เกี่ยวกับนิยายใหม่ เข้ามาคุยกันเลย!
พูดตรงๆ เลย ผมเขียนแนวสืบสวน แต่ไม่ได้หมายความว่าจะลงตีพิมพ์ เพราะผมไม่ใช่อาโอยามะ โกโช (บางครั้งผมก็สงสัยว่าเขาใช้ CPU อะไรอยู่) เทคนิคต่างๆ คิดยากมาก การทำให้ผู้อ่านรู้สึก "อืม" ก็ยาก ผมจะฝึกก่อน เก็บต้นฉบับไว้นานๆ ก่อนค่อยลง แต่จะไม่กระทบกับการอัปเดตของ 《Death Game เกมมรณะ》 ไม่รู้ทุกคนชอบนักสืบแบบไหน ลองลงคะแนนกันดูสิ!
ตอบกลับ (15)
ฉัน, ฉัน! ฉันต้องการผู้ช่วยของตัวละครหลัก! ช่างสามารถให้วัสดุดับคนได้ จริง ๆ นะ, เป็นของต้นฉบับ...
ฉันก็อยากได้ด้วย
วัตถุดิบสำหรับการฆาตกรรม เพียงแค่มีวิธีการอ้างอิงและเทคนิค 'ความรู้ทั่วไป' บางอย่างในสาขาหนึ่ง ก็ไม่เป็นปัญหา เมื่อเร็ว ๆ นี้กำลังทบทวนและศึกษาความรู้ที่เคยเรียนไว้…
สายมืด สายมืด ไม่ใช่สายมืดไม่เชื่อ
วิธีการขยะเหล่านั้น จาก 10 ข้อ สามารถแก้ได้ประมาณ 7 ถึง 8 ข้อ
เอ่อ…ถ้าแผนไม่เปลี่ยน ตัวละครหลักทั้งสองจะถูกฉัน 'ทำร้าย' อย่างหนัก เรื่องราวมันมีปัญหาเกิดขึ้นเล็กน้อย…
ขอรับบทตัวละคร ตัวร้ายตัวใหญ่
ใช่ ใช่ เทคนิคบางอย่างง่ายเกินไป
มู่เสวียนปรากฏตัวแล้ว
ตัวละครพื้นฐานยังไม่กำหนด จะรับสมัครผู้ที่สามารถพูดได้ในภายหลัง
เพิ่งคิดวิธีสองอย่างเมื่อเร็ว ๆ นี้…
ฉันรับประกันว่าจะดีต่อสุขภาพ ไม่โหดร้ายแน่นอน!
เอ่อ สุขภาพดีมันน่าเบื่อ คุณคงไม่ได้หมายถึงการสืบสวนประจำวันใช่ไหม
เฮ้! ในฟอรั่มยังมีนักเรียนอยู่ ฉันหมายถึงไม่ถึงกับโหดร้ายแบบที่ Hui Jin เขียนเรื่อง 'เรื่องเล็กๆ ของการฆ่าคน'
ผมไม่ใช่คนฉลาดเป็นพิเศษ ผมแค่จะมอบตัวละครให้กับชั้นสั้น ๆ นี่ก็พอ (จริง ๆ ตัวละครนี้เป็นตัวเอกชายที่ผมเคยคิดไว้สำหรับนิยายแนวสืบสวนลึกลับเหนือธรรมชาติของตัวเอง แต่บางส่วนของเนื้อเรื่องหายไป ทำให้ถึงแม้ว่ายังมีพล็อตอยู่ในหัว แต่ตอนนี้ก็ยังไม่ได้ทำการเติมเต็ม) ถ้าเห็นว่ามีประโยชน์ก็สามารถใช้ได้
(นี่เป็นเพียงคำอธิบายเนื้อเรื่องเก่า ๆ)
เขาเป็นคนไม่มีเพื่อนเลย เขาเรียนอยู่มัธยมปลาย แต่จะนั่งอยู่คนเดียวมุมหนึ่ง เหมือนกับว่าถูกแยกตัวออกจากคนอื่น ๆ คนอื่นไม่เข้าใจเขา เพราะบุคลิกที่ไม่เข้าสังคมและไม่เคยแสดงอารมณ์จริงออกมา ทุกคนเห็นแค่เขานอนหลับอยู่ในห้องเรียน แต่ความจริงแล้วเพราะเขาไม่ต้องการให้ใครเข้าใจเขา เขานอนกลางวันเพราะอีกตัวตนของเขาที่ไม่ใช่นักเรียนต้องการพลังงานในการทำงาน… เพราะอีกตัวตนของเขาคือผู้สืบสวนคดีลึกลับเหนือธรรมชาติ… เขาไม่มี "ตา" แต่กลับสามารถรับรู้ถึงการมีอยู่ของ "พลังอาฆาตของโลก" ได้อย่างไว… และเมื่อเขาเจอกับประธานชมรมหญิงที่เรียนอยู่โรงเรียนเดียวกัน ซึ่งมีบุคลิกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ร่าเริง เปิดเผย และมี "ตา" ถูกเลือกแล้วจากเหตุการณ์ "คำสาปหอพักโรงเรียน" เรื่องราวของเขาก็จะถูกเปิดเผยให้เราเห็น…
(สนใจตัวละครนี้ไหม? เนื้อเรื่องเดิมของผมไม่จำเป็นต้องสนใจเลย หากคิดว่าตัวละครนี้มีประโยชน์ตรงไหนก็สามารถนำไปใช้ได้) ถ้าหากใช้จริง ๆ คุณสามารถตั้งชื่อเองได้ ผมมีเพียงเงื่อนไขเดียว นั่นคือคุณสมบัติของเขาต้องไม่เปลี่ยน: เขาชอบอมลูกอมในขณะหาหลักฐานและสืบสวน และเมื่อจับผู้ร้ายได้ เขาจะเอาลูกอมจากปากชี้ไปที่คนร้าย
(นี่เป็นเพียงคำอธิบายเนื้อเรื่องเก่า ๆ)
เขาเป็นคนไม่มีเพื่อนเลย เขาเรียนอยู่มัธยมปลาย แต่จะนั่งอยู่คนเดียวมุมหนึ่ง เหมือนกับว่าถูกแยกตัวออกจากคนอื่น ๆ คนอื่นไม่เข้าใจเขา เพราะบุคลิกที่ไม่เข้าสังคมและไม่เคยแสดงอารมณ์จริงออกมา ทุกคนเห็นแค่เขานอนหลับอยู่ในห้องเรียน แต่ความจริงแล้วเพราะเขาไม่ต้องการให้ใครเข้าใจเขา เขานอนกลางวันเพราะอีกตัวตนของเขาที่ไม่ใช่นักเรียนต้องการพลังงานในการทำงาน… เพราะอีกตัวตนของเขาคือผู้สืบสวนคดีลึกลับเหนือธรรมชาติ… เขาไม่มี "ตา" แต่กลับสามารถรับรู้ถึงการมีอยู่ของ "พลังอาฆาตของโลก" ได้อย่างไว… และเมื่อเขาเจอกับประธานชมรมหญิงที่เรียนอยู่โรงเรียนเดียวกัน ซึ่งมีบุคลิกต่างกันอย่างสิ้นเชิง ร่าเริง เปิดเผย และมี "ตา" ถูกเลือกแล้วจากเหตุการณ์ "คำสาปหอพักโรงเรียน" เรื่องราวของเขาก็จะถูกเปิดเผยให้เราเห็น…
(สนใจตัวละครนี้ไหม? เนื้อเรื่องเดิมของผมไม่จำเป็นต้องสนใจเลย หากคิดว่าตัวละครนี้มีประโยชน์ตรงไหนก็สามารถนำไปใช้ได้) ถ้าหากใช้จริง ๆ คุณสามารถตั้งชื่อเองได้ ผมมีเพียงเงื่อนไขเดียว นั่นคือคุณสมบัติของเขาต้องไม่เปลี่ยน: เขาชอบอมลูกอมในขณะหาหลักฐานและสืบสวน และเมื่อจับผู้ร้ายได้ เขาจะเอาลูกอมจากปากชี้ไปที่คนร้าย
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —