《หันกลับมายิ้มหวาน》(เติมคำโดยโรงเตี๊ยมหยวนเฉิน)
สายพันธนาการแห่งน้ำไหลคือดอกไม้ที่ร่วงหล่น\ความรักอันลึกซึ้งของหงส์คือปลายฟ้า\รอยยิ้มบางเบากับคิ้วที่ขมวดมองโลกแห่งลมและทราย จิบชาอ่อน\ผ้าไหม ลูกรัก ผ้าบาง\สะพานหนาใต้แม่น้ำลืมเลือนพังทลาย\ฝังร่างงามที่หันมามองและเติบโตไปด้วยความงาม\คุณทิ้งผมหงอกสักเส้นพันผูกความห่วงใยของฉันตลอดชีวิต\ฉันรอคุณใต้ต้นไม้แห้งและกาในยามโพล้เพล้\ลมพัดแผ่ว เสียงฝนพลิ้ว ใครแก่ลง?\คุณทำให้จิตวิญญาณหายไป ฉันรูปโฉมร่วงโรย\หันกลับมาด้วยรอยยิ้มอ่อนหวาน\ปอยหญ้าลอย นกคู่ร่ายรอบ\จิ้งหรีดเศร้าสร้อยยามเย็นที่หอคอยยาว ดวงจันทร์คมเหมือนตะขอ เงาเดี่ยวสะท้อน\ขับกล่อมขลุ่ยหม่นหมอง อ้อมกอดเย็นชา\ฉันตามหาไม่พบ\และกลืนเหล้าพร้อมน้ำตา ความทรงจำค่อยๆ เลือนลาง\ดวงอาทิตย์ตกสู่ทะเลสาบ การร้องของกบดังสนั่น\คุณบอกว่าชีวิตเต็มไปด้วยความหลอกลวง\ฉันเทแก้วเหล้าให้เปียกชุ่มด้วยเสียงร่ำลาที่แหบพร่า\หมึกบนกระดาษจางกระจาย\เรือกล้วยไม้แล่นบนผิวน้ำใกล้นกนางนวลและเป็ด\หันกลับมาอย่างฉับพลัน ร่างงามห่างไกลค่อยๆ กลายเป็นทราย\ปมความเศร้าขมวดหลายร้อย เกิดรักและถ้อยคำแห่งความผูกพัน\หมึกสาดเหมือนเลือดย้อมเธอให้แดง\ลมพัดแผ่ว เสียงฝนพลิ้ว ใครแก่ลง?\คุณทำให้จิตวิญญาณหายไป ฉันรูปโฉมร่วงโรย\หันกลับมาด้วยรอยยิ้มอ่อนหวาน\ปอยหญ้าลอย นกคู่ร่ายรอบ\จิ้งหรีดเศร้าสร้อยยามเย็นที่หอคอยยาว ดวงจันทร์คมเหมือนตะขอ เงาเดี่ยวสะท้อน\ขับกล่อมขลุ่ยหม่นหมอง อ้อมกอดเย็นชา\ฉันตามหาไม่พบ\และกลืนเหล้าพร้อมน้ำตา ความทรงจำค่อยๆ เลือนลาง\จิ้งหรีดเศร้าสร้อยยามเย็นที่หอคอยยาว ดวงจันทร์คมเหมือนตะขอ เงาเดี่ยวสะท้อน\ความสุขหลุดลอย ฉีกผ้าไหมออก\เวลาเยาว์วัยไม่ทอผ่านความงามจึงแก่ลง\ลมพัดแผ่ว ฝนพลิ้วไหว
ตอบกลับ (16)
ถ้าดอกมะลิสามารถแต่งเนื้อเพลงใหม่ให้กับ '伤不起' แล้วเปลี่ยนให้เป็นเหมือนบทกวีแบบนี้ ฉันจะกราบและชื่นชม..
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —