เวียนว่ายหมื่นปี---序《พันปี》
ปีชุนหัวปีแรก กองทัพเหลียวรุกรานบ่อยครั้ง ดังนั้นจักรพรรดิโซงไท่จงจึงเรียกเกณฑ์ทหารหลายครั้งให้ไปยังสนามรบ\เขาคือหนึ่งในนั้น\ เหมือนกับภรรยาของทหารทุกคน ตอนที่ส่งเขาไป เธอเตรียมใจว่าเขาอาจจะไม่กลับมาอีกแล้ว\ เธอร้องเรียกเขา บอกความในใจที่แม้ตอนเข้าพิธีสมรสก็ไม่กล้าพูด เพียงประโยคเดียวว่า “ถ้าในโลกนี้หาคุณไม่เจอ ฉันก็จะไม่อยู่ต่อ” เขายังคงเหมือนกับในวันแต่งงาน หนุ่มหล่อมีเสน่ห์ ทิ้งเงาร่าเริงไว้เบื้องหลัง และจากไป เธอปล่อยให้เขาไปด้วยน้ำตาคลอ เบื้องหลังเงาที่แสร้งทำเป็นร่าเริงคือความจริงใจ เขารู้ถึงสายตาที่มองจากด้านหลัง แต่ไม่กล้าหันกลับมา กลัวว่าจะกลับมาไม่รอด และทำให้ความรักของเธอสูญเปล่า เขากลืนคำว่า “รัก” ที่ผู้ชายหลายคนอาจไม่เคยเอ่ยไปตลอดชีวิตไปมากมาย เธอก็กลืนมันไว้เช่นกัน กลืนข่าวสารที่จะบอกเขาอย่างดีใจหากเขาไม่ไปสงครามไปด้วย: เธอตั้งครรภ์แล้ว\ ฤดูใบไม้ผลิผ่านไป ฤดูร้อนมาถึง คำนวณวันแล้ว ลูกของเธอกำลังจะเกิดภายในไม่ถึงเดือน เธอยุ่งกับงานของเธอเอง และงานของสามีด้วย\ คืนนี้เธอจะฝันถึงสามี เพียงแค่ฝันเห็นเขาปลอดภัย มันหวานกว่าการกินน้ำผึ้ง\ เขาคือหน่วยสอดแนมของกองทัพ คืนนี้ต้องแฝงตัวเข้าไปในค่ายของเหลียว เพื่อสืบข่าว\ “มีคนข้างนอก!” เสียงตะโกนเตือนในเต็นท์\ทันใดนั้นสิบกว่าทหารเหลียวก็พบเขา\ “คือตัวสอดแนมของโซง”\ “ไม่ปล่อยไป ฆ่าเขา”\ “ได้ครับ”\ เขาต้องตายโดยมือทหารเหลียวเช่นนี้\ ข่าวร้ายส่งเข้าฝันของเธอ ในคืนที่ฝันกลางดึก เธอรู้ว่าเขาตายแล้ว ฝืนความเศร้าอย่างมาก ทำพิธีหยั่งทำนายให้เขา: จริง ๆ แล้วเขาตายอยู่ในค่ายเหลียว และเมื่อสอดแนมคนหนึ่งตาย หน่วยเดียวกันต้องทำภารกิจต่อ แฝงตัวเข้าไปในค่ายของเหลียว เหลียวเริ่มระวัง แทบทุกคนในหน่วยจะถูกจับได้ และยากที่จะรอดชีวิต\ เธอนำดอกบัวที่บานแรกในยามยิน (ชั่วโมงยิน) มาทำพิธีคืนวิญญาณฤดูใบไม้ร่วง หลังจากเข้าพิธีแต่งงานสัญญากับแม่ว่าจะไม่ทำก่อนเวลาที่อันตรายมากที่สุด ปรุงเป็นชามน้ำซุบเวทมนตร์ จุดประสงค์คือเชื่อมชีวิตของเธอกับเขา ส่วนบัวที่เอาเมล็ดออกปรุงเป็นซุบ เป็นการป้องกันลูกที่จะเกิดในชั่วโมงยินไม่เกี่ยวข้องกับภัยหยดน้ำตาสดใสหยดลงตามแก้มของเธอแล้วตกลงไปในชาม เธอหลับตาดื่มซุปที่ซ่อนเวทมนตร์อยู่ กำลังจะดื่ม "น้ำดอกบัว" ที่ผสมน้ำตาหยดสุดท้าย ทันใดนั้นเนื่องจากความเศร้าโศกมากเกินไป ทำให้การตั้งครรภ์เกิดปัญหา เธอคลอดก่อนกำหนด ปวดมากจนไม่สามารถดื่มหยดสุดท้ายได้ ทารกเสียชีวิตในครรภ์ เขาฟื้นขึ้นมา ไม่มีทหารลาวคนไหนระวังศพดังนั้นเขาจึงสามารถสืบข่าวสารทางการทหารกลับมาได้อย่างง่ายดายและอดทน เขารู้สึกว่าถึงเวลาที่จะได้กลับมาพบกับภรรยาแล้ว
