《จุดสิ้นสุด》034.(บทป่ารักษาแดน) เสือเขี้ยวขาวตาขาว

ผู้ชายสองคน แต่งกายด้วยเครื่องแบบทหารสีเขียวเข้มลายป่าทั้งตัว กล้ามเนื้อทั้งตัวแข็งแรงดุจมังกรขดตัว ยุ่งเหยิงพันกัน มีพลังทำลายล้างรุนแรงซ่อนอยู่ ราวกับกำลังจะระเบิดออกมา มือแต่ละข้างถือดาบทหารมืดสลักพลัง แวววาวเย็นยะเยือก ดุจงูพิษออกล่าเหยื่อ พร้อมจะโจมตีร้ายแรงได้ทุกเมื่อในช่วงฟ้าร้อง
สิ่งที่แตกต่างคือ หนึ่งในผู้ชายมีผมสั้นตั้งชันคล้ายตะปู ในขณะที่อีกคนหัวโล่ง
ทั้งสองกำลังสำรวจรอบตัวอย่างรอบคอบ บางครั้งพูดเบา ๆ แต่ก้าวไม่เคยหยุด เดินตรงไปทางชิงเหยา
ใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ!
ชิงเหยาก้มศีรษะอย่างระมัดระวัง มองทางเข้าถ้ำที่อยู่ห่างจากตนเพียงห้าเมตร พยายามคิดหาวิธีหลบหนีจากภัยที่อาจถูกค้นพบ แต่ไม่สามารถคิดได้แม้แต่ทางเดียว ความตึงเครียดทำให้สมองของชิงเหยาสับสน
"แทร่ก..."
เมื่อมองเห็นทั้งสองคนได้เดินล้อมหน้าถ้ำ เสียงก้าวนั้น สร้างความเครียดเพราะชายหัวโล่งอยู่ห่างจากที่ซ่อนของชิงเหยาเพียงสองเมตร แค่เพียงเงยหน้าหรือหันมาสักหน่อย ก็สามารถพบชิงเหยาที่กำลังซ่อนอยู่ไม่ไกลจากนั้นได้
หน้าผากของชิงเหยาชุ่มไปด้วยเหงื่อ เขาไม่กล้าแม้แต่จะหายใจ ความตึงเครียดแทบทำให้เขาหายใจไม่ออก ตอนนี้ความกังวลของชิงเหยาเต็มไปจนถึงลำคอ
“อ๊ะ? ที่นี่มีถ้ำ ดูท่าเหมือนมีอะไรผิดปกติ!”
เมื่อมองเห็นว่าศีรษะของชายหัวโล่งกำลังจะหันไปทางชิงเหยา แต่จู่ ๆ เสียงประหลาดจากชายผมสั้นก็ดังขึ้น เขาก้มตัวเล็กน้อย ชี้มือขวาไปที่ถ้ำ แล้วกระซิบกับชายหัวโล่งข้าง ๆ
ตอนนี้ระยะใกล้ทำให้ชิงเหยาฟังได้ชัดว่าพวกเขาพูดอะไรกัน ฟังเสียงนั้น ทำให้ชายหัวโล่งหันไปสนใจสิ่งที่สงสัยในหนึ่งช่วงวินาที ชิงเหยารู้สึกว่า เสียงจากชายผมสั้นนั้นเป็นเสียงที่น่ารักที่สุดในโลก ไม่มีใครเทียบได้
สายตาคมของชายหัวโล่งมองไกลและเห็นปัญหาได้ทันที เขาจึงพูดด้วยความจริงจังว่า
“นั่น ควรจะเป็นกับดัก! แม้ว่าแผนที่วางไว้จะไม่ซับซ้อนมาก แต่ผู้วางแผนมีพลังมหาศาล และพลังที่ปล่อยออกมาจากกับดักก็ย่อมรุนแรงมากเช่นกัน.ด้วยพลังของเราสองคน คงเป็นไปไม่ได้ที่จะบุกเข้าไป""ในสถานการณ์นี้ โดยทั่วไป เว้นแต่จะมีคนสําคัญเตรียมตัวเข้าสู่การปลีกวิเวียนเพื่อฝึกฝน พวกเขาต้องปกป้องสมบัติบางอย่างในถ้ํานี้เพื่อป้องกันความเสียหายจากสัตว์วิเศษ"ชายผมสั้นไม่ได้โง่; เขาเห็นปัญหาทันทีหลังจากหยุดไปครู่หนึ่ง เขาพูดเบาๆ ว่า "ฉันจะกลับไปแจ้งกัปตันก่อนปัญหาคือ......คุณจัดการได้ไหม?""
มีช่วงเวลาหยุดชะงักระหว่างคําพูด เหมือนมีบางอย่างซ่อนอยู่ระหว่างพวกเขา ชายหัวล้านดูเหมือนจะเข้าใจความหมายของชายผมสั้น ยิ้มอย่างอ่อนโยนและตอบว่า "ไม่ต้องห่วง มันจัดการได้!""ปัญหาที่นี่?หมายถึงความแปลกประหลาดของโครงสร้างถ้ํานี้หรือเปล่า?"ชิงหยานขมวดคิ้วเล็กน้อย ครุ่นคิดถึงความหมายเบื้องหลังคําพูดของชายผมสั้นโดยไม่มีเหตุผล เขารู้สึกถึงวิกฤตแปลก ๆ!"คําราม!"ทันใดนั้น เสียงคํารามดังกึกก้องมาจากด้านหลังชิงหยาน และพลังอันทรงพลังกดทับเขา คลื่นความกลัวพลุ่งพล่านในใจชิงหยาน แต่ก่อนที่เขาจะกระโดดหนี สัตว์วิเศษก็กระโดดลงมาจากเหนือหัวและพุ่งเข้าใส่ชายหัวล้านอย่างดุเดือดเขี้ยวเลือดที่เปล่งประกายของมันเปล่งประกายอย่างเย็นชา
ดังนั้นเป้าหมายจึงไม่ใช่เขาชิงหยานถอนหายใจโล่งอกทันที แต่ความคิดเรื่อง "โอกาสดี" ก็ผุดขึ้นในใจทันทีเมื่อมองไปที่ทางเข้าถ้ําตรงหน้า รอยยิ้มมั่นใจปรากฏที่มุมปากของเขา
ดวงตาเสือคู่หนึ่งสีขาวบริสุทธิ์เหมือนหยกบริสุทธิ์ ดูเหมือนไม่มีรูม่านตาเลยเมื่อมองอย่างละเอียด วงแหวนสัตว์ประหลาดสีเหลืองอ่อนสี่วงส่องแสงวูบวาบเล็กน้อยภายใน! ฟันดาบคู่หนึ่งยาวยี่สิบเซนติเมตร คมเหมือนใบมีด และยังมีคราบเลือดสดด้วยความยาวลําตัวประมาณ 1.5 เมตร ขนสีเหลืองขาวสั่นเทาขณะยืนตั้งตรง
จริง ๆ แล้วมันคือสัตว์วิเศษระดับสี่ผู้ใหญ่—เสือฟันดาบตาขาว!สัตว์วิเศษนี้ถือเป็นจักรพรรดิในบรรดาสัตว์วิเศษระดับสี่ และพลังการต่อสู้ระเบิดของมันก็ยังไม่ถึงระดับสัตว์เวทระดับห้า
ตอนนี้การต่อสู้ที่ดุเดือดกําลังจะเริ่มขึ้นชิงเหยียนคิดในใจ รู้สึกขอบคุณโชคดีของตัวเอง
"เสียงชู่!""
มีดทหารเสวียนหลี่สองเล่ม หนึ่งฟันกันไปข้างหน้า ชายหัวล้านถอยหลังไปสองก้าวอย่างหวุดหวิด หลบการโจมตีของเสือเขี้ยวดาบได้อย่างหวุดหวิดแต่ใบหน้าของชายหัวล้านไม่มีร่องรอยความกลัวต่อศัตรูที่น่ากลัว ดวงตาของเขาแดงขึ้นเล็กน้อย และจิตวิญญาณนักสู้ลุกโชนดุจั่วขณะ!ก่อนที่เสือเขี้ยวดาบจะโจมตีอีกครั้ง ชายหัวล้านก็ลุกขึ้นด้วยขาหลังอย่างมั่นคงเหมือนลูกปืนใหญ่ พุ่งเข้าหาเสือเขี้ยวดาบ!ดาบเขี้ยวดาบคู่หนึ่งพุ่งพุ่งเข้ามาด้วยพลังระยะไกลอย่างรุนแรงเขาหมุนตัวไปด้านหลังและส่งลําแสงเย็นสองลําไปยังเสือเขี้ยวดาบ โจมตีอย่างดุเดือดไปที่หน้าผากของมัน ด้วยเสียง "บูม" ดังลั่น เสือเขี้ยวดาบถูกโยนขึ้นไปในอากาศ ถูกผลักถอยหลังไปสองเมตร ทําให้ต้นไม้สั่นสะเทือนและล้มลงกับพื้น!ในพริบตา กลุ่มฝุ่นผสมกับใบไม้ที่ร่วงหล่นจากต้นไม้ก็เริ่มลอยขึ้นมา"โห นี่มันสุดยอดจริง ๆ?"ชิงเหยียนกระซิบอย่างรีบร้อน แต่ก็ไม่ลืมคว้าโอกาสนี้หันหัวไป เขาเห็นเสือเขี้ยวดาบเตะกลับอย่างดุเดือดท่ามกลางฝุ่นที่หมุนวน พุ่งตรงไปที่ฟันดาบคมของชายหัวล้านในพริบตา ทั้งคู่ขยับตัวพร้อมกัน! ชายหัวล้านพลิกตัวและเตะสองครั้ง ใช้ลําต้นไม้สองต้นกระโดดขึ้นฟ้าดาบทหารสองเล่มของเขาปล่อยแสงพลังงานลึกลับที่น่ากลัว กดดันลงไปยังเสือเขี้ยวดาบที่พุ่งเข้ามา!ชิงหยานพลิกตัวขึ้นทันที และในขณะที่การต่อสู้ระหว่างมนุษย์กับสัตว์ดุเดือด เขาก็กระโดดไปยังทางเข้าถ้ํา!ความเร็ววิ่งนั้นเชื่อกันว่าเทียบเท่ากับเสือดาวป่า แชมป์วิ่งสัตว์!แม้เขาจะไม่กล้าหันกลับไป ชิงหยานก็ยังหัวเราะเสียงดังและตะโกนว่า "ฮ่าๆ สู้ให้สนุกนะ!เด็กน้อย ฉันวิ่งก่อน!"
ในขณะนั้น ด้วยเสียง "s" คม ดาบทหารคมกริบแทงทะลุหัวเสือเขี้ยวดาบทันทีจากนั้น ด้วยการบิดอย่างแรง พร้อมเสียง "แตก" ร่างที่หนีก็พุ่งชนพื้น—เสือเขี้ยวดาบก็ตายทันที!
จากนั้นชายหัวล้านที่ยังลอยอยู่กลางอากาศก็ยิ้มอย่างอ่อนโยน บิดตัวแปลก ๆ และเตะด้วยเท้าทั้งสองข้างอย่างแรงในพริบตา เขาก็ล้มต้นไม้ใหญ่อีกต้น และในเวลาเดียวกัน ร่างของเขาก็พุ่งไปหาชิงเหยียนด้วยความเร็วสูง!\ “ผัวะ!”\ 在ช่วงวินาทีที่เท้าขวากำลังจะก้าวเข้าปากถ้ำ ไหล่ซ้ายของชิงหยานก็ถูกมือที่แข็งแรงและรุนแรงจับไว้ทันที ร่างกายถูกดึงถอยหลังไปหนึ่งเมตร จึงได้ยินเสียงผู้ชายทุ้มๆ ดังมาจากด้านหลัง:\ “เฮ้เฮ้ หนุ่มน้อย ทำมามากมาย สุดท้ายก็ได้ลากเจ้ามาออกมาแล้วสินะ”\ ชัดเจนว่าเป็นเสียงของผู้ชายศีรษะล้านคนนั้น!