[เรื่องราวความรัก] นกกระดาษพันตัวในสายฝน ปิดหน้าหันไป-พี่雷ผู้เป็นนิรันดร์
เมื่อเด็กชายและเด็กหญิงตกหลุมรักกันเป็นครั้งแรก เด็กชายพับนกกระดาษพันตัวให้เด็กหญิง แขวนไว้ในห้องของเด็กหญิง เด็กชายบอกเด็กหญิงว่า นกกระดาษพันตัวนี้แทนความตั้งใจพันส่วนของฉัน ตอนนั้น เด็กชายและเด็กหญิงทุกวินาทีล้วนเต็มไปด้วยความหวานชื่นและความสุขของความรัก ต่อมา เด็กหญิงค่อย ๆ ห่างจากเด็กชาย เด็กหญิงแต่งงานแล้ว ไปฝรั่งเศส ไปปารีสที่ปรากฏในความฝันของเธอนับไม่ถ้วน ตอนที่เด็กหญิงเลิกกับเด็กชาย เธอบอกเด็กชายว่า เราทั้งสองต้องเผชิญความจริง การแต่งงานสำหรับผู้หญิงคืือการเกิดใหม่ครั้งที่สอง ฉันต้องคว้าโอกาสทุกอย่าง คุณจนเกินไป ฉันจินตนาการไม่ออกว่าจะอยู่ด้วยกันอย่างไร เด็กชายหลังจากเด็กหญิงไปฝรั่งเศสแล้ว ขายหนังสือพิมพ์ ทำงานชั่วคราว ทำธุรกิจเล็ก ๆ ทุกงานเขาพยายามทำอย่างดีที่สุด หลายปีผ่านไป ด้วยความช่วยเหลือจากเพื่อน ๆ และความพยายามของตัวเอง เขาในที่สุดก็มีบริษัทของตัวเอง เขาร่ำรวยขึ้น แต่ในใจยังคงคิดถึงเด็กหญิง วันหนึ่งฝนตก เด็กชายมองเห็นคู่ผู้สูงอายุเดินช้า ๆ อยู่ข้างหน้า จากรถ Audi สีดำของเขา เด็กชายจำได้ว่านั่นคือพ่อแม่ของเด็กหญิง จึงตัดสินใจตามพวกเขา เขาต้องการให้พวกเขาเห็นว่าเขาไม่เพียงเป็นเจ้าของรถเล็ก แต่ยังมีวิลล่าและบริษัท ให้พวกเขารู้ว่าเขาไม่ใช่ชายจน เขาเป็นเจ้าของธุรกิจหนุ่ม เด็กชายขับช้า ๆ ตามพวกเขา ฝนตกไม่หยุด แม้ว่าผู้สูงอายุจะกางร่ม แต่ก็ยังเปียกฝน斜雨 เมื่อถึงจุดหมาย เด็กชายตะลึง นี่คือสุสาน เขาเห็นเด็กหญิง ในรูปกระเบื้องบนป้ายฝังศพ เด็กหญิงยิ้มหวานให้เขา ข้างหลุมศพเล็ก ๆ เส้นลวดบาง ๆ แขวนพับนกกระดาษเป็นสาย ๆ ในสายฝนดูมีชีวิตชีวา พ่อแม่ของเด็กหญิงบอกเด็กชายว่า เด็กหญิงไม่ได้ไปปารีส เด็กหญิงเป็นมะเร็ง เด็กหญิงไปสวรรค์ เด็กหญิง希望ให้เด็กชายประสบความสำเร็จ มีครอบครัวที่อบอุ่น ดังนั้นเด็กหญิงจึงกระทำเช่นนี้ เธอบอกว่ารู้จักเด็กชาย เชื่อว่าเขาต้องประสบความสำเร็จ เด็กหญิงบอกว่า ถ้าวันหนึ่งเด็กชายมาที่สุสานเพื่อเยี่ยมเธอ ไม่ว่าอย่างไรต้องนำพับนกกระดาษไปด้วย เด็กชายก้มลง คุกเข่าหน้าหลุมศพเด็กหญิง น้ำตาไหลเต็มหน้า ฝนในวันเชิงเมรุไม่รู้จะหยุดหรือไม่ ทำให้เด็กชายเปียกหมดเด็กชายระลึกถึงใบหน้าที่บริสุทธิ์ร่าเริงของเด็กหญิงเมื่อหลายปีก่อน ใจของเด็กชายเริ่มไหลเลือดหยดต่อหยด ขณะที่คนแก่ทั้งสองออกจากสุสาน พวกเขาเห็นเด็กชายยืนไม่ไกลออกไป ประตูรถอาวดี้ได้ถูกเปิดไว้สำหรับคนชราพร้อมแล้ว เสียงเพลงโศกในเครื่องเสียงรถดังขึ้น “หัวใจของฉัน ไม่เสียใจ ซ้ำแล้วซ้ำเล่าเพื่อเธอ กระดาษนกนับพัน ความรักนับพัน ชูชันในสายลม...”