[เรื่องราวความรู้สึก] ขอโทษตัวเอง ปิดหน้าหมุน-พี่เล่ย์ตลอดไป

จู่ๆ ก็อยากจะขอโทษตัวเอง ขอโทษที่ทำให้ตัวเองไม่ใจดี ขอโทษที่ทำให้ตัวเองเศร้าโดยไม่รู้ตัว ให้ความกดดันตัวเองมากเกินไป ลืมเตือนตัวเองให้ดูแลตัวเองดีๆ มักจะไม่สามารถทำสิ่งที่ชอบได้ตามใจตัวเอง มักจะขอโทษคนอื่นจนลืมตัวเอง เพราะความคิดเชิงลบทำให้ตัวเองไม่เชื่อในชีวิตอีกต่อไป เพราะความดื้อรั้นทำให้ตัวเองเจ็บปวดมาก เพราะการปลอมตัวทำให้ตัวเองใช้ชีวิตอย่างยากลำบาก เพราะความเป็นวัยรุ่นทำให้ตัวเองเหนื่อยล้ามานาน เพราะความเศร้าทำให้คนที่รักตัวเองลำบาก มานานแล้วที่ไม่ได้ดูแลตัวเองดีๆ มานานแล้วที่ไม่ได้ใช้เวลาอย่างเต็มที่เพื่อสนุกกับชีวิต มานานแล้วที่ไม่ได้เลือกของขวัญที่ชอบให้ตัวเอง เคยทำร้ายตัวเองเพื่อคนอื่น ในเวลาเศร้า只能ทำตัวเข้มแข็ง ตอนยิ้มพร้อมน้ำตา ฉันไม่ได้ระบาย ความเจ็บปวดในใจต้องแสร้งทำเป็นไม่สนใจ ให้ตัวเองแกล้งทำเป็นไม่สนเรื่องราวเหล่านี้มาหลายปี สิ่งหลายอย่างฉันไม่เคยเรียนรู้ที่จะล้ำค่ามัน ขอโทษที่ลืมต้องพัก ขอโทษที่ไม่สามารถหาตัวเองกลับมาเหมือนเดิม สูญเสียสิ่งของมากเกินไป ลืมเรื่องราวมากเกินไป ละทิ้งความรับผิดชอบมากเกินไป ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษ ขอโทษจริงๆ ไม่กล้าขอการให้อภัยจากตัวเอง มีเพียงการทำให้ชีวิตตัวเองดีขึ้นเท่านั้นจึงจะทดแทนชีวิตที่ผ่านมา ลืมทุกอย่าง เริ่มต้นใหม่ เงยหน้ามองท้องฟ้ายามค่ำคืน น้ำตาไหลย้อนกลับขึ้น ริมฝีปากยกขึ้นเล็กน้อย บอกตัวเอง พรุ่งนี้ดวงอาทิตย์ยังเปล่งประกาย ชีวิตต้องหันกลับอย่างสง่างาม…