【ขอมอบบทกวีเกี่ยวกับ LOL】
หญิงพ่อค้ารู้ไม่ถึงความแค้นที่ชาติพินาศ ออกไปข้างนอกต้องเอาโล่มากมาย ในช่วงเทศกาลชิงหมิงฝนตกพรำๆ เพื่อนร่วมทีมแต่ละคนต่างสร้างความยุ่งเหยิง ทุกสิบก้าวสังหารหนึ่งคน ทุกพันลี้สู่ความเทพ ผู้เฒ่าก็ยังปลุกความคลั่งวัยหนุ่ม ซ้ายจ้าวซิน ขวาบันทูรอค จับหนึ่งเลือด ไม่ยอมแพ้ ผลึกแตก ช่างหัวมัน การเกิดใหม่และการส่งตัว ใครจะเก่งกว่าเราล่ะ จะดึงธนูโค้งดังพระจันทร์เต็มดวง บนแผ่นน้ำแข็ง ฆ่าบันทูรอค หลับฤดูใบไม้ผลิจนไม่รู้สึกตื่น ดาบเซ็นวิ่งไปทุกแห่ง ถามเจ้าจะโศกเศร้าเพียงใด คล้ายเพื่อนร่วมทีมส่งศีรษะให้ศัตรู
