เจี้ยนทาน สถานที่ที่ทำให้ฉันผูกพัน ฟอรั่มแรกของฉัน: เจี้ยนทาน
แต่ตอนนี้ ฉันเหนื่อย… เหนื่อยมาก…
อาจจะต้องขอบคุณหลายๆ คน ที่ทำให้ฉันอบอุ่น ขอบคุณนะ
อีกสิบวัน ฉันคงต้องจากไป จากเจี้ยนทานที่ทำให้ฉันทั้งมีความสุขและเสียใจ
แต่แค่ฉันจากไป "ฉัน" จะไม่จากไป บัญชีนี้ฉันจะส่งต่อให้คนอื่น แบบนี้ฉันก็คงได้ตอบแทนเจี้ยนทานอย่างเต็มที่แล้ว…
สุดท้าย จ้ำ มอลลี่ ยังต้องให้พวกคุณช่วย หวังว่าภายหลังพวกคุณจะช่วย "ฉัน" มากๆ นะ ฮ่าๆ ขอบคุณพวกคุณ
ล็อค ไปละ…เหนื่อยละ…
ตอบกลับ (17)
เอ่อ…จะเรียนแบบฉันเหรอ? ฉันแค่หยอกเล่นนะ! เชื่อฟังนะ อย่าเดินหนีสิ! (อย่าลืมหาผู้หญิงมาส่งต่อบัญชีนี้นะ)
ความเศร้าโศกภายในใจ ความสูญเสีย แล้วใครจะเข้าใจได้? ฉันปรารถนามีเพื่อนสนิท คาดหวังความอบอุ่นนั้น! ที่รัก อย่าไป!
ความเศร้าโศกภายในใจ ความสูญเสีย แล้วใครจะเข้าใจได้? ฉันปรารถนามีเพื่อนสนิท คาดหวังความอบอุ่นนั้น! ที่รัก อย่าไป!
ความเศร้าโศกภายในใจ ความสูญเสีย แล้วใครจะเข้าใจได้? ฉันปรารถนามีเพื่อนสนิท คาดหวังความอบอุ่นนั้น! ที่รัก อย่าไป!
สิบแปดปี น้ำตามากเกินไป ทุกข์ทรมานมากเกินไป และความสับสนที่ไม่อาจลบเลือนได้ในเวลานาน ในค่ำคืนอันเงียบเหงาที่ยาวนาน ลมหนาวที่โหดร้ายโหมกระหน่ำร่างกายของฉัน ความว้าวุ่นใจของหัวใจ ความหวาดกลัวของวิญญาณ ความเหงาในจิตสำนึก ความสิ้นหวังค่อยๆ ผุดขึ้น ใครจะช่วยฉันได้?
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —
กระทู้นี้ถูกล็อคและไม่สามารถตอบได้