[เรื่องราวอารมณ์] สวรรค์อยู่ที่ไหน ปิดหน้าหันไป - พี่เล่ย์ตลอดกาล

K อายุสี่สิบกว่าแล้วยังโสด—ไม่ใช่เพราะไม่เคยแต่งงาน แต่เพราะเขาแต่งงานกับสองคนและทั้งคู่ทิ้งเขาไปอดีตภรรยาที่เขาเกลียดแต่งงานใหม่ และภรรยาคนที่สองที่เขารักลึกซึ้งเสียชีวิตจากอุบัติเหตุรถยนต์ภรรยาทั้งสองทิ้งไดอารี่สองเล่มไว้อย่างไม่คาดคิด ซึ่งเขาปิดผนึกไว้ที่มุมตู้เสื้อผ้า อยากอ่านเสมอแต่กลัวว่าจะทําให้ใจสลายสุดท้าย ในคืนที่นอนไม่หลับ เขาก็ค้นไดอารี่สองเล่มด้วยความกังวล
K K เปิดหน้ากระดาษอย่างระมัดระวังลายมือที่ยุ่งเหยิงเป็นของอดีตภรรยา: "ฉันอิจฉาซิสเตอร์จางที่มีสามีทั้งเก่งและร่ํารวย"แต่ภรรยาของฉันไม่เก่งเรื่องคําพูดและเข้าสังคมช้า พอเลิกงาน ฉันก็แอบเข้าบ้าน เล่นไปมา งอแงซ้ํา ๆ แม้แต่ตอนกินปลา เขาก็ต้องพูดว่า "อย่าติดอยู่" มากกว่าสามครั้งเฮ้อ ทําไมฉันถึงได้เจอผู้ชายขี้ขลาดที่พอใจกับสถานะเดิม ๆ และเอาแต่จู้จี้จุกจิกไปเรื่อย ๆ?
K หน้า 2: เมื่อวานเป็นวันวาเลนไทน์ สามีของพี่สาวจางซื้อช่อดอกไม้สดช่อใหญ่กับเสื้อโค้ทราคาแพงให้เธอพอฉันกลับบ้านไปบอกสามี เขาก็ไม่รู้เลยว่าวันวาเลนไทน์คือวันไหน ยิ่งไม่ต้องพูดถึงของขวัญตลอดหลายปีที่ผ่านมา เขาไม่เคยเป็นฝ่ายริเริ่มซื้อของขวัญให้ฉันเลยเสื้อผ้าสวย ๆ กับสร้อยคอของฉันถูกฉัน "ฉีก" ไปหมด คิดย้อนกลับไปก็เศร้าจริง ๆ!
K K หน้า 3: ฉันเมินเฉยกับเขาสองวัน เขาก็ไม่รู้ด้วยซ้ําว่าทําไมคืนก่อน ฉันเริ่มมีอารมณ์จะคุยและเข้าใกล้ แต่เขายืนยันให้ฉันนอนก่อนและหันหลังอ่านปมไม้เอล์มแบบนี้ช่างไม่โรแมนติกเลย!ถ้ายังเป็นแบบนี้ต่อไป ฉันคงต้องหาพี่ชายคนใหม่แล้ว!
K K หน้า 4: วันนี้ฉันทะเลาะกับเขาอย่างหนักเขาทําตัวเหมือนไม้กั้นกับฉัน แต่ก็จีบเพื่อนบ้านเยว่ฮวา ถึงกับช่วยเธอถืออาหารด้วย! ฉันก็ไม่ยั้งมือเช่นกัน พรุ่งนี้พี่เฉินจะเชิญฉันไปร้องเพลง และฉันก็ ......จะไปอ่านหนังสือ ตอนนี้เขาไม่อาจทนอ่านต่อได้อีกแล้ว เขาโยนไดอารี่ทิ้งอย่างโกรธเคือง ภาพเก่าของการทะเลาะวิวาทและทะเลาะวิวาทกลับคอยกัดกินหัวใจเขาอีกครั้ง ราวกับว่าเขากลับไปสู่วันนรกเหล่านั้น
เคเค หยิบหนังสือเล่มใหม่ขึ้นมาบนกระดาษสีบัวอ่อน ลายมือประณีตกระโดดผ่านสายตาเขา: สามีของเพื่อนหลายคน แม้จะร่ํารวยและมีอํานาจ ก็ใช้เวลาทั้งวันไปกับการเข้าสังคมและความสุข ขณะที่ภรรยาของพวกเขาต้องอยู่คนเดียวในห้องว่างเปล่าอย่างหมดหนทางแต่สามีของฉันเหมือนคนฉลาดที่ซ่อนตัวอยู่ในโลก ไม่สนใจชื่อเสียงและโชคชะตาผิวเผิน เพลิดเพลินกับแสงจันทร์และสายลมเขาเอาใจใส่ฉันอย่างที่สุด ละเอียดอ่อนแม้ในเรื่องเล็กๆ แม้กระทั่งเวลาฉันกินปลา เขาก็ต้องเตือนซ้ำๆ ว่า “อย่าติดคอนะ” ในบ้านเล็กๆ ของเราที่เรียบง่าย สงบ และอบอุ่น เต็มไปด้วยความรักที่ลึกซึ้งเหมือนมหาสมุทรและเหวลึก ความรักลึกซึ้งนี้เป็นสิ่งที่วัตถุไม่สามารถทดแทนได้!\ หน้า 2: คืนนี้ ฉันซาบซึ้งจนต้องร้องไห้เงียบๆ เพราะฉันค้นพบความลับ: ยิ่งสามีเหนื่อยในตอนกลางวัน ยิ่งอยากให้ฉันนอนก่อน แล้วเขาจะหันหลังอ่านหนังสือ จริงๆ แล้วเขาก็ทั้งง่วงและเหนื่อย จนไม่มีเรี่ยวแรงจะอ่านหนังสือ แต่เขารู้ดีถึงนิสัยของตัวเอง: ถ้าเหนื่อยตอนกลางวัน พอตอนกลางคืนจะกรน เขากลัวฉันนอนไม่หลับ จึงคิดวิธีนี้ หลอกให้ฉันนอนก่อน ความลับนี้ฉันเพิ่งค้นพบตอนที่ปล่อยตัวนอนก่อน สามีรักฉันอย่างยาวนานและละเอียดลออ!\ หน้า 3: วันนี้ ฉันได้สัมผัสความรักของสามีที่อยู่รอบตัวฉันอีกครั้ง ในไม่กี่วันก่อน สามีไม่สนใจความร้อนของอากาศ ไปซ่อมรถให้เพื่อนบ้านสาว ขณะที่สามีไปทำธุระต่างจังหวัด เพื่อนบ้านสาวที่เคยมีเรื่องทะเลาะกับฉัน กลับคอยดูแลฉันไปทุกทาง ต้องขอบคุณเธอที่ช่วยเหลือ ทำให้ฉันที่เป็นโรคไส้ติ่งฉุกเฉินไปถึงโรงพยาบาลทันเวลา ความรักของสามี มอบให้ฉันล่วงหน้า!……\ ตอนที่ฉันมอง เขาก็มองไปเรื่อยๆ สายตาเริ่มพร่ามัว ปรากฏว่าก่อนที่รู้ตัว น้ำตาได้ไหลเต็มหน้า เขากอดหมอนที่ภรรยาเคยใช้ หลับไปอย่างเพลิดเพลิน ในความมืดมัว เขากลับไปสู่วันเวลาแห่งความสุขกับภรรยา ราวกับอยู่ในสวรรค์\ วันหนึ่ง คนรู้จักคนหนึ่งแนะนำเขาว่า: “เหมียวจากไปสามปีแล้ว คุณก็น่าจะสร้างครอบครัวใหม่ได้แล้ว ได้ข่าวว่าภรรยาเก่าคุณตอนนี้อยู่คนเดียว เธออยากกลับมาครองชีวิตคู่กับคุณ ลองอยู่ด้วยกันดูมั้ย!” ก่อนที่เขาจะพูดจบ เขาส่ายหัวเหมือนลูกแก้วกลิ้ง: “ไม่ ไม่ ผมจะอยู่กับผู้หญิงที่เข้าใจผมเท่านั้น นั่นแหละคือสวรรค์” คนรู้จักพูดว่า: “เหมียวต้องเป็นคนที่เข้าใจคุณ แต่เธอไปแล้ว สวรรค์ก็ไม่มีอีกแล้ว” เขาพูดว่า: “แม้ผู้หญิงที่เข้าใจผมจากไปแล้ว ความทรงจำที่เหลือไว้ก็เป็นสวรรค์สำหรับผม!” พูดจบ ทั้งสองสบตากันโดยไม่พูดอะไร