《คำสัญญาที่บิดเบือน》 (เนื้อเพลงโดย หยานฮวาอีเหอ)

ดอกไม้ริมฝั่งร่วงโรยทิ้งชีวิตสามภพในโลกีย์,\ วงการชื่อเสียงและผลประโยชน์ยุ่งยากเกินไปสำหรับความบริสุทธิ์.\ เร่งให้เพื่อนเก่าแก่ชรา, ความทรงจำและความเสียใจที่เหลืออยู่,\ ความเสียใจเป็นสุสานว่างเปล่าหลายดวง.\ หงส์ป่าบินไปทางเหนือตามฤดูใบไม้ผลิทางยาวไม่นุ่มอุ่นจากลมหนาว,\ ที่ลงลายมือชื่อสลายรอยหมึกของความรักที่ไม่จบสิ้น.\ ดอกฝ้ายลอยละล่อง, คนจากกันจิตวิญญาณขาด,\ วิญญาณขาดริมฝีปากแดงเล่าความเศร้าอย่างเงียบงัน.\ ผ่านประตูแดง, ลมใบไม้ร่วงพัดเย็นเดียวดาย,\ คนแยกทาง, น้ำตาเปื้อนริมฝีปาก.\ น้ำไหลโอบหมู่บ้านโดดเดี่ยว, ใบไม้ค่อยๆ ร่วงโรย,\ แก้วเหล้าเต็มไปด้วยความเศร้า.\ ผ่านประตูแดง, ลมใบไม้ร่วงพัดเย็นเดียวดาย,\ คนแยกทาง, คำสัญญาสมัยวัยเยาว์ไม่เป็นจริง.\ ความไม่จริงใจแท้จริงเกินไป, หลอกลวงคนโง่ไปเท่าไหร่?\ หันหลังกลับไปมองอดีตทั้งหมดไม่ถูกต้อง.\ ถอนหายใจต่อผู้คนที่หลอกลวงกันพลิกความจริง,\ แต่ความรักมั่นคงถอยหลังไม่ยอมบาดเจ็บ รอยแผลมักลึกเกินไป.\ กาลเวลาไม่อดทน, สิบปีเพียงเสี้ยววินาที,\ ความเสียใจฝังอยู่ในความเงียบเหงาลึกและเติบโต.\ ในกระจกทอง ริ้วรอยบนใบหน้าสวยโกรธเกรี้ยวต่อความขัดแย้ง,\ ระลึกถึงวัยหนุ่มสาวรอยยิ้มเรียบง่ายบริสุทธิ์แต่เป็นบ่อยครั้ง.\ ดิ้นรนคงเหลือ, เรื่องเก่ายากจะถาม,\ สิ่งที่หลงเหลือ คนเก่ายังคงรั้งรอด้วยน้ำเสียงที่คลั่งไคล้.\ ผ่านประตูแดง, ลมใบไม้ร่วงพัดเย็นเดียวดาย,\ คนแยกทาง, น้ำตาเปื้อนริมฝีปาก.\ น้ำไหลโอบหมู่บ้านโดดเดี่ยว, ใบไม้ค่อยๆ ร่วงโรย,\ แก้วเหล้าเต็มไปด้วยความเศร้า.\ ผ่านประตูแดง, ลมใบไม้ร่วงพัดเย็นเดียวดาย,\ คนแยกทาง, คำสัญญาสมัยวัยเยาว์ไม่เป็นจริง.\ ความไม่จริงใจแท้จริงเกินไป, หลอกลวงคนโง่ไปเท่าไหร่?\ หันหลังกลับไปมองอดีตทั้งหมดไม่ถูกต้อง.\ หันหลังกลับไปมองอดีตทั้งหมดไม่ถูกต้อง.\ ปรารถนาให้คู่รักอยู่ด้วยกันและบินไปด้วยกันในชาติหน้า…