\สามปีแล้ว สามปีสามารถทำหลายสิ่งหลายอย่าง\ เช่น นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ตอนนี้กำลังเตรียมตัวสอบเข้ามหาวิทยาลัย\ เช่น คุณก็เปลี่ยนงานอีกครั้ง\ เช่น บางคู่รักเบื่อกับความสัมพันธ์สามปีแล้วจึงเลิกกัน\ หรือ เช่น คนที่แอบชอบกัน เสียใจหลังจบการศึกษาและถูกฝังอยู่ในความทรงจำจนไม่ได้สิ้นสุด\ สามปีก่อน คุณอาจจะยังสับสน อาจจะยังไม่รู้เรื่องราวของโลก\ แต่สามปีต่อมา คุณเข้าใจเรื่องราวของคนมากขึ้นหรือไม่
ฉันคิดถึงพวกเราที่ผ่านมา พี่ผู้ดูแล ชงเพื่อนร่วมชั้น ทุกคนประตู ม้าดำ คาร์ล ผิวดำ หมาป่าเดียวดาย คนหลอกลวง ปีที่เหลือ ใบหน้า กลางคืน ลูกอม มู่ชิง ... และคนอื่นอีกมากมาย โปรดให้อภัยฉันที่ความทรงจำของฉันแย่ลง\ ฉันคิดถึงช่วงเวลาที่เราเคยบ้าๆ บอๆ อยู่ด้วยกัน มันทำให้ฉันผ่านความลำบากในชีวิตมากมาย\ ปัจจุบันฉันไม่ค่อยยกปากกาเขียนหนังสืออีกแล้ว ตัวอักษรแห่งความเศร้านั้นเหมือนไกลตัวฉันมานาน
\ฉันจำได้ว่าหงหยู่และมู่ชิงเคยพูดหลายครั้งว่าฉันควรมีความสุข ตอนนั้นยังเด็ก คิดว่าชีวิตก็คงธรรมดา เขียนตัวอักษรเหมือนจะขาดความเศร้าไม่ได\ เวลาผ่านไป สามปีได้เรียนรู้มากขึ้น และโตขึ้นบ้าง แม้บางครั้งยังโง่ แต่ก็ไม่คึกคะนองเหมือตอนก่อน\ และตัวอักษรเศร้าสุดขีดก็กลายเป็นเพียงความรู้สึกอ่อนๆ ไม่มีคลื่นอารมณ์\ หลายสิ่งหลายอย่าง ไม่ต้องกังวลอะไร ปลอดภัยก็พอ อยู่รอดก็พอ
เหมือนมองโลกเบาๆ\ เมื่อกลัวไม่มีใครอยู่ด้วย เรียนรู้ที่จะกล้าหาญ\ เมื่อตรึงใจก็ไม่มีใครถาม เรียนรู้ที่จะอดทน\ เมื่อล้าไม่มีใครพึ่งพา เรียนรู้ที่จะพึ่งตนเอง\ ป่วย เจ็บ ก็ต้องเรียนรู้ที่จะอดทนและเข้มแข็ง\ แม้เศร้าอยู่คนเดียว ก็ไม่ขอความสงสาร จากสิ่งที่ให้มานั้นราคาถูก\ สิ่งที่ได้มานั้นถูกเกินไป สังคมนี้ไม่เชื่อในน้ำตา
\ บางครั้งแม้จะวางแผน แต่ก็มิอาจทันการเปลี่ยนแปลง และสังคมตอนนี้เปลี่ยนเร็วมาก แต่บางสิ่งไม่เปลี่ยนแปลง เช่นมิตรภาพของเรา ยาวนานและสดใหม่ ฉันหวังว่าสักวันหนึ่งเราอาจพบกันหรือทานอาหารด้วยกัน\ แม้ฝนตกหนักก็ไม่เคยทิ้งพวกเรา 7ถังก็อยู่ข้างคุณ
ฉันคือ แดนแดน
สามปีที่เจ็ดกระถาง ผ่านลมฝนมายังจดจำได้
ตอบกลับ (35)
ฮ่าฮ่า คุณมาได้นานแค่ไหนเกี่ยวกับฉันตรงไหน ถ้าอยากให้ฟอรัมดี มันไม่ใช่ว่าใครออกไปแล้วเท่าไหร่ เรื่องอะไรที่เกิดขึ้นแล้วสามารถแก้ไขได้ก็แก้ไขไปเถอะ ดีกว่ามานั่งคิดว่าทำอย่างไรถึงจะสามารถมีส่วนร่วมกับฟอรัมได้!
ฉันไม่ได้ถวาย ฉันรู้เพียงแค่ดูถูกพวกคุณที่ชอบพูดว่าใครจากไปทำอะไร รอให้เขากลับมา คุณเป็นหนึ่งในนั้น คุณว่าไหม?
อืม อืม คุณถวายมาก ฉันเป็นคนโง่แล้วไง ถ้าบอกว่าคุณเป็นของเก่าแล้วยังทำทุกอย่างแต่ไม่ได้อะไรเลย หัวหน้าฝ่ายตอบปัญหา ฉันหัวเราะแล้ว
อุอุ พวกคุณก็ธรรมดาแค่นั้นเอง ไม่อยากพูดอะไรมาก สักวันหนึ่งก็มาโน้มน้าวความคิดถึงอดีต บอกว่าตัวเองเป็นคนแก่ ต้องรู้ว่าคนแก่ต้องยิ่งรู้จักมีสติ
โหลดคำตอบเพิ่มเติม