Cloud Atlas - ฮันเกิง

เนื้อเพลง: ตอนที่ฉันยังเด็ก ฉันเคยนอนมองดาวทั้งคืน ไม่อาจเดาได้ว่าดวงดาวที่สว่างที่สุดคือดวงตาของคุณ ผ่านความล้มลุกคลุกคลานมากมาย ความอบอุ่นและเย็นชาของโลกมนุษย์ที่งงงวย ยังคงเฝ้ารออย่างโดดเดี่ยวในคืนหนาว คุณปรากฏตัวในเวลาที่ไม่คาดคิด ทำไมต้องผ่านทะเลผู้คนอันกว้างใหญ่ จำได้เพียงความอ่อนโยนของคุณ คุณสอนฉันว่าต้องเผชิญโลกอย่างไร ยอมให้ตามหาความสงบและให้อภัย ให้ฉันมีบ้านและเหตุผลในการมีชีวิต ต่อกันเถอะไม่ว่าจะลำบากยากเย็นเพียงใด ชีวิตนี้จะเดินไปด้วยกัน ไม่ว่าสิ่งที่ฝันไว้จะไกลเพียงใด มือของฉันจะจับมือคุณเสมอ ต่อกันเถอะไม่ว่าจะลำบากยากเย็นเพียงใด ชาติหน้าเราจะไปด้วยกัน ไม่ว่านี่จะเป็นโลกแห่งพายุหมุนเวียน ไม่ว่าสถานการณ์จะเปลี่ยนแปลงไปเพียงใด ใจฉันจะอยู่ตลอดไป คุณปรากฏตัวในเวลาที่ไม่คาดคิด ทำไมต้องผ่านทะเลผู้คนอันกว้างใหญ่ จำได้เพียงความอ่อนโยนของคุณ คุณสอนฉันว่าต้องเผชิญโลกอย่างไร ยอมให้ตามหาความสงบและให้อภัย ให้ฉันมีบ้านและเหตุผลในการมีชีวิต ต่อกันเถอะไม่ว่าจะลำบากยากเย็นเพียงใด ชีวิตนี้จะเดินไปด้วยกัน ไม่ว่าสิ่งที่ฝันไว้จะไกลเพียงใด มือของฉันจะจับมือคุณเสมอ ต่อกันเถอะไม่ว่าจะลำบากยากเย็นเพียงใด ชาติหน้าเราจะไปด้วยกัน ไม่ว่านี่จะเป็นโลกแห่งพายุหมุนเวียน ไม่ว่าสถานการณ์จะเปลี่ยนแปลงไปเพียงใด ใจฉันจะอยู่ตลอดไป หลังจากหลายปี เรื่องราวของเราก็กระจัดกระจายบนโลกนี้ เพียงแต่ภาพเมฆแห่งความรักไม่มีใครเข้าใจ ตอนจบ ต่อกันเถอะไม่ว่าจะลำบากยากเย็นเพียงใด ชีวิตนี้จะเดินไปด้วยกัน ไม่ว่าสิ่งที่ฝันไว้จะไกลเพียงใด มือของฉันจะจับมือคุณเสมอ ต่อกันเถอะไม่ว่าจะลำบากยากเย็นเพียงใด ชาติหน้าเราจะไปด้วยกัน ไม่ว่านี่จะเป็นโลกแห่งพายุหมุนเวียน ไม่ว่าสถานการณ์จะเปลี่ยนแปลงไปเพียงใด ใจฉันจะอยู่ตลอดไป