กวนอูได้รับข่าวจากเล่าปี่ที่ค่ายโจโฉ ก็รีบพาน้องสะใภ้ออกไป น้องสะใภ้ถามว่า: “ข้างหน้ามีด่านหลายด่าน ลุงใหญ่มั่นใจจะผ่านด่านได้ไหม?” กวนอูถอดทุกสิ่งทุกอย่างจนไม่เหลืออะไร ขี่ม้าจิกตั๋นกลับมาพร้อมตอบว่า: “น้องสะใภ้สบายใจเถอะ ข้าจะไปทำลายด่านสามด่านของพวกมันก่อน”
ในวัยเด็กหลี่ไป๋ไม่ชอบเรียน วันหนึ่งเขาเห็นคุณยายคนหนึ่งอยู่ริมแม่น้ำ กำลังเตรียมจะลับเหล็กจิกให้กลายเป็นเข็มปักผ้า หลี่ไป๋หัวเราะใหญ่: ต้องลับกันนานขนาดนี้เลยหรือ! คุณยายพูดอย่างจริงจัง: วันเดียวไม่ไหว ข้าจะลับสองวัน ถ้าวันสองวันไม่พอ จะลับสามวัน แค่เพียงทำต่อเนื่อง สุดท้ายต้องสำเร็จ หลี่ไป๋รู้สึกอับอาย ตั้งแต่นั้นมาจึงเริ่มเรียนอย่างจริงจัง เพราะเขาตระหนักอย่างลึกซึ้งว่า: ถ้าไม่เรียน จะโง่เหมือนคุณยายคนนี้
ตอนเด็กเปาบุ้นจิ้นซุกซนมาก มักชอบแกะเสี้ยวจันทร์ที่หน้าผากตัวเองมาเล่น วันหนึ่ง มีชายชราคิ้วเครายาวเดินผ่านมาเจอเขาเล่นอยู่พอดี ชายชราก็เดินมาหาเปาบุ้นจิ้นและพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังว่า: ถ้าเจ้าอยู่ดีมีสุข ก็เสมือนฟ้าใส
วันหนึ่งเจียงชิงไปกับเหมาเจ๋อตงที่ร้านตัดเสื้อ เมื่อต้องเลือกสีเสื้อ เหมาเจ๋อตงลังเล จึงถามความเห็นทุกคนว่า: “พวกเจ้าคิดว่าสีดำดีหรือสีขาวดี?” เจียงชิงเพื่อเอาใจเหมา ตอบทันทีว่า: “ประธานใส่อะไรก็ดูดี!” ช่างตัดเสื้อคิดครู่หนึ่ง แล้วพูดด้วยความจริงจังว่า: “สีดำสวย” ช่างตัดเสื้อ เสียชีวิต
“ไม่เอาเข็มและด้ายของประชาชนเด็ดขาด ทหาร! จับช่างตัดเสื้อกับผ้าทั้งหมดไปทั้งหมด!”
เมื่อพระถังซังและศิษย์เดินทางถึงตะวันตก กวนอิมด้วยน้ำเสียงแฝงความขอโทษบอกพวกเขาว่า: “ขอโทษจริง ๆ เพราะข้าคำนวณผิด ตอนนี้ยังต้องให้พวกเจ้าผ่านความยากอีกหนึ่งด่าน ไม่งั้นจะให้ต่อสู้กับภูตกระดูกขาวสามครั้งดีไหม?” หงอคงคิดว่าภูตนั้นแม้แข็งแกร่ง แต่พอรับมือได้ จึงตอบตกลง ดังนั้นพวกเขาจึงถูกส่งไปยังภูเขากระดูกขาว รอบ ๆ มีภูตกระดูกขาวสามสิบหกร่าง \ ผู้ที่อ่านเข้าใจตรงนี้ไม่น่าจะเกิน 3 คน~ (ชั้น 10 จะอธิบาย)
“สหายเล่ย์ฟง เจ้าอ่านหนังสือ ฝึกฝนทุกวัน แล้วยังทำความดีมากมาย เวลาของเจ้าจัดการได้ดีเช่นไร?” “ประธาน ข้าซื้อ นาฬิกา เมื่อปีที่แล้ว” เล่ย์ฟง เสียชีวิต ด้วยอายุ 22 ปี
อาร์คีมีดีสครั้งหนึ่งไปอาบน้ำที่ห้องอาบน้ำ เมื่อเขานอนลงในอ่าง เขาสังเกตเห็นว่าร่างกายยิ่งจมลงมาก น้ำในอ่างยิ่งล้นออกมา ในช่วงวินาทีนั้น ไอเดียจู่โจมเข้ามาในหัว เขารีบรุกขึ้นจากอ่างน้ำทันใด “ข้าอ้วนเหลือเกิน!”เลโอนาร์โด ดา วินชี ตอนเด็กๆ เขาเรียนวาดภาพกับครู ครูของเขาเข้มงวดมาก และต้องการให้เขาวาดไข่ทุกวัน มีเพียงเมื่อวาดไข่ได้ดีแล้วจึงจะวาดอย่างอื่น ตอนแรกดา วินชีไม่เข้าใจ จากนั้นครูบอกเขาว่า “ไข่แต่ละฟองไม่เหมือนกัน คุณต้องสังเกตจากหลายมุมแล้ววาดมัน!” ตั้งแต่นั้น ดา วินชีจมลงกับการวาดภาพทั้งวันจนลืมกินลืมนอน สุดท้ายครูเห็นใจเขาและเตือนว่า “ใส่กางเกงแล้วไปกินข้าวก่อนเถอะ” ครูยกตัวอย่างว่า “เช่น โดยทั่วไปไข่ของคนมักจะข้างซ้ายใหญ่กว่าข้างขวา แต่ไข่ของชุนเกอแต่ละข้างใหญ่กว่าข้างอื่น คุณก็วาดไข่ของชุนเกอ ถ้าวาดไม่ถูกห้ามกินข้าว!!” ดา วินชี เสียชีวิตด้วยอายุแปดขวบ....
บ้านของโจโฉเชิญขุนนางมากินข้าว ระหว่างงานกลับมีสองนางสนมทะเลาะกันเพราะแข่งขันเอาตำแหน่ง ทั้งสองนิ่งไม่ได้ ต้องการให้ผู้บัญชาการสูงสุดตัดสิน โจโฉโกรธจนปวดหัว ด่าดังๆ ว่า “พวกเธอจงตายไปพร้อมกันเถอะ!” รอบตัวเงียบกริบ ทันใดนั้น ทหารผู้หนึ่งพุ่งออกจากที่นั่ง ก้มกราบลงพื้นแล้วร้องว่า “ข้าพเจ้ายู่จิ้นขอขอบคุณผู้บัญชาการสูงสุดสำหรับของรางวัล!”
เป็ดน้อยขี้เหร่เกิดมาขี้เหร่มาก ไม่มีใครชอบ ถูกเป็ดตัวอื่นกลั่นแกล้งตั้งแต่เด็ก มันเสียใจแล้วออกจากแม่ เดินทางคนเดียว พบพายุ ลมแรง สุนัขล่าเนื้อ เด็กซน… แต่เป็ดน้อยไม่กลัว มันสู้ชีวิต เรียนรู้ และพัฒนาตนเอง สุดท้ายผู้คนพบว่า แม้มันจะไม่สวย แต่กินแล้วอร่อยดี
จวงจื่อกล่าวว่า “ปลาแหวกว่ายอย่างสบาย คือความสุขของปลา” ฮุยจื่อถามว่า “คุณไม่ใช่ปลา แล้วคุณจะรู้ได้ยังไงว่าปลามีความสุข?” จวงจื่อว่า “คุณไม่ใช่ฉัน แล้วคุณจะรู้ได้ไงว่าฉันไม่รู้ว่าปลามีความสุข?” ฮุยจื่อว่า “ฉันไม่ใช่คุณ ดังนั้นฉันเลยไม่รู้คุณรู้ว่าปลามีความสุข คุณไม่ใช่ปลา ดังนั้นคุณไม่รู้เลยว่าปลามีความสุข” ปลาอธิบายว่า “พวกคุณอย่าทะเลาะกัน ตอบคำถามฉันว่าฉันมีความสุขไหม เดี๋ยวฉันบอก” ทั้งสองว่า “พูดมา” ปลาอธิบายว่า “เห้ย~! ฉันกับซื่อกงทางเหนือของเมือง ใครหล่อกว่ากัน?”
ซุนหงอคง: “น้องสะใภ้ ผมอยู่ข้างในคุณแล้ว” ธีซานกงจู: “ลุง รีบออกมาสิ~ อ้า~ อ้า~” ซุนหงอคง: “น้องสะใภ้ ผมจะออกแล้ว คุณอ้าปาก” ธีซานกงจู: “อ้า~~” ปากเต็มไปด้วยนัยยะ~
พี่ชายผู้ฉลาด การเดินทางไปตะวันตกครั้งนี้ ระหว่างทางคงเต็มไปด้วยปีศาจ เราให้สิ่งล้ำค่าชิ้นหนึ่งเพื่อเก็บปีศาจหลังจากพูดจบ ไท่จงหยิบเสื้อผ้าจากทหารที่อยู่ข้างหลังออกมาคลุมถังเซิง พร้อมพูดว่า "ชุดเล็กนี้พอดีเอว"หลังจากวิญญาณงูจับฮูลู่ว่าเจ็ดตัว มันก็เริ่มครุ่นคิดลึก: ทําไมฮูลูว่าถึงเติบโตจากเถาวัลย์เส้นเดียวแตกต่างกัน?ดังนั้นเธอจึงให้ฮูลูว่าผสมพันธุ์กันเอง สืบพันธุ์รุ่นต่อไปเพื่อค้นหาลักษณะเด่นและที่ซ่อนอยู่ และจึงได้กฎพันธุกรรมซึ่งมีมาก่อนเมนเดลหลายร้อยปีเล่ากันว่าอู๋ซงดื่มหนักที่โรงเตี๊ยมที่เชิงเขาจิงหยางและเดินโซเซขึ้นเนินด้วยฤทธิ์ของแอลกอฮอล์ เขาหาก้อนหินสีน้ําเงินก้อนใหญ่มานอน ทันใดนั้นลมพัดแรงและแมลงยักษ์กําลังจะพุ่งเข้าโจมตี อู๋ซงกระโดดขึ้นหลบ แต่เสือก็ไล่ตามอย่างไม่ลดละอู๋ซงเหนื่อยจึงคิดไอเดียอย่างรวดเร็วและขว้างขวดน้ําเชื่อมรัชใส่เสือในสมัยโบราณ มีชายคนหนึ่งชื่อคุณหนานกั๋วที่ทําเงินได้มากจากการเล่นหยู่ให้กษัตริย์เสวียนแห่งฉี ต่อมาเมื่อกษัตริย์หมินแห่งฉีขึ้นครองราชย์ เขาชอบเล่นหยู่คนเดียวให้เขาฟังรู้ว่าเขาไม่สามารถอยู่รอดได้อีกต่อไป คุณหนานกั๋วจึงวิ่งไปหากษัตริย์หมินและพูดว่า "ฝ่าบาท จริงๆ แล้ว ข้าเล่นเครื่องดนตรีชนิดอื่นได้ดีที่สุด"กษัตริย์หมินแห่งฉีตอบอย่างมีความสุขว่า "เครื่องดนตรีอะไร?""เล่นให้ข้าฟัง...""เจ้าจะทําอะไรโดยดึงกางเกงข้า?。。。เจ้ากล้าดียังไง。。。อ่าโอ้โอ้สบายดี... "ความซื่อสัตย์ของเจ้าอยู่ที่ไหน?!"เล่ากันว่าเมื่อโจโฉบุกจิงโจว หลิวเป่ยหนีไปทางใต้ของแม่น้ําแยงซี และโจโฉไล่ตามเขาหลังจากหนึ่งวันหนึ่งหนึ่งคืน พวกเขาก็มาถึงสะพานฉางปั้นในตันหยางหลิวเป่ยทิ้งภรรยาและลูก ๆ และหนีไป ทิ้งจางเฟยไว้กับทหารม้ามากกว่ายี่สิบคนคุ้มกันด้านหลังเฟยถือสะพานริมน้ํา จ้องมองอย่างดุดัน และชูหอกพร้อมพูดว่า "จางอี้เต๋อมาแล้ว มาสู้จนตาย!"รุ่นหลังกล่าวว่า "เสียงคํารามหน้าสะพานตันหยางทําให้สะพานแตก ทําให้น้ําไหลย้อนกลับ""ไม่มีศัตรูคนใดกล้าเข้าใกล้ จึงรอดชีวิต"ต่อมาจางเฟยถูกเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยท้องถิ่นควบคุมตัวในข้อหาทําลายทรัพย์สินสาธารณะ
พี่สะใภ้สบายใจได้ ฉันจะไปทำลายสามด่านของพวกเขาก่อน～(ZHUAN)
ตอบกลับ (4)
ตอนเด็กไป๋เฉิงซ่งซนมาก มักจะชอบดึงครึ่งวงเดือนบนหน้าผากของตัวเองมาเล่น วันหนึ่ง มีชายชราหนวดยาวผ่านหน้าบ้านเขา บังเอิญเห็นเขากำลังเล่นอยู่ในมือ ชายชราจึงเดินไปข้างหน้าไป๋เฉิงซ่งและพูดด้วยน้ำเสียงจริงจังกับเขาว่า: หากเจ้าปลอดภัย นั่นก็หมายถึงท้องฟ้าที่สดใส
— โหลดคำตอบทั้งหมดแล้ว —