เมื่อวานฝนตกหนักกับลูกเห็บ...
ระหว่างไปทำงาน……ประมาณบ่ายสี่โมง ฟ้ามืดแล้ว……เหมือนตอนกลางคืน……ฟ้าผ่าและมีฝนตก……ฉันรีบไปทำงาน……แม่งฝนตกกลางทาง……ใหญ่ขนาดนั้น……ตอนหลบฝน มีลุงคนหนึ่งพูดว่า……เขาอายุมานับสิบปีแต่ไม่เคยเห็นฝนตกใหญ่ขนาดนี้……ลมและฝนลดลงนิดหน่อย……จริงๆ ไม่ได้ลดเลย……ฉันขอลากลับบ้าน……ไอ้เวร เพิ่งวิ่งออกไปฝนกลับมีลูกเห็บตก……ไอ้เวร……โดนไปเต็มหัวเลย……เจ็บจนฉันลืมตาไม่ได้……เสียงดังตุบชนรถบรรทุก……แล้วฉันก็ไปหลบฝนอีก……จับหัวที่เต็มไปด้วยลูกบวม……คนอื่นหัวเราะ……เป็นบ้า……มาถึงเร็วไปเร็ว……หนึ่งชั่วโมงต่อมาฉันกลับบ้านอาบน้ำ……ปีที่แล้วฉันซื้อของขวัญเรือนาฬิกา……พลังงานแสงอาทิตย์โดนลูกเห็บทำพัง……น้ำเย็นเลยนะ มีไหม……หน้าประตูก็มีน้ำท่วม……เงยหน้าขึ้นดู……ชั้นฉนวนกันความร้อนบนดาดฟ้าหล่นลงมา……ทำโรงจอดรถที่บ้านฉันพัง……ฉันต้องซื้อของขวัญเรือนาฬิกาใหม่อีกแล้ว……โอ้ย……ทั้งเมืองอันชิงน้ำท่วมหมด……คนอยู่ริมแม่น้ำอยู่ไม่ไหวนะ……โอ๊ย……หัวก็ยังเจ็บ……
