ฤดูใบไม้ผลิผ่านไปฤดูใบไม้ร่วงมา ดอกไม้บานและร่วงไป อย่างกับหันตาเดียวก็ผ่านไปห้าปีแล้ว เทียนจงอวี่ได้เติบโตจากเด็กชายวัยสิบปี กลายเป็นหนุ่มวัยสิบห้าปี ในห้าปีนี้ เขาได้เปลี่ยนจากศิษย์ใหม่หัดฟื้นฟูตนเองเต็มเวลาในประตูสวรรค์และโลกกลายเป็นศิษย์ทางวิญญาณกึ่งมืออาชีพ ศิษย์ทางวิญญาณกึ่งมืออาชีพหมายถึงในตอนเช้าเรียนศาสตร์กายภาพขั้นพื้นฐานของประตูสวรรค์และโลก ส่วนช่วงบ่ายยังคงไปฝึกฟื้นฟูร่างกายด้วยการฟันไม้ที่หลังเขา ใช้เวลาว่างจากการฟันไม้ เทียนจงอวี่คลั่งไคล้ในการฝึกฝนและศึกษา "สูตรวิถีวิญญาณโจร" แม้ว่าสูตรนี้จะเต็มไปด้วยตัวอักษรที่เข้าใจยาก แต่เขาก็ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยอ่านซ้ำหลายครั้ง สำหรับเนื้อหาที่ปรากฏใน "สูตรวิถีวิญญาณโจร" เขาศึกษาได้คล่องแคล่วอย่างสมบูรณ์ ในห้าปีที่ผ่านมา ด้วยการฝึกฝน "สูตรวิถีวิญญาณโจร" ทัศนคติและพลังของเขาได้ก้าวหน้ามากเกินกว่าผลกระทบของสูตรฟื้นฟูตนของประตูสวรรค์และโลก ในนามธรรม เขาสามารถรับรู้ความรู้สึกไวต่อสิ่งรอบตัวได้อย่างชัดเจน ราวกับสามารถเชื่อมโยงกับสิ่งมีชีวิตทั้งหมดรอบตัว ในเช้าวันหนึ่งนี้ เทียนจงอวี่และศิษย์ใหม่อีกหนึ่งร้อยคนที่ร่วมฝึกฟันไม้เพิ่งนั่งลงในห้องโถงสำหรับผู้ฝึกฝนมือใหม่ของประตูสวรรค์และโลก พี่ชายผู้ฝึกฝนระดับกลางที่รับผิดชอบสอนสูตรพื้นฐานเดินเข้ามาด้วยรอยยิ้มยินดีย่างขึ้นไปบนแท่นหน้า พูดด้วยรอยยิ้มว่า "ศิษย์น้องทุกคน มีข่าวดีมาบอก ประตูสวรรค์และโลกจะส่งทีมฝึกฝนศิษย์เก่งทุกสิบปี พรุ่งนี้พวกเขาจะออกเดินทาง ตามธรรมเนียม ประตูสวรรค์และโลกจะให้ลุงผู้มีอาวุโสห้าคนเลือกศิษย์ฝึกขั้นสูงที่เก่งที่สุดไปฝึกฝนหนึ่งปีข้างนอก ทุกคนรู้แล้วว่า นอกจากศิษย์ฝึกขั้นสูงที่เก่งที่สุดห้าคนแล้ว ยังต้องส่งศิษย์ฝึกขั้นต้นอีกห้าคนไปติดตามพวกเขาด้วย รับผิดชอบการช่วยเหลือ ตอนนี้ผมจะประกาศชื่อศิษย์ฝึกขั้นต้นห้าคนเหล่านี้ เมื่อเรียกชื่อแล้ว กลับไปห้องพักและจัดของใช้เพียงเล็กน้อย เตรียมตัวพรุ่งนี้ออกเดินทางกับพี่ฝึกขั้นสูงทั้งห้าคน จำไว้ ต้องจัดของให้น้อยที่สุด เพราะงานของพวกคุณคือการติดตาม คอยรับผิดชอบเพียงสัมภาระของพี่ฝึกขั้นสูงห้าคน" พูดถึงตรงนี้ พี่ชายผู้ฝึกระดับกลางก็สอดสายตาผ่านศิษย์ฝึกใหม่หนึ่งร้อยคนนั่งอยู่ด้านล่างข่าวดี นี่ก็เป็นข่าวดีด้วยหรือเปล่า?ผู้ติดตาม พูดง่ายๆ ก็คือผู้รับใช้ที่แบกรับภาระ เมื่อเห็นสายตาไม่ดีของพี่ชายผู้ฝึกบําเพ็ญขั้นกลาง ศิษย์ทุกคนที่รู้รายละเอียดด้านล่างก็ก้มหน้าลง กลัวว่าสัตว์ร้ายจะเรียกชื่อพวกเขา มีเพียงศิษย์ใหม่ที่ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ยังมองเขาด้วยความตื่นเต้น ดูเหมือนคนที่ถูกขายและยังนับเงินให้เขา ดูโง่เขลา ??????"อู๋อี้......"??????ทันทีที่เสียงจางลง เสียงพึมพําเบาๆ ก็ดังขึ้น: "แย่จริง ทําไมฉันถึงโชคร้ายขนาดนี้!""ศิษย์มากกว่าสิบคนที่นั่งใกล้เขากําลังมองเขาด้วยสายตาเห็นใจ"
??????“ ซุนต้าลี่...... "??????"อ่า ข้าประท้วง"ทันทีที่ข้าเรียกชื่อนั้นจบ ศิษย์ร่างใหญ่หลังใหญ่ก็ลุกขึ้น"พี่ชาย เจ้าควรหาคนอื่นเถอะข้าคิดว่าข้าควรอยู่ที่ประตูเทียนตี้และฝึกฝนต่อไป!"ซุนต้าลี่พูดด้วยความไม่พอใจเล็กน้อย ??????พี่ชายผู้ฝึกบําเพ็ญตนระดับกลางกลอกตาใส่เขา: "พี่ชายซุน การเดินทางฝึกซ้อมนี้ก็เป็นการฝึกฝนอย่างหนึ่ง และยังทําให้เจ้าได้เห็นโลกอันมหัศจรรย์ข้างนอกอีกอย่าง การอยู่ในประตูเทียนตี้มันไม่เสียพลังชีวิตหรือ?"ดังนั้น การคัดค้านจึงไร้ประโยชน์”
?????? ซุนต้าหลี่จ้องเขาอย่างดุดัน ทําหน้าบึ้ง และนั่งลงด้วยความผิดหวัง
??????“เทียนจงหยู่......??????พี่ชายผู้ฝึกบําเพ็ญขั้นกลางเรียกชื่อนั้นและหยุดอย่างชัดเจนดูเหมือนเขาพร้อมจะรับคําถามอีกครั้ง แต่ไม่มีเสียงใด ๆ และไม่มีใครลุกขึ้นยืน ?
\?????"หลินหยุนฟาง...... "??????"อ่า...... ฝูงชนตะโกนพร้อมกันลีบาหันไปมองข้างศิษย์หญิงที่นั่งอยู่ ดวงตาเปล่งประกาย และบางคนกลืนน้ําลายอย่างไม่ตั้งใจ
???? พี่ชายผู้ฝึกบําเพ็ญขั้นกลางหัวเราะเย็นชา ดูถูกสายตาของพี่ชายชั้นล่างอย่างสิ้นเชิง??????"ลั่วเฉียนเฉียน...... "??????"นี่มันไม่ยุติธรรมเลย!"หลังจากเรียกชื่อนั้น ศิษย์คนหนึ่งก็เริ่มร้องด้วยความสิ้นหวัง ศิษย์ชายคนนั้นหันไปมองศิษย์หญิงตรงนั้นอีกครั้ง" ??????"พี่ชาย คราวนี้มีศิษย์หญิงคนไหนจะออกไปฝึกอีกไหม?"เสียงเย็นชาถามขึ้น??????"ใช่ เป็นพี่สาวสองคน สือหยินและโอหยางฉิน”??????“แล้วทําไมถึงพูดแบบนั้นตั้งแต่ก่อนหน้านี้ล่ะ?"ศิษย์ชายข้างล่างเริ่มขยับตัวอย่างชัดเจนว่าโกรธ??????“พี่ชายศิษย์พี่ สักครู่ซุนต้าเหลียวไม่เต็มใจที่จะไปเป็นผู้ติดตามใช่ไหม? งั้นเปลี่ยนเป็นผมเถอะ!” ศิษย์คนหนึ่งลุกขึ้นยืน พูดกับพี่ชายผู้ฝึกขั้นกลางบนเวที
“ใครบอกว่าผมไม่เต็มใจล่ะ? แค่เมื่อกี้ผมแค่…แค่ต้องการดูว่าพี่ชายพูดจริงหรือเปล่า ตอนนี้ผมเข้าใจแล้ว พูดของพี่ชาย ก็คือ...ก็เป็นสิ่งที่ไม่มีม้าไหนไล่ตามทันเลย” ซุนต้าเหลียวลุกขึ้น ยืนหน้าแดงคอแดง โต้เถียงอย่างดุดัน
มองเห็นทุกคนที่เมื่อก่อนกลัวว่าจะต้องเลี่ยง หลีกหนี แต่ตอนนี้กลับแย่งกันอยากเป็นผู้ติดตาม ท่านเทียนจงหยู่ผู้สงบเหมือนน้ำหยุดไหว จึงส่ายหัวเบา ๆ ในใจ ได้ประเมินเพื่อนศิษย์พี่ ๆ ที่ผิดหวังไปว่า สามคำสั้น ๆ: “ฝูงหมาป่า”
เช้าวันรุ่งขึ้น ศิษย์ห้าอันดับต้น ๆ ที่ถูกอาจารย์ลานในของเทียนตี้เหมินคัดเลือก กับศิษย์เริ่มต้นอีกห้าคนที่ถูกเลือกให้เป็นผู้ติดตาม ยืนอยู่บนลานกว้างหน้าประตูขนาดใหญ่ของเทียนตี้เหมิน
ศิษย์เริ่มต้นทั้งห้าคน ถูกจัดสรรให้กับศิษย์ระดับสูงที่ยอดเยี่ยมทั้งห้าคน
เทียนจงหยู่จับคู่กับอันเจียซี ศิษย์ฝีมือดีของอาจารย์ลานในคนที่หนึ่ง ฝูอี้จับคู่กับชิวเซิงผิง ศิษย์ฝีมือดีของอาจารย์ลานในคนที่สอง ซุนต้าเหลียวจับคู่กับฉีเทียนห่าว ศิษย์ฝีมือดีของอาจารย์ลานในคนที่สาม หลินหยุนฟางจับคู่กับซืออิน ศิษย์ของอาจารย์ลานในคนที่สี่ ส่วนเหลือ โรเฉียเฉีย ก็จับคู่กับอูหยางฉิน ศิษย์ของอาจารย์ลานในคนที่ห้า
การจับคู่นี้จัดว่าเป็นคลาสสิก สูง เตี้ย อ้วน ผอม จับคู่ได้อย่างลงตัว หลังจากแจกแล้ว สามกลุ่มชายศิษย์ฝึกที่นี่ก็อดไม่ได้ที่จะมองไปที่สองกลุ่มหญิงศิษย์ฝึกฝั่งโน้น สีหน้าของพวกเขาถูกดึงดูดโดยหญิงศิษย์ฝึกสี่คนที่มีสง่าราศีงดงาม
เพียงแต่ ภายใต้สายตาที่เหม่อมองหกวาวของพวกเขา จะมีเพียงศิษย์เริ่มต้นสองคน หลินหยุนฟางและโรเฉียเฉีย เท่านั้นที่มีอาการเกรง ๆ เขินอาย ขณะที่ศิษย์ระดับสูงสองคน ซืออินและอูหยางฉิน กลับยกหัวอกผายหน้า ภูมิใจมองตรงไปข้างหน้า ไม่สนใจสายตาแปลกประหลาดทั้งหก
มองเห็นพี่สาวร่วมสำนักสองคนนั้นแสดงท่าทีสูงส่ง เทียนจงหยู่คิดในใจว่า “ไล่ม้ายังไง? ก็แค่มาก่อนพวกเราเล็กน้อย ฝีมือสูงกว่าหน่อยเท่านั้นเอง
ฮึ ฮึ ข้าไม่สนใจหรอก!” คิดถึงตรงนี้ เขาก็ละสายตาจากเส้นทางงดงามนั้น ทำหน้าตาของเขาก็เริ่มนิ่งเงียบลงหลังจากแบ่งเสร็จ ทั้งห้าพี่ลี้ภายในคณะได้สั่งสอนศิษย์ที่ตนชอบใจเสร็จแล้ว ก็แยกย้ายกัน เดินไปทางประตูใหญ่ของประตูสวรรค์และโลก ✦✦✦ เมื่อห้าพี่ลี้ภายในคณะออกไป บรรยากาศก็สดชื่นขึ้นทันที ศิษย์ชายฝึกหัดขั้นสูงสามคนรีบล้อมสี่ศิษย์หญิงไปก่อน หนิงเจียซิวเป็นคนเปิดปากก่อนว่า “ฮ่าๆ พี่น้องสาวน้อยทั้งหลาย ในปีข้างหน้าของเรา เราก็คือจั๊กจั่นบนเส้นเชือกเส้นเดียวกัน ต้องช่วยเหลือกันมากๆนะ!” อีกสองศิษย์ชายฝึกหัดขั้นสูง รวมทั้งอู่อี้และซุนต้าเหลี่ยน ที่ตามมา ก็ตอบรับด้วยเสียงเดียวกันข้างๆ ✦✦✦ สี่ศิษย์หญิงยิ้มและพยักหน้า: “ต่อจากนี้ต้องพึ่งพาพี่ชายทั้งสามแล้วค่ะ” ขณะที่พูด ชืออินก็อดไม่ได้ที่จะมองไปยังเทียนจงอวี๋ผู้ยืนอยู่โดดเดี่ยวตรงนั้น ดวงตาและคิ้วของเธอมีความรู้สึกแปลกๆ ✦✦✦ ทุกคนทักทายกันสักพัก แล้วก็ไม่ได้พูดอะไรมาก ศิษย์ฝึกหัดขั้นสูงทั้งห้าคน ส่งของที่เตรียมไว้ให้กับผู้ตามของตน แล้วกระโดดขึ้นม้าสวยที่เตรียมไว้ข้างๆ ✦✦✦ “เอ๊ะ ถึงจะมีศิษย์ชายหญิงฝึกหัดขั้นต้นห้าคนเป็นผู้ตาม ในการฝึกปีนี้จะมีภาระเพิ่มขึ้นอีกห้าคน แต่ก็ไม่มีข้อผูกมัดเกี่ยวกับสัมภาระ ก็สามารถถือเป็นเรื่องดีได้เช่นกัน!” หนิงเจียซิวพูดด้วยใบหน้าตื่นเต้น ✦✦✦ ศิษย์ฝึกหัดขั้นสูงอีกสี่คนก็ต่างพยักหน้าเห็นด้วย ✦✦✦ ศิษย์ฝึกหัดขั้นต้นทั้งห้าคนแม้อายเล็กน้อย แต่ก็ต้องขึ้นม้าพร้อมกับพวกเขา ไม่ว่าอย่างไร การได้ออกจากประตูสวรรค์และโลก เพื่อไปเห็นโลกที่น่าตื่นเต้นด้านนอก ก็เป็นสิ่งที่น่าตื่นเต้นไม่น้อย ✦✦✦ “ด…ด…ด…” เสียงเท้าม้ามาแล้ว ฝุ่นฟุ้งขึ้นมาชั่วขณะ ม้าสวยสิบตัวพาศิษย์หนุ่มสาวทั้งสิบของประตูสวรรค์และโลก พุ่งไปข้างหน้า มุ่งสู่อนาคตที่น่าตื่นเต้นร่วมกัน