โทรสอบถามสำนักงานวิทยุและโทรทัศน์สักหน่อย～

แก้ไขแล้ว แก้ไขแล้ว\การ์ตูนจีนทำอย่างไรดี~ สำนักงานกระจายเสียงและวิทยุกำหนดอะไรบ้าง!!!\เพิ่มเติมปัญหา: ทำไมการ์ตูนของจีนถึงขาวๆ โง่ๆ อย่างนี้ อืออือ ทำไมการ์ตูนของจีนถึงไม่มีความน่ารักเท่าของญี่ปุ่น~~~~!! ทำไมการ์ตูนของจีนถึงเด็กเกินไป~~~!! ทำไมพล็อตของการ์ตูนจีนถึงแย่ขนาดนี้~~~!! ทำไมการ์ตูนจีนถึงเคลื่อนไหวแข็งทื่อ~~!! ทำไมสำนักงานกระจายเสียงและวิทยุถึงต้องกำหนดแบบนี้~~!! ทำไม ทำไมล่ะ~~!!!! กำลังจะล่มสลาย、、\a95729318543212010-11-17\คำตอบที่ดีที่สุด คำตอบที่ดีที่สุด\เพราะว่า ชาติสวรรค์ (จีน) เป็นประเทศที่มีข้อจำกัดเต็มไปหมด ลุงเฉิงอยากให้เรื่องอะไรเป็นมิตรอย่างไรก็ทำได้ตามใจ เจ้าของโพสต์ทำให้ฉันนึกถึงหน้าโง่ของ KinKura สุดน่าตบ เฮ้อ การ์ตูนจีนแทบจะไม่มีวันที่จะรุ่งแล้ว……………………\พูดระบายจบแล้ว มาพูดอย่างจริงจังกัน: \การ์ตูนญี่ปุ่นประสบความสำเร็จอย่างมากมีหลายเหตุผล ประการแรกคือ การแบ่งประเภท - สำหรับเด็ก, สำหรับวัยรุ่นชาย, สำหรับผู้ใหญ่ โดยมีหมวดหมู่ย่อย เช่น รักนิยาย, กีฬา, สงคราม, วิทยาศาสตร์, การเมือง และศิลปะ ดังนั้นทุกช่วงวัยและกลุ่มต่างๆ ในญี่ปุ่นสามารถหาการ์ตูนที่เหมาะสมดูได้ ประการต่อมา ญี่ปุ่นเริ่มเปิดรับความคิดตะวันตกเร็วในยุคสมัยใหม่ ดังนั้นผู้คนโดยรวมมีความคิดเสรีมากกว่า และไม่เหมือนจีนที่มีข้อจำกัดมากมาย ดังนั้นผู้สร้างการ์ตูนจึงมีอิสระในการสร้างสรรค์ มีจินตนาการกว้างไกล ทุกครั้งที่มีแนวคิดใหม่ในหัวก็สามารถนำไปทำทันทีแทบไม่ต้องกังวลเรื่องความคิดเห็นของสังคม จึงเกิดนิยายเบา, มังงะ และการ์ตูนที่ยอดเยี่ยมมากมาย นอกจากนี้ การ์ตูนญี่ปุ่นพัฒนามานานแล้ว ผ่านร้อนผ่านหนาวหลายสิบปี จึงสร้างห่วงโซ่อุตสาหกรรมที่สมบูรณ์มาก อุตสาหกรรมหลักสามประการของญี่ปุ่น - รถยนต์, การ์ตูน, สื่อดิจิทัล การ์ตูนอยู่ในอันดับสอง ในฐานะอุตสาหกรรมหลักอันดับสองของประเทศเศรษฐกิจชั้นนำของโลก มูลค่าผลิตภัณฑ์ต่อปีสูงถึง 230 ล้านล้านเยน ปรับค่าโดยคร่าวๆ เป็นเงินหยวนประมาณ 15 ล้านล้าน นี่เป็นตัวเลขที่น่าตกตะลึง ดังนั้นการ์ตูนญี่ปุ่นจึงได้รับการสนับสนุนจากรัฐและสามารถอยู่ยาวนาน\แต่ในจีน การ์ตูนถูกมองว่าเป็นสิ่งสำหรับเด็กเท่านั้น การ์ตูนที่ผลิตจึงมีผู้ชมหลักเป็นเด็ก สิ่งนี้จำกัดการพัฒนาของการ์ตูนจีน และผู้สร้างการ์ตูนของจีนโดยทั่วไปก็มีความสร้างสรรค์สู้ของญี่ปุ่นไม่ได้ อันนี้ไม่ได้หมายความว่าคนในประเทศโง่ สาเหตุมีสองประการ ประการแรกคือ ปัจจัยทางประวัติศาสตร์.ตั้งแต่สมัยโบราณ จักรพรรดิได้ปกครองด้วยอุดมการณ์ขงจื๊อที่เสื่อมเสียซึ่งรับใช้อํานาจของระบอบ ดังนั้น คนโบราณจึงมีความอนุรักษ์นิยมอย่างเหลือเชื่อ แม้ว่ายุคสมัยใหม่จะละทิ้งแนวคิดเหล่านั้นและนํามาร์กซ์-เลนินนิสต์ที่นําเข้ามาใช้ แต่วัฒนธรรมที่สืบทอดกันมาหลายพันปีได้แทรกซึมเข้าสู่เนื้อหนังและกระดูกของแผ่นดินใต้เท้าเรา คนจีนส่วนใหญ่ยังคงยึดมั่นในหลักคําสอนอนุรักษ์นิยมเกี่ยวกับค่าเฉลี่ย เมื่อนักวาดการ์ตูนคิดไอเดียอันยอดเยี่ยม เขาหรือเธอมีความกล้าหาญและความมั่นใจพอที่จะถ่ายทอดความคิดผ่านการ์ตูนหรือไม่? แม้ว่าพวกเขาจะสร้างผลงานขึ้นมาในประเทศที่มีการควบคุมนี้ ใครจะรู้ว่าผลงานของพวกเขาจะกลายเป็นอาหารเลี้ยงปูในแม่น้ําหรือไม่?มีเหตุผลหลายประการที่จํากัดการพัฒนาแอนิเมชันจีน การไล่ตามญี่ปุ่นยังอีกยาวไกล (คําตอบที่สองคือสิ่งที่ผมอยากโพสต์) คําตอบที่แนะนํา: ด้วย "ความก้าวหน้าทางสังคมและการพัฒนาของยุคสมัย" ผู้ประกอบการในอุตสาหกรรมแอนิเมชันก็ได้ยึดมั่นในจิตวิญญาณของ "ตามยุคสมัย" โดยพยายามอย่างหนักเพื่อ "ใช้ประโยชน์จากช่องโหว่ในนโยบายแอนิเมชันของรัฐบาล" โอ้ ขอโทษครับ ควรจะเป็น "การมีส่วนร่วมกับอุตสาหกรรมแอนิเมชันของประเทศ"เมื่อไม่นานมานี้ ผมได้พบกับนักศึกษาคนหนึ่งที่ก่อตั้งบริษัทแอนิเมชันที่นี่ เป็นบริษัทขนาดเล็กที่มีพนักงาน 10 คน เชี่ยวชาญด้านการผลิตแอนิเมชันจากบริษัทแอนิเมชันชื่อดัง เนื่องจากพวกเขาเป็นคนรู้จักกันมานาน จึงถามคําถามส่วนตัวมากมาย และเด็กคนนั้นก็ตอบคําถามเหล่านั้นอย่างไม่ลังเลนี่คือคําถามและคําตอบที่ละเอียดอ่อน: ผม: คุณคิดค่าบริการต่อนาทีเท่าไหร่?คําตอบ: โดยทั่วไปอยู่ที่ 1000 หยวนต่อนาที และบางช็อตที่ซับซ้อนมีราคา 1200 หยวนต่อนาที ฉัน: แล้ววันหนึ่งทําได้เท่าไหร่?คําตอบ: ประมาณสองนาทีต่อวันฉันเลยคํานวณอย่างชาญฉลาด: รายได้ต่อวันของบริษัทควรอยู่ที่ประมาณ 2,000 หยวนสมมติว่าทํางานหกวันต่อสัปดาห์ รายได้ต่อเดือนควรอยู่ระหว่าง 50,000 ถึง 54,000 หยวน สมมติว่าประมาณ 52,000 หยวนหักค่าใช้จ่ายสํานักงานที่จําเป็น (พวกเขาทํางานในเขตเทคโนโลยีขั้นสูงของเจิ้งโจว ภายใต้นโยบายสนับสนุนแอนิเมชัน ไม่ต้องจ่ายค่าเช่า) ได้แก่ ค่าสาธารณูปโภค ของใช้สิ้นเปลือง การขนส่ง อุปกรณ์สูญหาย ของขวัญสังคม ค่าอาหารและเครื่องดื่ม ฯลฯ รวมเป็น 12,000 หยวนส่วนที่เหลือ 40,000 หยวนแบ่งต่อคน ดังนั้นรายได้ต่อเดือนของแต่ละคนคือ 4,000 ดอลลาร์เงินเงิน?
ไม่มีเจ้านายคนไหนใจดีขนาดนั้น ที่เจิ้งโจว พนักงานแอนิเมชันที่เงินเดือน 2000 หยวนก็ถือว่าดีอยู่แล้ว สมมติว่ามีพนักงานธรรมดา 8 คน คนละ 2000 หยวนต่อเดือน งั้นหัวหน้าสองคนได้เงินเดือนละ 12000 หยวน?\ฉันนี่ช่างมีเจตนาที่ร้ายกาจจริงๆ นี่คือสังคมนิยมที่ปราศจากการกดขี่และการเอาเปรียบ เชื่อว่าเจ้าของธุรกิจก็คงไม่เอาเปรียบคนอื่นแบบนี้\เอาล่ะ ส่วนข้างบนนั้นยังไม่ใช่ประเด็นหลัก ประเด็นหลักอยู่ข้างล่าง\บริษัทที่เอาการ์ตูนเหล่านี้ไปจ้างภายนอกจะมีรายได้เท่าไหร่?\ตามนโยบายของมณฑลเหอหนาน ทุกครั้งที่มีการออกอากาศการ์ตูนต้นฉบับหนึ่งนาทีทางสถานีโทรทัศน์ รัฐบาลจะมีเงินสนับสนุน นโยบายภายในที่ชัดเจนฉันไม่สามารถเปิดเผยได้ แต่โดยพื้นฐานสามารถประมาณได้ว่า 2D อยู่ที่ 2,000 หยวนต่อนาที และ 3D อยู่ที่ 4,000 หยวนต่อนาที นี่คือรางวัลสำหรับออกอากาศทางสถานีโทรทัศน์กลาง หากออกอากาศทางสถานีท้องถิ่นยังมีรางวัลเพิ่มเติม นอกจากนี้ หากบริษัทนั้นตั้งอยู่ในเขตพัฒนาสูงของเจิ้งโจว ทางคณะกรรมการเขตพัฒนาสูงก็มีนโยบายรางวัลเช่นกัน\เราสามารถคำนวณได้ว่าแค่ค่ารางวัลของการ์ตูนเหล่านี้ก็ราวๆ 4,000 หยวนต่อนาที ในขณะที่ค่าจ้างการจ้างทำการ์ตูนเพียง 1,000-1,200 หยวนต่อนาที นั่นหมายความว่าบริษัทที่เอาการ์ตูนไปจ้างภายนอกแทบไม่ต้องทำอะไรเลย ก็สามารถกำไรสุทธิ 2,800-3,000 หยวนต่อนาที อ้อ ขอโทษ พวกเขายังต้องทำสคริปต์และการกำหนดภาพรวมเบื้องต้นด้วย ก็ไม่สามารถพูดว่าพวกเขาไม่ทำอะไรเลยได้\นี่ถือเป็นแนวโน้มใหม่ของการ์ตูนจีน บริษัทการ์ตูนไม่จำเป็นต้องทำการ์ตูนเอง อาจเป็นเพียงตัวกลางระหว่างรัฐบาลกับสถาบันผลิตการ์ตูน เพียงแค่ทำการกำหนดภาพรวมเบื้องต้นและจัดการความสัมพันธ์กับรัฐบาลและสถานีโทรทัศน์ เพื่อให้การ์ตูนที่ผลิตออกมาสามารถออกอากาศได้ปกติและได้รับเงินรางวัล\บางคนอาจบอกว่าสิ่งที่พวกเขาทำนั้นเป็นส่วนสำคัญของการ์ตูน สคริปต์ การกำหนดภาพรวม นี่คือจิตวิญญาณของการ์ตูน โอเค ฉันไม่ได้บอกว่าบริษัทเหล่านี้ไม่ดีนะ ฉันเพียงแต่คิดว่าวงการการ์ตูนจีนเริ่มเหมือนกับวงการโฆษณามากขึ้น บริษัทโฆษณาสื่อสารกับลูกค้า ให้ไอเดีย จากนั้นมอบให้บริษัทผลิตทำโฆษณา และส่งไปให้สถานีโทรทัศน์ออกอากาศ นี่ก็ถือเป็นแนวโน้มใหม่ของการพัฒนาการ์ตูนจีนเช่นกัน\บางคนอาจถามว่าทำไมรัฐบาลถึงง่ายต่อการหลอก การทำการ์ตูนหนึ่งนาที ไม่ว่าเนื้อหาจะดีหรือไม่ ตราบใดที่ออกอากาศทีวีได้ก็จะได้รับรางวัล แต่ก็นะ เอกสารของรัฐบาลมีข้อจำกัดคือ “เงินรางวัลสูงสุดไม่เกิน X ล้าน”\แต่พ่อค้าใครล่ะ? คนที่ใหญ่ที่สุดในการหาช่องโหว่รัฐบาลของจีนไม่นานหลังจากนั้น บริษัทแอนิเมชันมากกว่ายี่สิบแห่งก็เกิดขึ้นอย่างรวดเร็วเหมือนเห็ดหลังฝนตก เมื่อผู้สื่อข่าวสัมภาษณ์พวกเขา พบว่าผู้นําของบริษัทแอนิเมชันเหล่านี้ล้วนมาจากผู้นําบริษัทแอนิเมชันใหญ่ของเราในอดีต พวกเขาโต้แย้งว่าเรามีความเห็นไม่ตรงกันกับผู้นําเดิม จึงดึงพวกเขาออกไปให้พวกเขาทํางานของตัวเอง และอื่นๆแต่ถ้าวิเคราะห์อย่างละเอียด มันไม่ใช่เพราะนโยบายของรัฐบาลหรือ? รัฐบาลบอกว่า "รางวัลต้องไม่เกิน X ล้าน" ซึ่งมุ่งเป้าไปที่บริษัทแอนิเมชันเพียงแห่งเดียว แต่ถ้าคุณวางไข่ในตะกร้าหลายใบ รัฐบาลจะใส่ได้แค่ "X ล้าน" ในตะกร้าใบเดียว ถ้ารวม "X ล้าน" ทั้งหมดนี้อีกครั้ง ใครจะได้ประโยชน์ในที่สุด?นี่คือบริษัทแอนิเมชันใหญ่ดั้งเดิม เพราะบริษัทแอนิเมชันอื่นๆ เป็นคนของเขามากมาย
และนี่คืออีกเรื่องที่น่าสนใจ ทุกคนรู้ดีว่าในแอนิเมชันเชิงพาณิชย์ ตัวละครมีความสําคัญสูงสุด ขณะที่บทภาพยนตร์ต้องถูกวางไว้ข้าง ๆที่นี่ บริษัทหนึ่งวางแผนจะลงทุนอย่างหนักเพื่อสร้างตัวละครอนิเมะที่มีชื่อเสียงระดับประเทศจะโปรโมตอย่างไร?ในฟอรั่ม Tianya และ Mop พวกเขาโพสต์ในฟอรั่มที่แสดงอีโมจิ QQ ของตัวละครและคอมิกส์สั้น ๆแต่...ไม่เพียงแต่ไม่เป็นที่นิยม ผู้ติดตามก็มีน้อยมากวันหนึ่ง โพสต์นี้ได้รับคําตอบล้นหลาม โดยแทบทุกข้อความชมตัวละครด้วยคําว่า "น่ารัก" "หน้าตาดี" "ตลก" "หล่อมาก" และอื่น ๆผู้ชมบางคนอาจสงสัยว่าทําไมมันถึงกลายเป็นไวรัลได้ทันทีโปรดสังเกตคําตอบเหล่านี้ให้ดี เกือบทั้งหมดลงทะเบียนในวันเดียวกัน และเป็นโพสต์ที่ยังไม่เคยมีใครมาก่อน มี IP ที่แทบจะเหมือนกันทุกประการ ทุกคนเข้าใจดีว่านี่เป็นแค่การเลี้ยงดูเด็กเท่านั้นแต่ไม่กี่วันต่อมา ข่าวก็มาถึงอย่างกะทันหันว่ารัฐบาลให้ความสําคัญกับตัวละครนี้มาก โดยจัดให้เป็นตัวละครอนิเมะท้องถิ่นที่มีชื่อเสียงและลงทุนเงินในบริษัท
เกิดอะไรขึ้น?อธิบายง่ายคนของบริษัทมีความเชื่อมโยงกับรัฐบาลมีคําตอบจํานวนมากที่ให้ทุนแก่ผู้นําบริษัท ใช้โอ้อวดกับรัฐบาลว่า "ดูสิ ตัวละครของเราได้รับความนิยมมากในจีน"ดังนั้น คนที่ทํางานในวงการแอนิเมชันสมัยนี้ โดยเฉพาะแอนิเมชันต้นฉบับ ต้องมีคุณสมบัติดังนี้: 1. มีความสัมพันธ์กับหน่วยงานรัฐบาลที่เกี่ยวข้อง และแน่นอน ต้องมีเว็บไซต์ หนังสือพิมพ์ นิตยสาร และสื่ออื่น ๆ เพื่อส่งเสริมการโปรโมต\2. ความสามารถในการหลอกล่อ หมายถึงอย่างชัดเจน ก็คือความสามารถในการหลอกล่อรัฐบาล;\3. หน้าทน นั่นหมายถึงไม่ว่าของนั้นจะน่าขยะแค่ไหน ต้องสามารถแสดงออกต่อหน้าคนอื่นโดยไม่เปลี่ยนสีหน้า ไม่กระพริบหัวใจ พร้อมรอยยิ้มบอกทุกคนว่านี่คือของชั้นเยี่ยม อะไรวะ? คุณบอกว่านี่ขยะ? คนมือใหม่อย่างคุณไปอยู่คนเดียวเถอะ \วงเล็บ, ลำดับข้างต้นจัดตามความสำคัญ, วงเล็บปิด.\ แหล่งอ้างอิง: การ์ตูนจีนที่ตลกและไร้สาระมาก (ตอนที่สิบเอ็ด) blog.sina.com.cn/...1.html