【แชร์】ราชินีทหารพิเศษ มาถึงแล้ว!(8)

บทที่ 8 บุตรสาวเศรษฐีแห่งฟง-ฟง\เต้นรำผีเสื้อในยามเที่ยง\โรงแรมซีเจียงเยว่, ชั้นสอง, ห้องพักสุดท้ายทางทิศตะวันออก\ภายในห้องพัก มีกลิ่นไอน้ำบางๆ ลอยทั่ว กลิ่นหอมอ่อนๆ อบอุ่น\ผ่านม่านสีเขียวไผ่ ภายในจาง ๆ เห็นร่างผู้หญิงสวยงาม ผิวเนียนนุ่ม อบอุ่น ท่ามกลางไอน้ำ ดูเหมือนภาพสตรีเซียนอาบน้ำ สดใส เหมือนจริงและเหมือนฝัน\บรรยากาศในห้องหรูหราและมีเสน่ห์แบบโบราณ บนเตียงที่มีผ้าม่านบาง ๆ และนิ่งสงบ วางกระเป๋าลายพราง ซึ่งเป็นของแท้ของถังหลิน\ข้างกระเป๋าลายพราง วางชุดลำลองลายตารางสีเขียวที่พับไว้เรียบร้อย\ข้างเตียงมีเก้าอี้ เป็นที่วางชุดลายพรางและหมวกลายพราง ซึ่งเป็นชุดที่ถังหลินถอดออก\บนโต๊ะอาหารใกล้เตียง วางปืนซุ่มยิงหนึ่งกระบอก และปืนพกเสียงเบาสองกระบอก พร้อมเข็มขัดหนังสีดำ เข็มขัดหนังสีดำกว้าง มีหลายชั้น สำหรับใส่เข็มฉีดยาและกระบอกฉีดสารเคมีต่าง ๆ\ไม่ไกลจากเตียง มีถังอาบน้ำ ผมดำของถังหลินยาวและเรียบลื่น ตกลงมาหน้าหน้าอก แช่อยู่ในน้ำอุ่น ใบหน้าที่เคยมีลายพรางหายไป กลายเป็นใบหน้ารูปเมล็ดแตงโม: คิ้วบางเหมือนต้นหลิว ดวงตาเหมือนนกฟินิกซ์ จมูกโด่ง ปากเล็กสีเชอร์รี่… หน้าตาละเอียดและสมบูรณ์แบบ เป็นใบหน้าที่ทำให้หัวใจเต้นแรง แต่ทว่าขณะนี้ สีหน้าไม่ตรงกับใบหน้านั้น\ถังหลินเงยศีรษะพิงขอบถังอาบน้ำ ดูเพดานห้องพักอย่างไร้ชีวิตชีวา จิตวิญญาณเหมือนหลุดออกไป ไม่มีประกายชีวิตในดวงตา\เพียงแค่การฝึกทหารธรรมดา ๆ จะสามารถข้ามมิติเช่นนี้ได้หรือ?\"โอ๊ย," ถังหลินคร่ำครวญด้วยความวุ่นวาย, "เกมนี้มันใหญ่โตจริงๆ ฉันควรทำอย่างไรดี? กองทัพที่ฉันรัก เพื่อนร่วมรบที่รักของฉัน, ถังหลินออกจากกองทัพแล้ว พวกเธอรู้ไหม?"\หลังจากรู้สึกหงุดหงิดอยู่พักหนึ่ง ถังหลินก็รวบรวมกำลังใจใหม่, "ในฐานะทหาร เผชิญสภาพแวดล้อมแปลกใหม่ ต้องไม่ยอมแพ้, ถังหลิน สู้ ๆ!" เธอหยิบผ้าเช็ดตัวลุกขึ้น\เศรษฐีฟง\เสียงดนตรีไพเราะดังมาจากสวนหลังบ้านของเศรษฐีฟง ดึงดูดนกหลายตัวนกน้อยหยุดอยู่บนกิ่งพีชในสวนหลังบ้าน จ้องมองเงาสีชมพูข้างกีตาร์โบราณใต้ต้นไม้ นกพิราบตัวหนึ่ง บินเข้ามาจากกำแพงหลังบ้าน ก่อนสุดท้ายจะหยุดอยู่บนหัวกีตาร์ใกล้สายกีตาร์ และไม่อยากจากไป ผีเสื้อฟงเต้นรำลงบนเท้าเล็ก ๆ ของนกพิราบเห็นข้อความผูกอยู่ที่ขาของนกพิราบ ก็รีบหยุดนิ้วมือเรียวยาวที่กำลังเล่นกีตาร์ หญิงรับใช้คนหนึ่งเดินมาคุกเข่าลงบนพื้น ถือพิราบในมือ ดึงข้อความที่ผูกอยู่ขาของนกออก แล้วส่งข้อความให้ฟงเต้นรำที่อยู่ตรงข้าม “คุณหนู” ฟงเต้นรำสูดหายใจลึก มือเล็ก ๆ ที่สั่นเล็กน้อย ยื่นมือไปถือข้อความที่หญิงรับใช้ส่งมา หญิงรับใช้เก็บมือกลับ จ้องมองฟงเต้นรำอย่างเงียบ ๆ ฟงเต้นรำมีใบหน้าสวยงามเปล่งประกายเหมือนปลาจมและนกตกอากาศ ลักษณะอ่อนช้อยและประณีต คิ้วตาราวกับภาพวาด ริมฝีปากแดง ฟันขาว องค์ประกอบสงบของเธอทำให้เธอเสริมบุคลิกของนักอ่าน หลังจากลังเลสักพัก ฟงเต้นรำจึงกล้าหาญเปิดข้อความ กลั้นหายใจอ่านข้อความบนกระดาษ… สุดท้าย คิ้วคลาย รอยยิ้มปรากฏบนริมฝีปาก สูดลมหายใจหอมราวกลิ่นดอกกล้วยไม้กล่าวอย่างซาบซึ้งต่อข้อความว่า “ขอบคุณที่พวกคุณให้โอกาสฉันครั้งนี้!” หญิงรับใช้ผู้มีรูปลักษณ์ธรรมดาและร่างกายเล็กน่ารักชื่อเฉียวเหลียนถามว่า “คุณหนู ทำไมท่านถึงมีความสุขเช่นนี้?” ฟงเต้นรำเพียงหัวเราะเขินอายเล็ก ๆ ไม่บอกหญิงรับใช้ซักคำ โรงเตี๊ยมซีเจียงหยาง ถังหลินเปลี่ยนใส่ชุดฝึกทหารปกติที่ใส่ตอนฝึกในกองทัพ ชุดทหารผ้าลายตารางสีเขียว สวมหมวกไม่มีปีก หน้าใส สะอาด สดชื่น เผยออกมา เขายืนทำความเคารทหารหน้ากระจกเหลือง ก่อนจะหยิบเหรียญทองแดงไม่กี่เหรียญ ออกจากห้อง สักครู่ ถังหลินลงบันไดชั้นสอง ผ่านเคาน์เตอร์ ภายใต้สายตาทึ่งของเจ้าของร้านแก่ เธอเดินออกจากโรงเตี๊ยม เข้าสู่ถนนที่เต็มผู้คนและคึกคัก เผชิญหน้ากับสถานที่ที่ชายแก่แข็งแรงให้เงินเธอแท่งเงินเล็ก ๆ เมื่อวานนี้ แต่ตอนนี้ชายแก่ตกอยู่ในปัญหา ถูกคนร้ายท้องถิ่นจ้องมอง