วันที่ต้องผูกมัดมือผูกมัดเท้าค่อยๆ มากขึ้น ในพื้นที่ของผู้ดูแลเว็บไซต์ เขียนโพสต์ว่าเหนื่อยมาก อาจเป็นไปได้ว่าฉันก็มีความรู้สึกเดียวกัน แน่นอนว่าฉันเหนื่อยใจ ผู้ดูแลเว็บไซต์น่าจะเหนื่อยกายและใจ
ด้วยความฝันที่ยิ่งใหญ่ อยากทำให้มันเป็นจริง โชคดีที่เป้าหมายเล็กๆ ในระยะแรกประสบความสำเร็จทีละขั้น ตอนนี้พัฒนาไปถึงตอนนี้ แต่ดูเหมือนเจอกำแพง หนังสือที่จำเป็นต้องใช้กลับมีน้อย ยิ่งคิดในระดับสูงก็ยิ่งปวดหัว ตอนก่อนฉันสามารถทำตามความคิดของตัวเองได้คนเดียว แต่ตอนนี้ มีความสามารถไม่พอ
นี่เป็นช่วงเวลาที่ยากมากที่จะชนะด้วยความคิดเพียงอย่างเดียว
ภาระยังหนักและทางยังอีกไกล การเริ่มต้นธุรกิจเป็นเรื่องยาก ผู้ดูแลเว็บไซต์พยายามอย่างมาก ฉันก็ไม่สามารถเป็นภาระเขาได้ ต้องต่อสู้ต่อไป!
ความมุ่งมั่นยังไม่สำเร็จ จะสามารถมีความสุขได้อย่างไร?
ตอบกลับ (13)
นี่มีอะไรเหนื่อยกันนักหนา คนหนึ่งที่ไม่มีพื้นที่แสดงออก ไม่รู้จะเริ่มจากตรงไหน นั่นแหละเรียกว่าเหนื่อย\ จำใจเก็บไว้ในใจ แล้วบอกตัวเองว่า:\ แค่พยายามวิ่งเต็มที่ ถึงแม้ล้มอย่างสวยงามก็ช่างมัน\ ได้มา ถือเป็นโชคของฉัน สูญเสีย ถือเป็นชะตาของฉัน;\ ถ้าใช้ท่าทีแบบนี้เผชิญหน้า สิ่งทุกข์ใจทั้งปวงก็ไม่เกินแค่นั้นเอง
พูดให้ดูมีศิลปะไปทำไม การพูดให้เบาและฟังดูไพเราะนั้นมันง่ายมากจริง ๆ ถามว่าลองให้คุณลอง สิ่งที่เป็นคำดี ๆ นั้น มันแท้จริงแล้วไม่ได้เกี่ยวข้องกับสิ่งที่คุณทำเลย
ดีเลย ผ่านมา แวะมาพูดเรื่อยเปื่อยหน่อย... แต่ถูกมองทะลุ แค่ต้องพูดว่า: ถึงเวลานอนแล้ว ราตรีสวัสดิ์นะ.
อย่ามองแค่ในฟอรัม ต้องมองข้างนอกด้วย ไม่เช่นนั้นการสนุกกับตัวเองวันหนึ่งจะหมดความกระตือรือร้นไปหมด เหลือก็แค่เกียรติยศในฟอรัมเหมือนมีแค่แปลงเล็ก ๆ
เริ่มไปนานแล้ว ตอนนี้เป็นช่วงเวลาที่ทุกสิ่งทุกอย่างยากที่สุด เหมือนกับการพบทางแยก อาจเป็นจุดเปลี่ยน หรืออาจเป็นทางตัน ฉันยังคงปฏิบัติตามแนวคิดของตัวเอง และตัดสินถูกผิดจากการปฏิบัติ แต่ฉันถูกบางสิ่งหลอกลวง ตอนนี้กำลังพยายามกลับไปสู่สภาพความบริสุทธิ์ในตอนแรก
นี่...ก็ได้...ก็ถูกนะ พูดกันตรงๆ...\ชั้นเป็นยังไงก็หลอกเธอไม่ได้นะ สำหรับเรื่องนี้ชั้นก็ทำได้แค่ชะลอ ชะลอการทำงานประชาสัมพันธ์...ค่อยๆ เป็นค่อยๆ ไป เรื่องนี้ไม่รีบ...ชินแล้ว.\ชั้นมาที่นี่ประมาณ 7 กระทู้ ชีวิตก็กลายเป็น:\ตื่น, กินข้าว, ทำงาน, หลังเลิกงานเข้าฟอรัม, สุดท้ายก็เข้านอน.
บอกว่ารู้สึกเหนื่อยแสดงว่ายังไม่ราบรื่นพอ เหมือนล้อรถ ที่เสียดสีน้อยที่สุดกับพื้นถึงจะไปได้ไกลที่สุด! \จริงๆ แล้วแอดมินเป็นคนดี แต่ไม่รู้จักปฏิเสธ ดังนั้นการให้และผลลัพธ์จึงไม่สอดคล้องกัน จึงอาจเหนื่อยมากขึ้นด้วย! \อีกอย่างคือความเพอร์เฟกชันนิสม์เป็นเหตุ จริงๆ วิธีที่ดีที่สุดคือการตั้งเป้าหมายให้น้อยลง ไม่จำเป็นต้องเป็นตัวเอก ตัวประกอบหรือบทเล็กๆ จะสบายใจกว่า... \โดยรวมก็ไม่พ้นเรื่องนี้ ทัศนคติสำคัญมาก!
ในฟอรั่ม ตลอดมาฉันเป็นเพียงตัวประกอบ ซึ่งเป็นสิ่งที่ฉันตั้งใจสังเกตมา ฉันไม่ได้พยายามแสดงออกมากนัก แต่ในส่วนของงานของฉัน ถ้าจะถือว่าการทำงานเรียบง่ายปกติคือความโชคดี ก็ถือว่าฉันทำไปโดยไร้เป้าหมาย แต่ถ้าฉันแสดงออกว่าไม่มีความกระตือรือร้น งานของฉันก็แน่นอนว่าจะถือว่าไม่ผ่านมาตรฐาน
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —