เอสเซ้นส์ ชาติก่อน - เม่เม่เจียง

ที่รัก เมเม่จัง:
ขอบคุณที่ได้มาเยี่ยมชมร้านชาติที่แล้วของเรา เราได้รับค่าตอบแทนของคุณแล้ว ก่อนที่จะได้รับชาติหน้า คุณต้องดูประกาศมาตรฐานก่อน

1. นี่คือชาติที่แล้วของคุณ ที่ฉันเห็น อาจเป็นชาติก่อนหน้า หรืออาจเป็นชาติก่อนหน้าก่อนหน้านั้น
2. คุณภาพของชาติที่แล้วที่คุณได้รับขึ้นอยู่กับปัจจัยดังต่อไปนี้: ฉันชอบคุณหรือไม่ และค่าตอบแทนที่คุณจ่ายนั้นเป็นอย่างไร
3. ทุกคนมีโอกาสได้รับชาติที่แล้วเพียงครั้งเดียว ไม่สามารถเพิ่มค่าตอบแทนได้ และไม่สามารถเรียกค่าตอบแทนคืนได้

【ชาติที่แล้ว】
คุณเกิดในครอบครัวธรรมดา พ่อแม่ของคุณเป็นพ่อค้าเล็กๆ คุณสกุลเจิ้ง ชื่อเทียนชิง เป็นชื่อนักเรียนที่อาศัยอยู่ข้างบ้านตั้งให้ นักเรียนสอนคุณให้รู้จักตัวอักษรและอ่านหนังสือ พ่อแม่คุณก็มักจะดูแลเขา

จนกระทั่งคุณอายุสิบห้าปี คุณเข้าไปอยู่ในบ้านหนึ่งและทำงานเป็นคนรับใช้ คุณเหมือนกับพ่อแม่ มีใจซื่อสัตย์และทำงานอย่างรอบคอบ เมื่ออายุยี่สิบ คุณก็กลายเป็นผู้ดูแลบ้านของครอบครัวนั้น เจ้าของบ้านและภรรยาดูแลคุณเป็นอย่างดี และคุณก็ยินดีที่จะทำงานให้บ้านนี้ดีๆ ในปีนั้น เจ้าของบ้านและภรรยาคนที่สองมีลูกคนหนึ่ง เป็นลูกคนเดียวของบ้าน เป็นผู้หญิง เด็กผู้หญิงคนนี้ตั้งแต่แรกเกิดก็ได้รับความรักเป็นอย่างมาก ชื่อซงอวี่หยาน คุณก็เหมือนคนทั่วไป รักเธอมากเช่นกัน

เมื่อคุณอายุยี่สิบห้าปี พ่อแม่ของคุณขอให้ภรรยาคนที่สองช่วยหาคู่ให้คุณ คุณบอกว่าคุณอยากแต่งงานกับผู้หญิงที่คุณชอบ แต่ภรรยาคนที่สองรู้สึกผิดที่ครอบครองความเป็นหนุ่มสาวของคุณอยู่ตลอดเวลา จึงไปหาลูกสาวช่างตัดเสื้อจางในเมือง ผู้หญิงคนนั้นสวยมาก เป็นผู้หญิงสวยที่มีชื่อเสียงเล็กน้อยในเมือง บ้านช่างตัดเสื้อจางก็ถือว่ารวยเล็กๆ และถือว่าเหมาะสมจะเป็นคู่กัน เมื่อคุณเห็นผู้หญิงคนนั้นในห้องโถง ใจคุณลังเล และกำลังคิดที่จะปฏิเสธอยู่ อวี่หยานวิ่งเข้ามา มองด้วยสายตาแหลมคม ชี้ไปที่ผู้หญิงคนนั้น แล้วพูดอย่างสดใสว่า “อวี่หยานโตขึ้นต้องสวยกว่าเธอ ฉันไม่อยากให้เธอแต่งงานกับผู้ดูแลบ้าน” หลายวายคนหัวเราะไม่หยุด และถือว่าเป็นคำพูดของเด็ก คุณก็ได้บอกความประสงค์ของคุณกับภรรยาคนที่สองเป็นการส่วนตัว ภรรยาคนที่สองก็คิดว่าของบังคับไม่หวาน เรื่องนี้ก็จึงจบลง

ปีถัดมา ประเทศเพื่อนบ้านเกิดสงคราม จนทหารมาถึงประตูเมือง ชาวบ้านวิ่งหนีไปกระจัดกระจาย เจ้าของบ้านและภรรยาส่งคนรับใช้ทั้งหมดกลับบ้าน ภรรยาก็หนีไปสองสามคน เหลือแต่ภรรยาคนโต ภรรยาคนที่สองแม้แต่ลูกก็ทิ้งไป ต่อมามีข่าวว่าพวกเขาแอบหนีไปกับนักบัญชีของบ้านช่างตัดเสื้อจางในระหว่างความวุ่นวาย พ่อแม่คุณก็ถูกคุณเร่งให้ขึ้นเหนือเร็ว คุณกับเจ้าของบ้านและภรรยาคนที่สอง รวมถึงอวี่หยาน พยายามออกจากประตูเมืองที่แออัดและพยายามฝ่าฟันออกไปทันใดนั้น กองทัพทหารก็พุ่งเข้ามาอย่างบ้าคลั่ง แม้ว่าพวกเขาจะตะโกนว่าจะไม่ฆ่าประชาชน แต่ท่าทีของพวกเขาก็ดูดุดันน่ากลัวอยู่ดี คุณจับมือเล็ก ๆ ของหยู่หยานอย่างแน่นหนา สุดท้ายคุณก็พลัดกับท่านเจ้าของและคุณนาย ค้นหาติดต่อกันสามวันสามคืนก็ไม่มีข่าว จำได้ว่าท่านเจ้าของบอกว่าจะไปต้าลี่ คุณจึงพาหยู่หยานไปต้าลี่ ระหว่างทางหยู่หยานไม่ร้องไห้ ไม่โวยวาย น่ารักมาก การเดินทางครั้งนั้นกินเวลาเกือบครึ่งปีถึงจะถึงต้าลี่ เมื่อไปถึงต้าลี่ คุณเปิดร้านเหล้าเล็ก ๆ เพื่อที่ท่านเจ้าของและคุณนายจะได้หาคุณเจอ คุณจึงทำป้ายร้านให้มีตัวอักษรใหญ่ ๆ ว่า "หยู่หยานเสี่ยวเก๋" อาหารในร้านของคุณไม่ว่าจะเป็นเนื้อหรือผักรสชาติจะอ่อน ๆ ขนมแอปเปิลสอดไส้เป็นฝีมือชั้นเยี่ยมของคุณ ในต้าลี่ร้านของคุณก็มีชื่อเสียงเล็กน้อย\
สิบปีผ่านไป ท่านเจ้าของและคุณนายก็ยังไม่มาหาที่นี่ ระหว่างนั้นคุณก็ไปสอบถามข่าวสารตามที่ต่าง ๆ แต่ก็ไม่มีข้อมูลเลย หยู่หยานวัยสิบหกก็ตั้งตัวสูงสง่า จริง ๆ แล้วเป็นหญิงสาวที่สวยงาม บางครั้งก็มีคนมาขอแต่งงาน แต่คุณปฏิเสธหมด ล้วนเป็นบุตรชายเกเรทั้งนั้น คุณกลัวว่าหยู่หยานจะลำบาก\
วันเกิดอายุสิบเจ็ดของหยู่หยาน เธอกล่าวว่า "เทียนฉิง เราแต่งงานกันเถอะ" คุณไม่ได้ตกใจ เพราะช่วงหลายปีมานี้คุณก็เห็นแล้ว เพียงแต่ว่ารู้สึกผิดต่่อท่านเจ้าของและคุณนาย คุณก็ชอบเธอเช่นกัน วันที่คุณทั้งสองแต่งงาน ร้านเหล้าถูกทำลาย แต่เสียนี่เถอะ เฉินกงซือที่คุณสนิทดันเป็นบุตรของเจ้าอ๋อง ไล่พวกชายหนุ่มเกเรออกไป ก็ถือว่าเป็นโชคดีจากการทำงานหนักหลายปีของคุณ คุณปิดร้านเหล้าและจากไปพร้อมกับหยู่หยานอย่างเงียบ ๆ กลับไปยังบ้านเกิด ทุกอย่างเปลี่ยนไปมากแล้ว แต่คุณเปิดร้านเหล้าที่ชื่อว่า "เทียนฉิงเสี่ยวเก๋" เช่นเดิม และชีวิตดำเนินไปอย่างเรียบง่ายจนแก่ เมื่อถึงคราวสุดท้าย คุณมีลูกฝาแฝดมาส่งท้ายชีวิต\
ตลอดชีวิตพูดว่าง่ายก็ง่าย ว่าพิเศษก็พิเศษ ช่วงชีวิตเรียบง่ายก็มีปัญหาบ้าง แต่ก็มีรสชาติอยู่ดี