักทายด้วยความปรารถนาดีเพื่อดูว่ามีเพื่อนออนไลน์หรือไม่ \⒌เพิ่มค่าประสบการณ์: สถานการณ์นี้เป็นความผิดของ NetEase โดยสิ้นเชิง—สร้างสิ่งที่เรียกว่าค่าประสบการณ์ (แม้ว่าจะไม่มีประโยชน์จริงๆ) \⒍อวดตัว: \ชอบพูดมากเพื่อดึงดูดความสนใจของคนอื่น ให้ความพอใจกับอีโก้ของตัวเอง \⒎แชท: \ขี้เกียจไปที่ห้องแชท แค่เจอเพื่อนที่คิดเหมือนกันก็จะเริ่มคุยทันที \⒏สร้างเรื่องวุ่นวาย: \ตามชื่อคือพฤติกรรมที่มีเจตนาร้าย ทำเป็นวิธีสุดโต่งเพื่อล้างแค้นใครหรือเรื่องบางอย่าง \⒐วางแผน (อาจจะเป็นแผนเปิดเผย): \มีจุดประสงค์บางอย่างในการพูด เพื่อเตรียมงานสำหรับการบรรลุเป้าหมายในอนาคต เช่น เพื่อสมัครเป็นผู้ดูแลบอร์ด หรือเพื่อเพิ่มชื่อเสียงและอิทธิพลในการทำงานที่เกี่ยวข้องในอนาคต เป็นต้น \10.อื่นๆ: \แม้แต่คนคุยเรื่อยเปื่อยก็ไม่รู้ว่าทำไมต้องคุย อาจเป็นเพียงอาการเริ่มต้นของ "โรคติดเน็ต" \11.การสืบทอดทางออนไลน์: \เนื่องจากปัจจุบันอินเทอร์เน็ตใหญ่มากขึ้นแล้ว พฤติกรรมคุยเรื่อยเปื่อยก็กลายเป็นเรื่องปกติ คุยเรื่อยเปื่อยไม่ได้ถูกเรียกว่า "คุยเรื่อยเปื่อย" อีกต่อไป แต่เป็นพฤติกรรมที่ปกติแล้ว.