【แชร์】ราชินีทหารพิเศษ มาถึงแล้ว!(9)

บทที่เก้า ทนไม่ไหวแล้ว ไม่ต้องทนอีกแล้ว\หลายแห่งมีอันธพาล เป็นกลุ่มคนที่\ข่มผู้ดีแต่กลัวความชั่ว พวกเขากราบไหว้ผู้แข็งแกร่ง แต่กับผู้弱จะใช้กำปั้นและเท้าตามอารมณ์ แน่นอน การเก็บภาษีก็ขึ้นกับอารมณ์เช่นกัน\ในนั้น มีอันธพาลที่ค่อนข้างมีบารมี หยิบกระเป๋าลับที่เอวของชายแก่ใหญ่ขึ้นมาแล้วสะบัดใกล้หู ฟังว่ากระเป๋ามีเหรียญกี่เหรียญ สุดท้าย เขามองชายแก่ใหญ่ด้วยความผิดหวัง หน้าแสดงความโหดร้าย "เฒ่าผีตายซาก แค่เท่านี้เองหรือ คุณก็กล้าอยู่ที่นี่ได้?"\ชายแก่ใหญ่ร้องขอด้วยน้ำตาและน้ำมูก: "ขอร้องเถอะ คืนเงินให้ข้าพเจ้า บ้านข้าพเจ้ามีคู่สมรสป่วยนอนติดเตียง เงินนี้ใช้ซื้อยาให้เค้า ขอร้องเถอะ ช่วยสงสารพวกคนยากจนอย่างพวกเราด้วย!"\"อือ" หัวหน้าอันธพาลคำรามและส่งสัญญาณให้พวกเขา "ไปกันเถอะ!"\ชายแก่ใหญ่ไม่อยากเสียเงินช่วยชีวิต จู่ ๆ เขาล้มลงจับเท้าของหัวหน้าอันธพาล ร้องไห้ไม่หยุด: "ขอร้องเถอะ คืนเงินให้ข้าพเจ้าเถอะ!"\"ออกไป!" หัวหน้าอันธพาลยกเท้าเตะชายแก่ใหญ่ลงไปอย่างแรงแล้วเดินออกไป แต่ในขณะหันตัว มีเงาผมเขียวขวางทางอยู่ มองดี ๆ เป็นผู้หญิงแต่งตัวแปลก พลังเต็มเปี่ยม ทำให้เขาต้องตาค้าง ใบหน้าแสดงความหื่นใฝ่ "หนูน้อยเธอมาจากไหน? สวยจริง ๆ ไม่ธรรมดา!"\ถังหลินมองหัวหน้าอันธพาลเย็นชา แล้วยื่นมือออกไป: "เอากระเป๋าเงินมาให้ฉัน!"\หัวหน้าอันธพาลยิ้มอย่างยโส: "ทำไมล่ะ?"\"ไม่ให้ จะทำให้เธอนอนติดเตียงครึ่งปี!" ถังหลินว่าด้วยน้ำเสียงเย็นเฉียบ\"ฮึ" หัวหน้าอันธพาลขยิบตามอง ยกกระเป๋าเงินสูงขึ้น พูดเยาะ: "ฉันบอกแล้วนะ สาวงามชาวต่างแดน ถ้ามีฝีมือ มาแย่งสิ แย่งได้ก็เป็นของเธอ!"\ทนไม่ไหวแล้ว ไม่ต้องทนอีกต่อไป\ทันใดนั้น ถังหลินยกแขนและขา แล้วยื่นมือจับไหล่หัวหน้าอันธพาล ดึงเอวเขาลง แล้วใช้ขาและแขนต่อยจุดอ่อนของร่างกายเขาเข้ม ๆ ก่อนดันเขาถอยหลังการโจมตีอย่างไร้สัญญาณ แก๊งเกเรตัวหัวขโมยถูกโจมตีไม่กี่ครั้ง ตรงจุดสำคัญทำให้ได้รับบาดเจ็บ แล้วยังถูกทังหลินผลักล้มลงกับพื้น หลังจากนั้น กระดูกที่หลังส่งเสียงแตกดังทันที เขาเอามือป้องตรงจุดสำคัญไปด้วย เหงื่อไหลย้อยพร้อมร้องด้วยความเจ็บ “อ๊า――” เสียงนี้ทำให้แก๊งเด็กเกเรคนอื่นหันกลับมา พอเห็นหัวหน้าของพวกเขาถูกผู้หญิงตัวเล็กคนหนึ่งล้มลง ก็ต่างเอาอาวุธออกวิ่งเข้ามา “พวกพี่น้อง เอามันไปด้วยกัน!” มองท่าทางตรงหน้า ทังหลินขมวดตาอันตราย มุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มอันตราย ขณะที่ชายชราตัวใหญ่ลุกขึ้นมอง ทังหลินยกขาเรียวยาว ฟาดเข้าที่แขนของเด็กเกเรที่วิ่งเข้ามาคนแรก ทำให้มีดในมือของเขาหลุดลงสู่พื้นอย่างเบา ๆ “วันนี้ฉันทังหลินจะสั่งสอนพวกขี้ขลาดพวกนี้ให้หนักเข้า” พูดจบ ทังหลินเดินไปอย่างรวดเร็ว ราวกับปีศาจลงมาจุติ พลังรุนแรงปะทุ ในพริบตา ทังหลินต่อสู้กับแก๊งเด็กเกเร เห็นท่าทีทุกท่าทีสมบูรณ์แบบ ทำให้แก๊งเด็กเกเรถูกโจมตีจนล้มลงหมด ล้มแล้วก็ลุกไม่ขึ้น ทีละน้อยรอบ ๆ เต็มไปด้วยผู้ชมที่รุมล้อมปรบมือชมไม่ขาดสาย ไม่ไกลด้านหลังฝูงชน มีเงาสีขาวและสีน้ำเงินปรากฏขึ้น เป็นจักรพรรดิโชซงและลูกชายจักรพรรดิในชุดพลเรือน ทั้งสองสบตากันแล้วรีบเดินมาที่นี่ทันที