ไฟ.ดาว.หิมะ

ซินหัวข่าว: นักวิทยาศาสตร์จากนาซา สหรัฐอเมริกา ประกาศเมื่อวันที่ 2 ว่า ยานสำรวจดาวอังคาร "โอกาส" พบหลักฐานว่ามีน้ำในสถานะของเหลวบนดาวอังคารมาก่อน ดังนั้นผมคิดว่าควรจะมี ตั้งแต่เดือนมกราคมที่ผ่านมา มีรถสำรวจดาวอังคารของสหรัฐสองคันที่ลงจอดบนดาวอังคาร พวกมันกำลังค้นหาร่องรอยของชีวิตอยู่บนดาวอังคารอย่างต่อเนื่อง ผู้เชี่ยวชาญกล่าวว่า "โอกาส" พบหลักฐานตามวัตถุประสงค์หลักของการสำรวจดาวอังคาร คือเคยมีน้ำในสถานะของเหลวบนดาวอังคาร ตามการวิเคราะห์ข้อมูลของชั้นหินและสภาพแร่ธาตุอื่น ๆ ที่ยานสำรวจตรวจพบ นักวิทยาศาสตร์พบว่าบนพื้นผิวของบางชั้นหินในพื้นที่ที่ยานสำรวจอยู่มีร่องรอยถูกน้ำชะล้าง การค้นพบนี้สนับสนุนข้อสรุปว่าตอนที่ชั้นหินเหล่านี้ถูกสร้างขึ้น สภาพแวดล้อมบนดาวอังคารในเวลานั้นอาจเหมาะสมต่อการมีอยู่และการเจริญเติบโตของสิ่งมีชีวิตประเภทออร์แกนิก ศาสตราจารย์มินาโมโตะ ฮิโตชิ จากองค์การวิจัยและพัฒนาการบินอวกาศของญี่ปุ่นเห็นว่า ดาวศุกร์เคยมีน้ำในอดีตเช่นกัน แต่เนื่องจากมันอยู่ใกล้ดวงอาทิตย์เกินไป และมีคาร์บอนไดออกไซด์ในบรรยากาศเข้มข้นจนเกิดปรากฏการณ์เรือนกระจก อุณหภูมิบนพื้นผิวดาวศุกร์จึงสูงมาก น้ำทั้งหมดจึงระเหยหายไปในจักรวาลกว้างใหญ่ แต่น้ำบนดาวอังคารหายไปแตกต่างจากดาวศุกร์ ศาสตราจารย์มินาโมโตะกล่าวว่า การทำลายสนามแม่เหล็กมีบทบาทสำคัญในการทำให้น้ำบนดาวอังคารหายไป บนโลกซึ่งมนุษย์อาศัยอยู่ สนามแม่เหล็กเปรียบเสมือนโล่ ป้องกันไม่ให้อนุภาคพลังงานสูงจากดวงอาทิตย์โจมตีโดยตรงชั้นบรรยากาศและพื้นผิว ปัจจุบันดาวอังคารยังมีสนามแม่เหล็กที่แข็งแรง แต่ไม่ได้ใหญ่เท่ากับโลก สนามแม่เหล็กของดาวอังคารถูกทำลายลงอย่างค่อยเป็นค่อยไปเมื่อประมาณ 3 พันล้านปีก่อน พร้อมกับการเย็นตัวและการแข็งตัวของภายในดาวอังคาร ทำให้ดาวอังคารไม่สามารถหลีกเลี่ยงการถูกพายุสุริยะโจมตีอย่างทั่วถึง และไอน้ำในบรรยากาศถูกแยกออกเป็นไฮโดรเจนและออกซิเจนและหายไปในจักรวาล นอกจากนี้ ดาวอังคารมีขนาดเพียงครึ่งหนึ่งของโลก แรงโน้มถ่วงเพียง 40% ของโลก ความสามารถในการกักเก็บชั้นบรรยากาศจึงค่อนข้างอ่อน ทำให้น้ำหายไปบางส่วนด้วย ยานสำรวจฟอบอส-2 ของสหภาพโซเวียตยังพบว่าข้างที่เป็นกลางคืนของดาวอังคารยังคงสูญเสียออกซิเจนจำนวนมากสู่อวกาศอยู่ นักวิทยาศาสตร์ประมาณจากข้อมูลที่เกี่ยวข้องว่า บรรยากาศของดาวอังคารในอดีตมีความกดอากาศใกล้เคียงกับ 3 เท่าของความกดอากาศของโลกในปัจจุบันแต่ตอนนี้มีเพียงหนึ่งห้าสิบของโลก ในสถานการณ์เช่นนี้ หากมีน้ำบางส่วนไหลบนพื้นผิวดาวอังคาร มันก็จะระเหยทันที อาจจะไม่ใช่น้ำทั้งหมดบนดาวอังคารที่หายไปในจักรวาลรองศาสตราจารย์ อาเบะ ยูทากะ จากมหาวิทยาลัยโตเกียวกล่าวว่า เมื่อระดับน้ำและคาร์บอนไดออกไซด์ในบรรยากาศลดลง ผลของสภาวะเรือนกระจกก็อ่อนลง ดาวอังคารจึงค่อย ๆ เย็นลง น้ำในบรรยากาศหลังจากการแช่แข็งจะตกลงสู่พื้นผิว ดังนั้น น้ำบนดาวอังคารอาจซ่อนอยู่ใต้ดินเหมือนธารน้ำแข็ง เครื่องสำรวจดาวอังคารโลกทั่วโลก (Mars Global Surveyor) และเครื่องสำรวจดาวอังคารโอเดสซีย์ (Mars Odyssey) การศึกษาล่าสุดเกี่ยวกับขั้วน้ำแข็งของดาวอังคารแสดงให้เห็นว่าขั้วน้ำแข็งของดาวอังคารเกือบทั้งหมดประกอบด้วยน้ำแข็งธรรมดา และมีคาร์บอนไดออกไซด์แห้ง (คาร์บอนไดออกไซด์แข็ง) เพียงเล็กน้อย การสังเกตของยานวายคิง (Viking) แสดงให้เห็นว่ามีน้ำแข็งธรรมดาอยู่ใต้ชั้นคาร์บอนไดออกไซด์แห้งของขั้วโลกเหนือของดาวอังคาร ภาพถ่ายขั้วน้ำแข็งของดาวอังคารที่ถ่ายด้วยความละเอียดสูงและช่วงคลื่นแสงต่าง ๆ โดยยานสำรวจดาวอังคารโลกและโอเดสซีย์ แก้ไขทฤษฎี "คาร์บอนไดออกไซด์แห้ง" ภาพอินฟราเรดของขั้วน้ำแข็งแสดงว่าการละลายและการเยือกแข็งของน้ำแข็งในขั้วโลกของดาวอังคารเป็นไปตามลักษณะของ "น้ำ" ผลสรุปเหล่านี้มาจากการศึกษาภาพถ่ายของหลุมกลมราบขนาดความลึก 8 เมตร และเส้นผ่านศูนย์กลาง 200 ถึง 1000 เมตร ชั้นบนสุดของน้ำแข็งที่นั่นเป็นคาร์บอนไดออกไซด์แห้ง แต่ด้านล่างมีน้ำแข็งธรรมดา ดังนั้น ขั้วน้ำแข็งที่ขั้วโลกใต้ของดาวอังคารจึงมีลักษณะประกอบคล้ายกับขั้วโลกเหนือ ขั้วโลกเหนือของดาวอังคารในทุก ฤดูร้อนจะระเหยคาร์บอนไดออกไซด์แห้งออกประมาณ 1 เมตร ความแตกต่างทั้งหมดระหว่างขั้วโลกเหนือและใต้ของดาวอังคารอยู่ที่ความหนาของชั้นคาร์บอนไดออกไซด์แห้งที่ขั้วโลกใต้ซึ่งมีความหนาประมาณ 8 เมตร ชั้นคาร์บอนไดออกไซด์ทั้งหมดไม่สามารถระเหยได้หมดในช่วงฤดูร้อนทั้งหมด