ชื่อเมืองเฟิงเฉิงของเรากลับเกี่ยวข้องกับกานเจียงโม่เย่ซะงั้น...
\ ในทะเลสาบใหญ่ชื่อเยียนผิงจิน (ปัจจุบันคืออี้ชุน มณฑลเจียงซี) พลันมีมังกรขาวหนุ่มปรากฏขึ้น มังกรขาวตัวนี้สวยงามและใจดี ช่วยให้ชาวบ้านฝนตกยามแล้ง เมืองที่เคยแห้งแล้งและยากจนค่อย ๆ ได้รับฝนและผลผลิตพืชธัญญาหารสมบูรณ์ ชื่อเมืองจึงเปลี่ยนจากปิ่นเฉิงเป็นเฟิงเฉิง แต่ชาวบ้านกลับสังเกตเห็นอยู่เสมอว่ามังกรขาวแทบทุกวันมักจ้องมองทะเลสาบเยียนผิงจินเหมือนกำลังรออะไรอยู่ บางคนยังเห็นว่าดวงตาของมันมักจะมีน้ำตาอยู่เสมอ
หกร้อยปีผ่านมา โดยบังเอิญ ขณะผู้ปกครองเมืองเฟิงเฉิง เหลยฮวน กำลังสร้างกำแพงเมือง ได้ขุดพบหีบหินใต้ดิน ภายในมีดาบเล่มหนึ่ง มีคำว่า "กานเจียง" จารึกอยู่ เหลยฮวนดีใจมาก นำดาบเล่มนี้ซึ่งเป็นดาบมีชื่อเสียงที่เล่าขานกันมายาวนานไว้กับตัว วันหนึ่ง เหลยฮวนผ่านริมทะเลสาบเยียนผิงจิน ดาบที่คาดที่เอวพลันกระโดดออกจากฝักลงน้ำ ขณะเหลยฮวนตกใจ น้ำผิวนั้นก็ปะทุ มังกรคู่สีดำและขาวพุ่งขึ้นมาจากน้ำ มังกรคู่พยักหน้าแสดงความขอบคุณต่อเหลยฮวน จากนั้นคอของมังกรทั้งสองพันกันแน่นสนิท ดำดิ่งลงน้ำไม่ปรากฏตาให้เห็น ชาวบ้านที่อาศัยอยู่เมืองเฟิงเฉิงรุ่นแล้วรุ่นเล่าพบว่ามังกรขาวที่จ้องมองพร้อมมีน้ำตาที่ทะเลสาบเยียนผิงจินมานานกว่าหกร้อยปีนั้นพลันหายไป ทว่าในวันรุ่งขึ้น มีคู่สามีภรรยาธรรมดาย้ายเข้ามาในเมือง สามีเป็นช่างตีเหล็กฝีมือเยี่ยม ชำนาญสุด ๆ แต่เขากลับมุ่งทำเครื่องมือเกษตรธรรมดาที่ได้เงินไม่มาก ปฏิเสธการสร้างอาวุธที่ได้กำไรมาก ในขณะทำงาน ภรรยาของเขาก็มักจะอยู่ข้าง ๆ คอยพัดลมให้และเช็ดเหงื่อให้เขา
