ชู่ว์ ฟังเรื่อง!!!
เดียวดายในถนนยามค่ำคืน\ คิดถึงเธอ\ แต่คิดไม่ถึงว่า มีเด็กชายทั้งถนนก้าวตามรอยเงาฉัน\ เด็กซนกล้าเอ่ยปาก\ เขาพูดว่า: พี่ พี่ ตาเป็นอะไร ทำไมแดงและบวม ร้องไห้สิบครั้งหรือเปล่า
\ ฉันทำได้เพียงยิ้มเจื่อนๆ สิบครั้ง ลูบตาเบาๆ\ แล้วบอกเขาว่า: เพราะฝุ่นลมเข้าตา
เงยหน้ามองดวงดาวยามค่ำคืน\ ยังคงคิดถึงเธอ
เด็กชายยังกล้าเอ่ยปาก\ เขาพูดว่า: พี่ พี่ร้องไห้อีกแล้ว
ฉันทำได้เพียงยิ้มเจื่อนๆ และพูดกับเขา\ ขออย่าถามจริงๆ ได้ไหม
น้ำตาซึมลงมาที่มุมปาก\ รสชาติกลับเป็นเงาของเธอ\ เด็กชายเช็ดรอยน้ำตาของฉัน\ แล้วบอกว่า:\ พี่ พี่ ยังคงคิดถึงเธอ
เด็กซนหันหน้าแล้ววิ่งไปที่ถนน\ และนำเธอมาด้วย\ ฉันทำได้เพียงยิ้มเจื่อนๆ สิบครั้ง\ ต้องลบสายตานั้นออก
สวดภาวนาให้แสงไฟถนนปกปิดรอยน้ำตาของฉัน
แต่เธอก็บอกเพียงว่าแค่ผ่านมา\ คำอธิบายนั้นเป็นเพียงควันหลง ฉันก็ไม่กล้าไล่ถามต่อ
ตลอดเส้นทาง\ เล่นกับเธอเป็นพันปี ชมดวงดาว\ ปีนขึ้นไปจับดวงจันทร์
เมื่อค่ำมืดลง\ เธอบอกว่าเราต้องจากกัน\ ฉันก็ไม่กล้าออกแรงยื้อ\ ทำได้เพียงมองเธอจากไป
ปมในใจกลับพันแน่นอีกครั้ง\ ตอนนี้ รู้สึกว่าฝันนี้จบเร็วจัง
มองเงาเธอจางไปในค่ำคืน\ น้ำตาก็ไหลลงมาอีกครั้ง\ ถามใจตัวเอง ทำไมไม่สามารถไปด้วยกันได้\ แม้เธอและฉันอยู่ห่างกันหลายร้อยหลายพันลี้\ ความคิดถึงเธอไม่ลดลงแม้แต่น้อย ฝันก็ยังเห็นเงาเธอบ่อยๆ
เพื่อเธอ\ ฉันกลับมายืนเดียวดายอีกครั้งบนถนน
แสงไฟอ่อนลง เด็กชายที่ถนนก็ยังไม่ปรากฏ
สิ่งที่ไม่เปลี่ยนคือฉันคนหนึ่งบนถนน และหัวใจที่ไม่เปลี่ยน
ฉันก็ลองตามหาเธอในความฝัน\ แต่ก็ไกลเกินเอื้อมเหมือนจับเข็มในทะเล
\ เพื่อไปหาเธอ\ หัวใจไม่ยอมตาย ยืนอยู่บนถนนยามค่ำคืนอีกครั้ง
ลมพัดเสียงดังเข้าหู\ ฉันก็ไม่กล้าให้ง่วงแม้สักนิด\ เพียงเพราะกลัวพลาดเธอ
น่าเสียดายที่นั่นเป็นเพียงความพยายามที่สูญเปล่า
ยืนรออยู่บนถนน\ ได้ยินเสียงหนึ่งทำให้ฉันดีใจ
เงยตามองไป\ เด็กชายกำลังโบกมือให้ฉัน
ฉันที่ยังลังเลอยู่ เธอรู้ไหมว่าฉันกำลังรอเธอ
เด็กชายหัวเราะเบาๆ บอกฉันว่าอย่าไปห่วงเธอ
ใช้คำพูดไร้สาระพูดลดความสำคัญชีวิตของฉัน
ตอบกลับ (438)
ตอนเด็ก...เห็นผู้ใหญ่ชอบเอาบุหรี่ออกมาจุดไฟสูบอยู่เรื่อย ๆ รู้สึกไม่ชอบเลย คิดว่าอะไรดีนักหนากับการสูบบุหรี่ ตอนนี้ถึงได้รู้ ว่าการสูบบุหรี่ก็แค่เพื่อทำให้ตัวเองชา ๆ เท่านั้น
หาคู่สมรส: คนจนครอบครัวอับอาย สูง 1.49 เมตร การศึกษาระดับประถม มีทะเบียนบ้านในชนบท บ้านเก่าสามหลัง หมูป่วยหนึ่งตัว ตลอดทั้งปี ทานยาไม่ขาด วันนนี้มาพูดคุยเพื่อหาสาวเป็นแฟน คุณยินดีไหม?
ฉันชอบเมืองที่ให้กำเนิดและเลี้ยงดูฉัน แม้ว่ามันจะเป็นเมืองระดับสาม แม้ว่าความปลอดภัยจะแย่ ชีวิตจะไม่ร่ำรวย ฉันก็ไม่สามารถจากไปได้ เพราะที่นี่ฝังสิ่งต่าง ๆ ของฉันเอาไว้มากมาย
คุณเห็นเพียงว่าฉันไม่มีเครื่องราชอิสริยาภรณ์ทางทหาร แต่ไม่เห็นว่าฉันขี่ม้าไล่ตะลุยสนามรบต่อสู้กับกองทัพนับพัน ดาบกระทบดาบ เลือดสาดกระเซ็น
โหลดคำตอบเพิ่มเติม