_____ในยามที่วังเวงและอยู่เพียงลำพัง ยกปากกาขึ้น วาดหัวใจที่เปลือยเปล่า ตั้งใจทำให้มันสมบูรณ์ แต่อย่างไรก็ตาม เมื่อรู้สึกว่ามันเสร็จแล้ว ก็ใช้ปากกาทิ่มมันให้ทะลุ
_____เพราะเหมือนว่าในขณะที่ฉันสร้างมัน มันก็เตือนฉันอยู่ตลอดเวลาว่า: มันเปราะบาง มันไม่ได้อยู่ในที่เดิม... ในใจฉันคิดว่าทำไมมันถึงทำให้ฉันอยากวาดมันขึ้นมา ทำไมมันถึงเปลือย? และเมื่อพอใจมันแล้ว ทำไมยังรู้สึกไม่เต็มใจ? แล้วหัวใจแท้จริงต้องการอะไร?
_____ใช้ปากกาเอียงเล็กน้อย ลงน้ำหนักเพื่อเน้นเงา แต่สายตาตามการสั่นของปลายปากกา เห็นเส้นเล็กๆ ที่เน้นมากขึ้นเรื่อยๆ กำลังสร้าง "แผล" ของมัน อยู่ๆ ก็เกิดความรู้สึก มันต้องการสิ่งที่เหมือนกับคนหลายๆ คน
_____มันต้องการ ไม่ใช่เพียงการมองว่าหรูหราแต่จริงๆ ว่างเปล่า; มันต้องการ ปลายปากกาที่สามารถถ่ายทอดตัวเองอย่างครบถ้วน; มันต้องการ กระดาษที่สามารถกางออกได้อย่างเหมาะสม; มันยังต้องการ มันไม่น่าจะเป็นแค่หัวใจ เท่านั้นแน่ ใช่ มันจะต้องการ ไม่ใช่อยู่เพียงลำพังเสมอไป; มันจะต้องการ ใครสักคนที่พร้อมรับฟัง; และที่สำคัญ มันคงต้องการคู่ชีวิตทางอารมณ์
_____มันต้องการ—ความพอใจ ดังนั้นมันจึงเปลือยตัวเองตั้งแต่เริ่มแรกโดยไม่คิดถึงผลที่ตามมา ใครบางคนเห็น แต่มิได้สังเกต... ดังนั้นการเสียสละของมันจึงไม่ได้รับผลตอบแทนตามที่คาดหวัง นั่นทำให้ฉันรู้สึกว่ามันเสียใจ... แต่ไอ้หัวใจนี้เข้าใจหรือไม่? การแสดงตัวเองอย่างสมบูรณ์ แม้ข้างในบริสุทธิ์ ใครเล่าจะใส่ใจ? คนอื่นกลับแค่ชินและละเลยคุณเท่านั้น รวมทั้งฉันด้วย
_____บางทีความทุกข์ของหัวใจ จะมีเพียงหัวใจที่รู้ การเปลือยตัว ต้องเผชิญกับชะตากรรมที่ถูกทิ่มแทงอย่างไร้ความปราณี
_____เก็บกระดาษ แผ่นนี้ก็ไม่มีที่ว่างเหลืออีกแล้ว ให้มันไปยังที่ที่มันควรไปเถอะ
ใจ ต้องการอะไรจริงๆ?
ตอบกลับ (8)
ไม่ว่าในใจจะเต็มไปด้วยความแค้น ความโกรธ ความสับสน หรือความดื้อรั้น...บางครั้งก็เหมาะสมที่จะกระตุ้นตัวเอง ที่แท้ความไม่ยอมแพ้ ความไม่พ่ายแพ้ และความร้อนแรงสามารถกลายเป็นพลังภายในของคนๆ หนึ่งในที่สุด...สามารถระเบิดออกมาเหมือนภูเขาไฟ ขึ้นสูง ขึ้นไกล และเข้มแข็งเช่นนี้
จริงๆ แล้ว กระทู้นี้ก็ไม่มีความหมายอะไรมาก แค่คิดถึงบางสิ่งแล้วเอามารวมกันเท่านั้นเอง เพราะคิดว่าพื้นที่วรรณกรรมอารมณ์นี่ก็ไม่ได้โพสต์ที่นี่มานานแล้ว และช่วงนี้ก็รู้สึกไม่ค่อยดีด้วย ก็ถือว่าเป็นการทดสอบดูว่า ยังเขียนได้อยู่ไหม
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —