ตอนที่ 1: ประสบการณ์การต่อสู้ครั้งแรก
\เรื่องราวเกิดขึ้นในศตวรรษที่ 22 ฉันลืมไปแล้วว่าปีไหน แต่ฤดูกาลนั้นเป็นฤดูร้อนที่ขี้เกียจ เมื่อจั๊กจั่นร้องเพลงและปลาเล่นกันในฤดูร้อนตื้นๆ ต่ําแสงแดดยามเช้าในเมืองเฟิงไห่สว่างไสวและชวนให้เมามายในวิลล่าริมทะเล ชายหนุ่มคนหนึ่งเปิดหน้าต่างมองทะเลไกลๆ บางครั้งลมทะเลอ่อนๆ พัดผ่าน และผมของเขาก็ปลิวไหวโดยไม่ตั้งใจ"เอาล่ะ......พระอาทิตย์เพิ่งลับขอบฟ้าไปมันสวยงามมาก...... อืม" เขาพูด ขณะยืดตัวอย่างสบายๆ ข้างหน้าต่างในขณะนั้น เสียงผู้ชายอ่อนโยนดังมาจากห้องนั่งเล่น: "เกอจื่อน้อย!""ถึงเวลาทานอาหารเช้าแล้ว!"เด็กชายหันไปมองห้องนั่งเล่นและพูดว่า "อ้อ" เมื่อหันไปมองทะเลไกล ๆ ที่ส่องประกายในแสงเช้า เด็กชายรู้สึกโล่งใจแปลก ๆ และปิดหน้าต่างเพื่อกินข้าวคนที่เรียกเด็กชายมากินข้าวคือพี่ชายของเขา ชื่อโย่วหมิงพ่อแม่ของพวกเขาไม่สามารถอยู่กับสองพี่น้องได้ด้วยเหตุผลบางอย่าง ดังนั้นโย่วหมิงจึงรับผิดชอบดูแลโย่วเกอตั้งแต่เด็ก และความลําบากก็เห็นได้ชัดตอนนี้ทั้งสองโตเป็นผู้ใหญ่แล้ว—คนโตอายุ 20 ปี ส่วนคนเล็กอายุสิบหก"รีบกินนะ พอกินเสร็จแล้วไปกับฉันที่ห้องซ้อมแข่งขันต่อสู้เพื่อดู"โย่วเกอเพิ่งนั่งลงและอาหารยังไม่มา แต่ก่อนจะเข้าปาก โย่วหมิงก็พูดขึ้นอย่างสบาย ๆ"โอ้พระเจ้า......มันน่าสนใจตรงไหน?มันสนุกขนาดนั้นเลยเหรอ? ทําไมฉันไม่เข้าใจอะไรเลย?!"เจ้าเด็กดื้อ!แกรู้วิธีเล่นและเล่นสนุกตลอด รู้ได้ยังไง?!"โย่วหมิงจ้องเขม็งใส่โยวเกอพูดถึงเรื่องนี้ โย่วเกอกลัวที่สุดคือพี่ชายจ้องมองเขา โดยเฉพาะสายตาคมกริบและผมสีเงินเศร้าหมองของพี่ชายที่ทําให้เขาขนลุก"เอาล่ะ เอาล่ะ เอาล่ะฉันจะไปกับแก!"โหยวเกอจิบอาหารเหมือนอีกาเหนือหัว
สองพี่น้องกินเสร็จแล้วหลังแปดโมงพวกเขาเก็บอุปกรณ์และเตรียมตัวไปห้องซ้อมต่อสู้ในเมืองเฟิงไห่เพื่อตรวจสอบ เมืองเฟิงไห่ ตามชื่อ สร้างขึ้นริมทะเล ทิวทัศน์ริมทะเลไม่ต้องการคําอธิบายเพิ่มเติม: วิลล่าริมทะเลสุดหรู ต้นมะพร้าวสูงเขียวชอุ่ม และพุ่มไม้หลากหลายชนิดที่งอชุ่มชื้นอยู่ไกล ๆ จากชายหาดและตอนนี้ ตรงเวลาแปดโมงตรง พระอาทิตย์ก็ขึ้นสูงบนท้องฟ้าท้องฟ้าเป็นสีฟ้า และเมฆขาวบางก้อนลอยไปตามลมอย่างอิสระในระยะไกล ที่ซึ่งทะเลและท้องฟ้ามาบรรจบกัน คุณจะเห็นเรือยอชต์บางลําล่องชมวิวบนผืนน้ําเป็นครั้งคราวนกนางนวลไม่กี่ตัวบินผ่านไปโดยไม่ตั้งใจ ทำให้ทิวทัศน์ชายหาดดูมีเสน่ห์มากขึ้น…\พี่น้องสองคนเดินไปยังห้องซ้อมต่อสู้ พูดคุยและหัวเราะกันไปตลอดทาง 游冥เดินไปเดินมาเหมือนนึกอะไรขึ้นมา แล้วมองไปที่ 游格 แล้วยิ้มกล่าวว่า “พูดถึงเรื่องนี้ น้องเล็ก วันนี้เป็นครั้งแรกที่เธอไปห้องต่อสู้ใช่ไหม?”\游格เอามือวางไว้ด้านหลังศีรษะ พลางปรายตามองพี่ชายด้วยสายตาเบื่อหน่าย: ฮึ… มันไม่ใช่สิ่งของจริง ๆ มีอะไรน่าสนใจ…\“ฮ่าฮ่า ก็ถูกนะ แต่บางทีเมื่อเธอได้ดูแล้ว เธออาจจะเปลี่ยนความคิดก็ได้นะ ดูสิ ถึงแล้ว!” 游冥หยุดอยู่หน้าตึกขนาดกว่าหลายสิบเมตร\游格มองตึกตรงหน้า ดวงตาที่โตขึ้นบอกชัดถึงความประหลาดใจของเขาต่อห้องต่อสู้ ตึกนี้หันหน้าไปทางทิศตะวันออก แผ่นกระจกสีทองสะท้อนแดดอย่างสวยงาม และที่จุดสูงจากพื้นประมาณยี่สิบสามสิบเมตร มีโลโก้ขนาดใหญ่—นั่นคือสัญลักษณ์แบบวงกลมของ “the King of Fighters” และตรงกลางวงกลมภาษาอังกฤษนี้มีตัวอักษรจีนสี่ตัวขนาดใหญ่ว่า “炫斗之王” และหน้าประตูตึก มีผู้เล่นหลายคนกำลังหัวเราะและพูดคุยกันก่อนเข้าข้างใน 游格ไม่เคยไปห้องต่อสู้มาก่อน จึงไม่รู้ว่าตึกนี้หรูหราขนาดนี้ ในขณะที่อยู่ข้างนอก เขารีบอยากจะเข้าไปดูเป็นอย่างมาก โดยไม่รอให้ 游冥 อธิบายจบก็วิ่งเข้าไปแล้ว ทำได้เพียงยิ้มอย่างหมดทางเลือกและตามเข้าไป\เมื่อเข้ามาภายในตึก 游格ยิ่งสัมผัสได้ถึงคำว่า “โลกอีกใบ” พื้นที่ข้างในกว้างกว่าที่เห็นจากข้างนอกมาก ๆ จัดวางเวทีต่อสู้หลายแห่ง 游格เดินไปยังเวทีต่อสู้ที่มีผู้ชมมาก ดูผู้เล่นที่ยืนอยู่ทั้งสองฝั่งของเวที พวกเขาใส่อุปกรณ์สีเงินคล้ายกล่องอยู่ที่มือ ฝ่ายตรงข้ามเริ่มต่อสู้ ทั้งสองได้ยื่นมือที่ใส่ “กล่อง” ออกไป แสงสีทองถูกยิงออกมาจากกล่อง พอแสงหายไป เครื่องจักรขนาดเล็กก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าผู้เล่นทั้งสอง 游格เหมือนจะจำสิ่งนี้ได้ เพราะเขาเคยเห็นพี่ชายของเขาควบคุมมัน ชื่อเครื่องนี้คือ 【เครื่องควบคุมอาเขต】จากนั้นทั้งสองคนต่างดึงการ์ดออกจากกล่อง เด็กคนหนึ่งสวมหมวกซึ่งดูเหมือนอายุเพียงสิบสองสามขวบพูดก่อนว่า: “นักสู้ของผม——เทพเจ้าน้ำ คาร์ล” พูดจบก็ปัดขอบขวาของเครื่องตู้เกม การ์ดหายไป ลำแสงปรากฏขึ้นทางด้านหน้าของเครื่องตู้เกม หลังจากลำแสงหายไป ผู้หญิงคนหนึ่งปรากฏตัวขึ้น เสื้อคลุมยาวสีน้ำเงิน กระโปรงสั้นสีน้ำเงิน ผมยาวสีฟ้าเปลือยเท้า ยูเกะมองผู้หญิง คิ้วเรียบ ผิวขาวเหมือนน้ำแข็ง ดวงตาเย็นชา หน้าไม่แสดงอารมณ์จนอดขนลุกไม่ได้ “หน้าร้อนแบบนี้ก็ทำให้ฉันรู้สึกหนาวได้ ชื่อว่า ‘สาวน้ำแข็ง' ก็แล้วกัน!” แต่โชคดีที่คิดแค่ในใจ มิฉะนั้นคงถูกผู้ชมไล่ออกอีก\ ส่วนอีกด้าน หนุ่มวัยประมาณยี่สิบใส่เสื้อยืดสีเหลือง มองนักสู้ของเด็กตรงหน้า ด้วยน้ำเสียงท้าทายกล่าวว่า: ฮ่าฮ่า! เด็กก็คือเด็กสินะ? ยังไม่ได้เลิกดื่มนมหรือไง? เรียกตัวละครผู้หญิงออกมา? ฮ่าๆ ยังไม่หลุดพ้นความเป็นลูกแม่สินะ? เด็กสวมหมวกเหมือนจะไม่โกรธ แค่พูด淡淡ๆ ว่า “ช่วยทำเร็วหน่อย!” โอ้โห! ท่าทางดีขนาดนี้เลยเหรอ? แค่ถูกรังแกแบบนี้? ยูเกะรู้สึกสงสารเด็กในใจ\ “หึ! นักสู้ของผม——นักควบคุมไฟ เรดเฟลม” ผู้เล่นหนุ่มทำท่าเหมือนกัน แต่หลังจากลำแสงหายไป ชายหนุ่มผู้สวมเสื้อแดง ผมยาวสีน้ำแดง ปรากฏตัวต่อหน้าเครื่องตู้เกม เช่นเดียวกับคาร์ล ยูเกะมองนักสู้สีแดงด้วยสีหน้าเรียบเฉย ดวงตาเต็มไปด้วยความร้อนแรง\ การต่อสู้เริ่มขึ้น ทั้งสองผู้เล่นวางมือบนข้างเครื่องตู้ กดตามจังหวะเหมือนมีระเบียบ ผู้ชมด้านล่างก็เริ่มตื่นเต้นตามการต่อสู้……\ คาร์ลเริ่มโจมตี มือทั้งสองประกบกันเป็นเวลา สิบเอ็ดตอน จากนั้นมือทั้งสองก็เปิดออก ก่อนหน้า คาร์ลปรากฏวงน้ำ เสาทางน้ำขนาดประมาณหนึ่งเมตรพุ่งไปทางเรดเฟลม ผู้เล่นหนุ่มควบคุมเรดเฟลมหลบข้างหนึ่งจากการโจมตี แต่ไม่ได้หยุด แทนที่จะตอบโต้ด้วยความรวดเร็ว ปรากฏตัวต่อหน้าคาร์ล เด็กไม่ทันตั้งตัว เรดเฟลมเอนตัวไปด้านหลัง เท้าเกิดเปลวไฟหมุน ผลักคาร์ลขึ้นกลางอากาศ (การพลิกกลับของไฟเผา)\ “เด็กตัวเล็กที่ประมาท…” ผู้เล่นหนุ่มพูดผ่านๆ แต่มือไม่เคยละจากเครื่องตู้ กดทิศทางและปุ่มโจมตีอย่างต่อเนื่อง ยูเกะด้านล่างเริ่มเป็นห่วงเด็ก แม้ตัวเองจะไม่เคยเล่นสิ่งนี้ แต่ยูเกะเคยต่อสู้ รู้ว่าเมื่อฝ่ายตรงข้ามได้เปรียบ ก็หมายถึงผลแพ้ชนะถูกตัดสินแล้วมองคาร์ลที่ลอยขึ้นไปในอากาศ ผลของเปลวไฟแดงบนพื้นก็เริ่มโจมตีเสริมจริงตามที่ยูเกอร์ตั้งใจไว้ เปลวไฟแดงรวมพลังไฟขึ้นทั้งสองมือ ฟาดหมุนขึ้นด้วยหมัดมังกรหมุนอีกครั้ง ทำให้คาร์ลที่กำลังจะตกลงพื้นถูกดันขึ้นอีกครั้ง เปลวไฟแดงเคลื่อนที่กะทันหัน ปรากฏตัวเหนือร่างคาร์ล ขาเต็มไปด้วยไฟหมุนฟาดลงอย่างแรง ทำให้คาร์ลตกลงพื้นอย่างหนัก เด็กน้อยมองที่ตัวเลขเลือดของคาร์ลบนหน้าจอค่อยๆ ลดลง ก็เริ่มตื่นเต้น แต่โชคดีที่คาร์ลตกลงพื้น ทำให้มีเวลาบัพเพื่อพักฟื้นคาร์ล\คาร์ลลุกขึ้นอย่างรวดเร็ว กระโดดหลบลูกไฟที่เปลวไฟแดงขว้างลงมา พร้อมกับจังหวะที่เปลวไฟแดงตกลง คาร์ลยกมือหนึ่งเล็งไปยังเปลวไฟแดงที่กำลังตกทันที ตอนนั้นมือของเขาสามารถสร้างธนูและลูกศรที่ทำจากน้ำยาวประมาณสองเมตร อีกมือหนึ่งของคาร์ลเคลื่อนเคลื่อนไปใกล้ธนูน้ำ หลายครั้งในพริบตา ก็ยิงเป็นลูกศรน้ำหลายนัดไปทางเปลวไฟแดง เปลวไฟแดงไม่สามารถหลบได้ทัน จนตกลงพื้นอย่างแรง เปลวไฟแดงกลับตัวยืนขึ้น แต่ยังไม่ทันตื่นตัว คาร์ลก็ปรากฏตัวต่อหน้าเขา มือหนึ่งจับเสื้อของเขาแล้วหมุนสร้างเสาน้ำขนาดใหญ่ คาร์ลจับเปลวไฟแดงหมุนขึ้นไปในเสาน้ำ ในขณะที่เปลวไฟแดงไม่สามารถขยับตัวได้ (วัลซ์ มังกรน้ำวน) คาร์ลฉวยโอกาสพุ่งออกจากเสาน้ำ ในอากาศมือทั้งสองค่อยๆ ปล่อยลงในไม่ช้า กลายเป็นดาบยาวสองเล่มที่ทำจากน้ำ จากนั้นไม่ให้เปลวไฟแดงมีเวลาตอบสนอง คาร์ลฟาดดาบน้ำไปยังเสาน้ำที่เปลวไฟแดงอยู่ รุนแรงมาก ทำให้เสาน้ำดังปัง (MAX รอยแผลไร้ระเบียบ) คาร์ลตกลงพื้น ปลดเปลวไฟแดงออกจากการถูกขังในเสาน้ำ แต่คาร์ลก็ไม่ได้หยุด เขาก้มลงครึ่งหนึ่งบนพื้น มองเปลวไฟแดงที่กำลังตกลงมา... “ลองดูทักษะไม้ตายของเทพน้ำ!” เด็กน้อยมองแถบ Max ที่ติดสถานะช้าอยู่บนหน้าจอ, “ปืนมังกรน้ำเทพ!”\หลังคาร์ลมีลูกน้ำพุ่งออกไป ลูกน้ำกลายเป็นหัวมังกรวางท่าปืน เมื่อรวมพลังเสร็จ ก็โจมตีใส่เปลวไฟแดงอย่างแรง สามครั้งติดกัน ตรงเป้าเปลวไฟแดง หนุ่มน้อยมองเลือดของเปลวไฟแดง: 40% จึงร้องโวยวายอย่างแรง!\เพราะเสียงตะโกนนี้ หนุ่มน้อยปล่อยใจสั้น เด็กน้อยฉวยโอกาส คาร์ลอยู่ที่เดิม ยกมือทั้งสองเหนือหัว หมุนสร้างมังกรน้ำวน การหมุนเร็วขึ้นเรื่อย ๆ จนตอนบนของน้ำวนกลายเป็นหัวมังกร แล้วพุ่งลงพื้นพุ่งใส่เปลวไฟแดงที่กำลังบัพช้า ระเบิด (วัลซ์, มังกรน้ำคำราม)น้ำพุถูกไฟแดงพุ่งชนแล้วหมุนต่อเนื่องเป็นเวลานาน น้ำกระเซ็นรดไปยังผู้ชมด้วย ยูเกอต้องการถอยหลังโดยอัตโนมัติ แต่ยังไม่ทันถอยก็มีคนบังทางหนีของเธออยู่ ยูเกอหันไปมอง ยูหมิงกำลังหัวเราะมองเขาอยู่: ฮ่าฮ่า นั่นแค่ข้อมูลเสมือนจริงไม่เป็นไรหรอก! ยูเกอหันกลับมา ก็พบว่าน้ำกระเซ็นเพียงแค่ผ่านตัวเขาไป ดูเหมือนเป็นเพียงภาพสะท้อนเท่านั้น\ ยูหมิงมองผู้เล่นสองคนบนเวทีแล้วหัวเราะ: เอาล่ะ~~ นี่แหละคือการต่อสู้, เจ้าเก๋าหย่อม\ หลังจากน้ำกระเซ็นหายไป จอมอนิเตอร์ของเครื่องเล่นเกมของหนุ่มน้อยแสดงคำว่า: KO! แพ้!\ ยูเกอตาโตมองหน้าตาจอมอนิเตอร์ หัวใจกระตุ้นไปด้วยความตื่นเต้น นี่แหละ คือ การต่อสู้……
