ดูแล้วก็ไม่ให้ความเห็น!\????บทที่ 12 การพบเจอกันนี้ ไม่ใช่การพบเจอของเขา\การพบเจอ\????เมื่อฟงเต๋ออวี่ทึ่งกับทังหลินว่าเธอมีความงามแบบพิเศษ ทังหลินก็ได้ติดพลาสเตอร์ไว้เรียบร้อยแล้ว “คุณหนู รอสักวันสองวันก่อนค่อยลอกออก รับรองแขนของคุณจะไม่เป็นอะไรนะ ฉันไปไล่ตามคนร้ายเมื่อกี้ก่อนนะ แล้วเจอกัน!”\????ทังหลินพูดแล้วก็เดินไป ทันทีที่ฟงเต๋ออวี่ตั้งตัวได้ รูปร่างเย็นชาของเธอก็ได้ห่างไปไกลถึงฝั่งสะพานแล้ว\????ฟงเต๋ออวี่เบนสายตาออกมา มองพลาสเตอร์ที่แขน สายตาของเธอยิ้มบาง ๆ “หญิงสาวคนนี้พิเศษจริง ๆ ไม่รู้ว่าเราจะมีโอกาสเจอกันอีกหรือเปล่า”\????ไม่รอช้า ฟงเต๋ออวี่ใช้มือซ้ายประคองแขนขวาที่บาดเจ็บแล้วลงจากสะพานหิน\????สักพัก ฟงเต๋ออวี่เดินอยู่บนถนนที่ผู้คนหนาแน่น มองไปทางซ้ายและขวา เหมือนกำลังรีบหาใครบางคน เมื่อสายตาที่วิตกวุ่นวายมองไปยังที่ไม่ไกลนักตรงหน้า ในที่สุดก็ล็อกรูปร่างได้\????อวี่จื่อเฉินกำลังเดินอยู่บนถนนกับอวี่เซิงจุน ทั้งสองเดินด้วยก้าวไม่ช้าไม่เร็ว\????อวี่เซิงจุนเปิดพัดพับ โบกเบา ๆ ด้านหนึ่งบนพัดวาดรูปดอกโบตั๋นหมึกที่ขอบดอกมีบทกวี และอีกด้านหนึ่งเขียนตัวอักษรสามตัวใหญ่วาดเป็นมังกรบินและนกฟีนิกซ์ เขามีอารมณ์สงบ เดินไปสายตาเงียบสงบคอยมองรอบ ๆ ถนน เพื่อสังเกตสภาพและความเป็นอยู่ของประชาชน\????แต่ตอนนี้ อวี่จื่อเฉินไม่ได้สงบเหมือนอวี่เซิงจุน สีหน้าเขากังวลใจเล็กน้อย ดวงตาที่วิตกวุ่นวายกำลังมองไปมาท่ามกลางฝูงชน เพื่อหาคนบางคน\????เพื่อไม่ให้อวี่เซิงจุนสังเกตเห็นความวิตกกังวลที่เขาไม่ควรมี ทุกครั้งอวี่จื่อเฉินจะเลือกหาคนที่ต้องการหาเมื่ออวี่เซิงจุนมองไปที่อื่น และตอนนี้ ไม่ไกลจากด้านหน้า มีแขนเรียวงอกจากฝูงชน โบกไปมาเพื่อบอกเขาว่าเธออยู่ตรงนี้\????และคนที่กำลังโบกให้กับอวี่จื่อเฉิน ก็คือฟงเต๋ออวี่\????อวี่จื่อเฉินเห็นว่าเป็นฟงเต๋ออวี่ ก็อดถอนใจด้วยความโล่งอกไม่ได้ ในที่สุดก็หาคนนี้เจอ แต่เมื่อโล่งอกเสร็จ เขาก็รู้สึกกังวลขึ้นอีก เขากังวลว่าอวี่เซิงจุนจะเห็นฟงเต๋ออวี่โบกมือให้เขา ดังนั้นเมื่ออวี่เซิงจุนหันมามอง เขาได้ส่งสายตาเขม็งไปที่ฟงเต๋ออวี่ เพื่อสื่อให้เธอทำตามแผนนกยูงผีเสื้อโบยบินถึงสายตาที่ อวี้จื้อเฉิน ส่งมา จึงรีบหลบตัวเองไปที่มุมห้อง จากนั้นแอบชะเง้อหัวออกไปมองเงาสีขาวที่มีความงดงามสง่า เมื่อใบหน้าของอวี้เซิงจุนปรากฏต่อหน้าต่อตาเธอ รู้สึกเหมือนครั้งแรกที่ได้กินของหวาน รู้ตัวว่าติดใจจนถอนตัวไม่ขึ้น
???? เมื่อหนึ่งปีก่อน เธอไปเที่ยวทะเลสาบกับเพื่อนสนิท กวนเอ๋อหยุน จนได้รู้จักอวี้จื้อเฉิน พระราชโอรสลำดับสอง และได้เป็นพยานรักของเพื่อนสนิทกับพระราชโอรส
???? วันที่ทั้งสองเข้าพิธีสมรส เธออยู่ในงาน เมื่อจักรพรรดิอวี้เซิงจุนแห่งราชวงศ์อวี้ซิน ที่สูงส่งเสมือนจักรพรรดิมาถึงพระราชวังของพระราชโอรส ในบรรดาแขกนับพันคน เธอค่อยๆ หลงรักชายผู้สูงส่งนี้ จากวันนั้นหัวใจของเธอก็เก็บเขาไว้
???? เวลาผ่านไป เมื่อเพื่อนสนิทเปิดปากนิทานลับ ความลับไม่กี่เรื่องก็เปิดเผยต่อหน้าคนอื่น เรื่องที่เธอแอบชอบจักรพรรดิถูกกวนเอ๋อหยุนรูู้
???? กวนเอ๋อหยุนหวังว่าเธอและอวี้เซิงจุนจะมีความรักสมหวัง จึงบอกเรื่องนี้กับอวี้จื้อเฉิน
???? ปัจจุบัน เหตุผลที่จักรพรรดิอวี้เซิงจุนออกจากวัง ก็มาจากการยุยงของอวี้จื้อเฉินครึ่งหนึ่ง
???? อวี้จื้อเฉินปากว่าเสนอให้จักรพรรดิอวี้เซิงจุนไปพบรักแท้ของตน แต่แท้จริงคืออยากให้จักรพรรดิไปพบรักแท้ที่เขาจัดให้
???? "น้องชายคนที่สอง ไปดูทางโน้นกัน!" อวี้เซิงจุนไม่ได้สังเกตเห็นความผิดปกติของอวี้จื้อเฉิน ก้าวเดินไปข้างหน้า
???? นกยูงผีเสื้อโบกปีกแนบกำแพงเงยหน้าลึก สูดหายใจเข้าลึก แววตาเต็มไปด้วยความกล้าออกไปเสี่ยงชีวิต หลังจากกลั้นหายใจแล้ว เธอวิ่งออกไปด้วยความกล้าหาญ พยายามก้มหน้า วิ่งไปต่อหน้าอวี้เซิงจุน และตั้งใจชนเข้าที่อกของเขา แต่ถูกหน้าอกแข็งเหมือนเหล็กหลายเท่าของเขากระเด้งกลับ ตกลงกับพื้น แขนที่บาดเจ็บโดนพื้นก่อน บาดแผลเก่าก็โดนเพิ่ม บาดเจ็บจนเธอขมวดคิ้วแน่น กุมแขนและครางเบาๆ "อื้อ เจ็บมาก"
