สุภาษิตใดบ้างที่ถูกเข้าใจผิดมาหลายพันปี

เมื่อได้เห็นสิ่งเหล่านี้คุณคงต้องตกใจไม่น้อย รู้สึกว่าตัวเองโดนหลอกมาหลายพันปี วลีคำพังเพยที่มักพูดกันปกติ แท้จริงแล้วไม่ได้เป็นแบบนั้น การด่าว่า "วังป่าเต๋อ" แท้จริงแล้วเรียกว่า "หวังป่าเต๋อ" เป็นคำชมล้วน ‘ป่าเต๋อ' หมายถึง ‘กตัญญู, กตเวที, ซื่อสัตย์, มีความเชื่อถือ, มารยาท, ความชอบธรรม, ซื่อตรง, ความละอาย' แปดคุณธรรมนี้เป็นพื้นฐานของการเป็นคน ไม่ทราบว่าถูกคนขาดศีลธรรมแก้ไขกลายเป็นคำด่าโดยไม่รู้ตัว ไม่พูดมากทั้งหมดอยู่ในบทความ 1.“嫁鸡随鸡,嫁狗随狗” เดิมคือ “嫁乞随乞,嫁叟随叟” หมายถึงผู้หญิงแม้จะแต่งงานกับชายขอทานหรือชายชราต้องอยู่กับชีวิตของเขาตลอดชีวิต ตามยุคสมัย คำพังเพยนี้เปลี่ยนเสียงเป็นไก่และสุนัข 2.“สามช่างหนังเหม็นเท่าฉู่เก๋อล่าง” “ช่างหนัง” แท้จริงคือคำพ้องเสียงของ “裨将” ซึ่งในสมัยโบราณหมายถึงผู้ช่วยเสนาธิการ ความหมายดั้งเดิมหมายถึงปัญญาของผู้ช่วยเสนาธิการสามคนรวมกันสามารถเทียบเท่าจู่เก๋อล่าง ในการเล่าต่อ ๆ กัน มนุษย์พูดว่า “裨将” เป็น “ช่างหนัง” 3.“ไม่เห็นโลงไม่ร่วงน้ำตา” เดิมคือ “ไม่เห็นโลงญาติแล้วไม่ร่วงน้ำตา” ไม่ใช่ว่าเห็นโลงใครก็ร่วงน้ำตา แปลออกเป็น “ไม่เห็นโลงไม่ร่วงน้ำตา” หากไม่สนใจว่าเป็นโลงของใคร เพียงเห็นก็ร่วงน้ำตา ก็จะดูงงเกินไป 4.“มีตาไม่รู้จักหยกฝังทอง” เดิมคือ “มีตาไม่รู้จักหยกเจิงซาน” เจิง หมายถึงแคว้นฉู่ในสมัยโบราณ “หยกเจิงซาน” เป็นหยกที่ช่างหยกค้นพบในเจิงซาน 5.“ไม่ถึงแม่น้ำฮวงแต่ใจไม่สงบ” เดิมคือ “ไม่ถึงแม่น้ำอูแต่ใจไม่สงบ” แม่น้ำอู เป็นสถานที่ที่เสียชีวิตของหยางหยู่ เปลี่ยนจากอูเป็นฮวง ทำให้คนจับใจความไม่ได้ 6.“ไม่ยอมเสียลูกก็จับหมาป่าไม่ได้” เดิมคือ “ไม่ยอมเสียรองเท้าก็จับหมาป่าไม่ได้” หมายถึงถ้าจะจับหมาป่าต้องไม่กลัววิ่งหลบ ไม่กลัวรองเท้าหาย แต่ตรงนี้ฉันพอเข้าใจหน่อย เพราะในมณฑลเสฉวนบางที่เรียกรองเท้าว่า ‘‘ลูก'' หากเอาลูกจริง ๆ ไปจับหมาป่า คงจะน่ากลัวมาก! 7.“เอ็งพูดไม่รู้เรื่อง” สำนวนนี้เดิมคือ “หนังสุนัขไม่通” ผิวหนังสุนัขไม่มีต่อมเหงื่อ ในหน้าร้อนสุนัขใช้ลิ้นระบายความร้อนภายในตัว “หนังสุนัขไม่通” หมายถึงคุณลักษณะนี้ของร่างกายสัตว์สุนัข “ปอด” เป็นสัญลักษณ์ของสิ่งสกปรก สำหรับสิ่งที่ไม่เข้าใจทางวรรณกรรม ใช้ปอดเปรียบก็พอไปได้ 8.“วังป่าเต๋อ” นี่คือคำด่าของประชาชน แต่ที่จริงแล้วต้นฉบับคือ “หวังป่าเต๋อ”โบราณว่า “แปดคุณธรรมพื้นฐาน” หมายถึง “กตัญญู, กตเวทีต่อพี่น้อง, ซื่อสัตย์, มีความเชื่อถือ, มีมารยาท, ชอบธรรม, ซื่อตรง, รู้สึกละอาย” แปดคุณธรรมนี้คือรากฐานของการเป็นคน การลืมคุณธรรมทั้งแปดนี้ก็เหมือนกับการลืมรากฐานการเป็นคนที่ดี แต่ต่อมาถูกบิดเบือนจนกลายเป็นคำว่า “ไอ้สัตว์เลว” (ที่มา: อินเทอร์เน็ต)