นักสืบชื่อดังกับการใช้เหตุผล ฐานคดีร้ายแรง ฉบับที่ 4

โทรศัพท์ดังขึ้น ขณะที่นักแสดงโทรทัศน์ อาซาอิ มิโยโกะ กำลังแต่งหน้าหน้ากระจก เธอเอื้อมมือหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา\“คุณเตรียมเงินที่คุยกันไว้แล้วหรือยัง?” ทันทีที่ได้ยินเสียงผู้ชาย มิโยโกะก็รู้สึกหนาวสั่น“อืม...อา...กำลังพยายามอยู่...”“งั้นวันนี้ส่งของเลยนะ”“ที่ไหน?”\“แถวสถานีฮิกะชิอุ กิโมโตะ มีอพาร์ตเมนต์ฮิกะชิอุ กรุณามาที่ห้อง 508 ของอพาร์ตเมนต์นั้น”“มาช่วงไหนดี?”“คุณสะดวกตอนไหน?”\“เอาล่ะ บ่ายโมงได้ไหม?”“โอเค ฉันจะรอคุณ” อีกฝ่ายหัวเราะอย่างแหลมคมแล้ววางสาย\มิโยโกะนิ่งไม่ขยับ ลืมแม้กระทั่งวางโทรศัพท์ เธอคิดอยู่พักหนึ่งแล้วตัดสินใจเด็ดขาด หยิบแคปซูลจากลิ้นชักโต๊ะเครื่องแป้ง\“ให้เงินเขา แลกกับสำเนาแฟ้มประวัติการรักษาของตัวเอง แต่เขาคงก็ถ่ายสำเนาหลายชุด มีแต่ใช้ความเด็ดขาด แอบใช้ยาพิษนี้...ยังไม่รู้ว่าจะมีโอกาสที่เหมาะสมหรือไม่...”\มิโยโกะจ้องไปที่ผงในแคปซูล นั่นคือโพแทสเซียมไซยาไนด์ เมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา เธอได้ลักลอบนำมาจากชั้นยาพิษขณะพักอยู่บ้านพี่สาวและพี่เขยที่เปิดร้านขายยา\สองปีก่อน มิโยโกะเคยโดนผู้กำกับสถานีโทรทัศน์ล่อลวง หลังตั้งท้องเธอทำแท้ง ไม่ทราบว่าผู้ข่มขู่เมื่อครู่ ใช้วิธีใดได้แฟ้มประวัติเมื่อตอนเธอเข้ารักษาตัวในโรงพยาบาล พร้อมสำเนาถ่ายเอกสารมาขู่เธอ\โทรศัพท์ดังขึ้น ขณะที่นักเทนนิสอาชีพ โทยูดะ โคอิจิโร่ อยู่ในห้องน้ำ ได้ยินเสียงโทรศัพท์ เขารีบวิ่งออกจากห้องน้ำทันทีและหยิบโทรศัพท์ขึ้น\“เงินที่ผมบอกไปเตรียมพร้อมหรือยัง?” เมื่อได้ยินเสียงผู้ชาย โทยูดะก็ตรงตัวทันที“อา กำลังพยายามอยู่...”\“งั้นวันนี้เอาเงินมามอบให้ฉัน”“ที่ไหน?”\“ใกล้สถานีฮิกะชิอุ มีอพาร์ตเมนต์ฮิกะชิอุ มาที่ห้อง 508 ของอพาร์ตเมนต์นั้น”“เมื่อไหร่?”\“บ่ายสองโมงแล้วกัน งั้นฉันจะรอคุณ” อีกฝ่ายหัวเราะน่ารำคาญแล้ววางสาย\โทยูดะ โคอิจิโร่ กำโทรศัพท์ไว้แน่น ครุ่นคิดอยู่พักใหญ่ หลังตัดสินใจเด็ดขาด เขาหยิบขวดยาเล็ก ๆ จากลิ้นชักโต๊ะ ขวดนั้นมีโพแทสเซียมไซยาไนด์ ซึ่งโทยูดะลักลอบเอามาเมื่อคืนจากตู้ยาพิษโรงงานชุบเคลือบที่ภรรยาเปิดอยู่ ฝาปิดขวดถูกปิดผนึกด้วยกระดาษแก้ว\เหตุการณ์อุบัติเหตุที่เกิดขึ้นเช้าวันหนึ่ง ทำให้โทยูดะรู้สึกกังวลและหวาดกลัว เล่นไพ่นกกระจอกตลอดคืน ในทางกลับบ้าน รถของเขาชนเด็กนักเรียนส่งหนังสือพิมพ์เช้าตรู่ เมื่อรุ่งสางและไม่มีใครเห็น โทโมดะทิ้งนักเรียนที่ถูกชนและวิ่งหนีไปด้วยความเร็วสูงแต่การรีดไถถูกคนอื่นเห็น และพวกเขาถ่ายรูปที่เกิดเหตุเพื่อแบล็กเมล์เขาเมื่อโทรศัพท์ดังขึ้น นักร้องผู้บริสุทธิ์ มายูมิ คาโตะ กําลังกินอาหารเช้าคนเดียวในครัว แม้ว่าจะดึกแล้ว"พร้อมรับเงินที่พูดถึงหรือยัง?"เมื่อได้ยินเสียงชายคนนั้น มายูมิก็ขนลุกไปทั้งตัว"งั้น......"อืม...... "เอาเงินมาให้ฉันวันนี้""อยู่ที่ไหน?""ใกล้สถานีฮิคาริกาโอกะ มีอพาร์ตเมนต์ชื่อฮิคาริกาโอกะกรุณามาที่ห้อง 508 ในอพาร์ตเมนต์นั้น""...... วันนี้เราวางแผนจะขับรถออกไป ดังนั้น......""สวัสดี คุณคิดว่าอะไรสําคัญกว่ากัน ระหว่างทริปหรือข้อตกลงของฉัน?ยังไงก็ตาม ระหว่างบ่ายโมงถึงบ่ายสาม คุณมาได้ทุกเมื่อ ฉันจะรออยู่"อีกฝ่ายขู่แล้ววางสาย
มายูมิถือโทรศัพท์ไว้ ดูมึนงงอยู่ครู่หนึ่งชินอิจิ โยโกะหยิบซองกระดาษห่อด้วยผ้าเช็ดหน้าจากลิ้นชักตู้ มีโพแทสเซียมไซยาไนด์ประมาณครึ่งช้อนนี่คือโพแทสเซียมไซยาไนด์ที่ลูกพี่ลูกน้องของเธอทิ้งไว้ ซึ่งทํางานด้านวรรณกรรม ตอนที่เขาฆ่าตัวตายเมื่อสองปีก่อนมายูมิมีความรู้สึกกับลูกพี่ลูกน้องคนนี้เต็มไปด้วยความเศร้า เธอเก็บซองโพแทสเซียมไซยาไนด์ไว้เป็นที่ระลึก "ตราบใดที่ฉันได้สําเนามา ฉันจะใช้ซองยานี้แก้ปัญหาเป็นครั้งสุดท้าย มันจะยากที่จะรับมือกับการขู่กรรโชกซ้ํา ๆ ในอนาคต ฉันไม่แน่ใจว่าฉันจะกล้าพอที่จะ......" การขโมยของในโรงเรียนมัธยมทําให้เธอเสียใจอย่างลึกซึ้งในช่วงปิดเทอมฤดูร้อน เธอไปที่ห้างสรรพสินค้าเพื่อซื้อของ และทันใดนั้นเหมือนถูกครอบงํา เธอถูกจับและได้รับบทเรียนไม่ทราบแน่ชัดว่าคนขู่กรรโชกคนนี้ได้บันทึกตํารวจจากตอนนั้นมาและคัดลอกสําเนาเพื่อรีดไถเธอได้อย่างไรวันถัดมา (5 สิงหาคม) หนังสือพิมพ์เช้าได้ตีพิมพ์รายงานว่า "ผู้สัมภาษณ์ ฮิโรอิจิ วาตานาเบะ เสียชีวิตที่ห้อง 508 อพาร์ตเมนต์ฮิคาริกาโอกะ ถนน XX เขต XX"ผู้เสียชีวิตถูกพบโดยคุณมาซาฮารุ อุเอะซากะ เจ้าของอพาร์ตเมนต์ นายอุเอซากะบอกว่าเขาเดินทางมาเมื่อสามวันก่อน และระหว่างการออกไปข้างนอก เพื่อนของเขา—เหยื่อ—ขอยืมห้องนี้
สาเหตุการเสียชีวิตคือพิษโพแทสเซียมไซยาไนด์เวลาเสียชีวิตคาดว่าอยู่ระหว่างบ่าย 13:00 ถึง 15:00 น.เมื่อวานนี้ถ้วยบนโต๊ะมีน้ําผลไม้ที่ยังไม่ดื่มหมด ซึ่งมีโพแทสเซียมไซยาไนด์
ห้องมีเครื่องปรับอากาศ เครื่องปรับอากาศเปิดอยู่ และด้วยเหตุผลบางอย่าง หน้าต่างก็เปิดอยู่ด้วยห้องถูกรบกวน ตํารวจจึงสงสัยว่าเป็นการฆาตกรรมและเริ่มสืบสวนตอนบ่ายวันนั้น ตั้งแต่บ่ายโมงครึ่งถึงบ่ายสองครึ่ง บริเวณรอบๆ อพาร์ตเมนต์แห่งนี้ไฟดับเป็นเวลาประมาณหนึ่งชั่วโมง เนื่องจากคนขับรถบรรทุกขับรถล้า ชนเสาไฟและทำให้สายไฟขาด หลังจากอาไซ มิยาโกะ อ่านข่าวนี้ เธอคิดในใจว่า “ตอนฉันกลับจากอพาร์ตเมนต์ ขึ้นลิฟต์พอดีถึงชั้นหนึ่งแล้วไฟดับ โชคดีจริงๆ ถ้าช้าไปอีกหน่อย คงถูกขังอยู่ในลิฟต์ โชคดีมากที่ทันเวลา ทำงานได้เรียบร้อย ผู้ชายคนนั้นตายไป ก็ดีใจจริงๆ” โทโมะดะ โคอิจิโร อ่านข่าวนี้เช่นกัน “ฮึ เจอแบบนี้ก็ควรแล้ว เงียบสงบดี แต่ตอนนั้นไม่ได้สังเกตว่ามีไฟดับเลย กลัวเจอคนลำบาก เลยไม่ขึ้นลิฟต์ ใช้บันไดแทน แต่มาเจอแม่บ้านสองคนบนบันได โชคร้ายจริงๆ แต่ฉันใส่แว่นกันแดด ไม่ต้องกังวลหรอก ห้อง 508 ไม่ใช่ที่พักของผู้ชายคนนั้น นี่แปลกดีนะ” คาโต มายุมิ ก็อ่านข่าวนี้ซ้ำหลายครั้ง “ตอนไปทางถนนใกล้อพาร์ตเมนต์ มีรถตำรวจลาดตระเวนสองคันจอดอยู่ คิดว่าน่าจะเกิดอะไรขึ้น ตื่นเต้นเล็กน้อย ปรากฏว่าเป็นเพราะอุบัติเหตุรถบรรทุกทำให้ไฟดับ โชคดีที่ไฟดับกลางวัน ถ้ากลางคืนคงแย่ ตอนเข้ามาในอพาร์ตเมนต์ คนที่มาชมเหตุการณ์มองฉัน แต่ฉันปลอมตัว ใส่แว่นกันแดดและวิก ไม่ต้องกังวลว่าจะถูกจำได้ แต่อย่างไรก็ตาม ถ้าตำรวจซิงมาถามว่าฉันมาที่นี่จะทำไง?...อ๋อ ไม่เป็นไร ไม่มีหลักฐานบ่งชี้ว่าฉันเข้าไปในห้องนั้น…สรุปก็คือ ผู้ชายคนนั้นตายแล้ว ไม่มีใครมาทำลายชื่อเสียงนักร้องผู้บริสุทธิ์ได้อีก” ดังนั้น เหล่าเซ้นส์นักสืบ ทั้งสามคน ใครคือคนร้ายที่ใช้โปแทสเซียมไซยาไนด์ฆ่าผู้ข่มขู่? เพราะอะไร? รางวัล 50 ล้านเหรียญสมาชิก เพิ่ม 1000 คะแนนความรู้