สอนคุณใน 30 วินาทีว่าทำอย่างไรถึงจะอวดวิชาฟิสิกส์เพื่อจีบสาว…
แปลจาก Guokr\มา บอกฉันสิ คุณชอบนักฟิสิกส์คนไหน?\ไอน์สไตน์? คุณช่างธรรมดาเกินไปแล้ว! แลนดาว? โอ้พระเจ้า สมัยนี้ใครๆ ก็รู้จักสิบเล่ม 'คู่มือฟิสิกส์ทฤษฎี' แล้ว!\ใช่แล้ว คำที่คุ้นเคยเหล่านี้ล้าสมัยไปแล้ว ในศตวรรษที่ 21 ถ้าคุณอยากปลอมตัวเป็นนักฟิสิกส์รุ่นใหม่ คนที่คุณควรชอบคือ เวียร์ทมันน์ ("ทศวรรษ 60 ทฤษฎีสนามเชิงควอนตัมได้ผ่านการเปลี่ยนแปลงทางจิตวิญญาณ", "ฉันเป็นสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนมในยุคไดโนเสาร์ของ S-matrix") ไซเบิร์ก ("ถ้าเทียบกับงานของวิตเทน ฉันก็เป็นแค่คนขับรถบรรทุก") หรือ ชวาร์ทซ์ ("ถ้าไซเบิร์กคือคนขับรถบรรทุก ฉันควรเอารถสามล้อมาด้วย")\ถ้าคุณอยากทำตัวแตกต่างและมีรสนิยมสูงเมื่อคุยกับคนอื่นๆ เราแนะนำอย่างยิ่งให้จำคำที่เกี่ยวข้องดังต่อไปนี้:\【นักฟิสิกส์】จำไว้ว่าต้องพูดเวียร์สันพร้อมกับทฤษฎีสนามที่มีประสิทธิภาพ ชิวเชิงทงกับรูปร่างคาจิวและทฤษฎีสตริงเป็นเครือญาติ ส่วนโลเวลลีและแรงโน้มถ่วงเชิงควอนตัมแบบปกติเป็นคู่รักชะตาฟ้ากำหนด เนื่องจากบทความนี้อ่านโดยชาวจีน เราแนะนำให้คุณท่องประโยคนี้ไว้ "จริงๆ แล้วนักทฤษฎีอเมริกันเข้าใจผิดเกี่ยวกับ วีนิเชียโน และ 'ความสัมพันธ์ทวิภาคีของมอดูลัสการกระเจิงของฮาร์ดรอนในช่อง s และ t' ซึ่งมีความสำคัญในยุคสมัย คุณรู้หรือไม่ จริงๆ แล้วทฤษฎีสตริงของฮาร์ดรอนไม่ได้พิจารณาขนาดพลังค์ แต่แชร์คมินดูกลับเห็นได้อย่างเฉียบแหลม!" แชร์คมินคือใคร? อย่ากังวล ถ้าเพื่อนคุณก็อ่านบทความนี้ พวกเขาจะไม่ถามคำถามโง่ๆ แบบนี้\【คำศัพท์ฟิสิกส์】เตือนตัวเองอยู่เสมอว่าคุณไม่พูดว่า 'สนามมาตรฐาน' คุณชอบ 'สายหลัก' หรือ 'ชิ้นส่วนใย' คุณไม่ใช้คำว่า 'การควอนตัมสนาม' ซึ่งเป็นคำที่คนทั่วไปใช้ แต่คำพูดติดปากของคุณคือ 'ฟังก์ชันนัลของสนาม' และ 'ฟังก์ชันพาร์ทิชัน' ("เก็บความเบี่ยงเบนรังสีอัลตราไวโอเล็ตของแรงโน้มถ่วงของฉันไว้!") —จำไว้ ทุกเวลาที่พูดประโยคนี้ถูกต้อง คุณไม่พูด 'ทฤษฎีสนามไม่อเบเลียน' หรือ 'ทฤษฎียางส์-มิลส์' คำที่คุณควรใช้คือ 'การเปลี่ยนแปลง BRST ทำให้เราได้โคฮอโมโลจีคลาส' และ 'สภาวะอนุภาคมิใช่ฟิสิกส์ไม่อยู่ในโคฮอโมโลจีนี้ ดังนั้นจะถูกตัดออกจาก S-matrix'\ นอกจากนี้ เพื่อรักษาเอกลักษณ์ที่สูงส่งและความเป็นนักฟิสิกส์แท้จริง คุณไม่ควรชอบ:\ นักฟิสิกส์ที่มีชื่อจีนใด ๆ นอกจากหยางเจิ้นหนิง แน่นอนว่า เราแนะนำให้คุณใช้ชื่อ Chen Ning Yang เมื่อต้องการเรียกเขา\ นักฟิสิกส์ที่บล็อกของเขามีผู้เข้าชมต่อวันมากกว่า 5,000 คน รวมถึงแต่ไม่จำกัดเพียงหลี่เมียว, ซิงจื้อจง ฯลฯ\ ผู้เขียนตำราฟิสิกส์มหาวิทยาลัยที่เป็นที่นิยม เช่น จางหย่งต๋อ, เจิ้งจินหยาน และจ้าวไคฮวา\ นักฟิสิกส์ที่โด่งดังในสื่อ เช่น สตีเฟน ฮอว์คิง เป็นตัวอย่างที่ดี\ ในทางกลับกัน คุณควรชอบ:\ นักฟิสิกส์ที่ไม่ใช่ชาวตะวันตก เช่น “เฮ้ คุณรู้จักวาฟาจากอิหร่านไหม? เขาเสนอความเห็นใหม่เกี่ยวกับการสร้างหลุมดำในทฤษฎี M ในปี 1996” หรือ “ผมไม่เข้าใจว่าทำไมผู้คนถึงมองข้ามผลงานของอาร์เจนติน่า มัลเดซีน่ามีผลงาน AdS/CFT ที่คู่ควรกับรางวัลดิแล็ค” ไม่ต้องกังวล ใครก็คงไม่สนใจว่าอิหร่านหรืออาร์เจนติน่าอยู่ตรงไหน สิ่งที่คุณต้องทำคือทำให้คนอื่นรู้สึกนับถือ\ อีกทางเลือกหนึ่งคือ นักฟิสิกส์ที่เสียชีวิตมานานกว่า 100 ปี เช่น ลากรังจ์, ปัวซง หรือเลอเวียย เมื่อถึงเวลานี้ คุณไม่จำเป็นต้องวิจารณ์ทฤษฎีของพวกเขา (เพราะ “โบราณเกินไป” แท้จริงแล้วคุณก็ไม่รู้จริง ๆ) ดังนั้น การพูดเรื่องซุบซิบหรือข้อสนุกก็สามารถทำให้บรรยากาศการสนทนาสดใสขึ้นได้ เช่น “เฮ้ คุณรู้ไหม ลากรังจ์ภูมิใจที่สุดในหนังสือวิเคราะห์กลศาสตร์ของเขาตรงที่ไม่มีภาพสักภาพ เพราะเขาประกาศว่าได้รวมกลศาสตร์ทั้งหมดเข้าเป็นสาขาหนึ่งของวิเคราะห์เชิงคณิตศาสตร์แล้ว”\ และถ้าเกิดเผชิญกับนักฟิสิกส์ระดับแท้จริง อย่าตกใจ!จำไว้ เช่นเดียวกับที่เพิ่งพูดไป ให้เริ่มต้นด้วยการด่าทอแรง ๆ ต่อการแผ่รังสีอัลตราไวโอเลตจากแรงดึงดูดของหัวหน้าสถานี (เพื่อนของคุณจะต้องเห็นด้วย นี่จะช่วยให้คุณมีเวลาในการจัดระเบียบความคิด) หลังจากนั้น คุณสามารถด่าทอแรง ๆ อีกครั้งต่อแรงโน้มถ่วงควอนตัมเชิงร่วมและนักฟิสิกส์แรงโน้มถ่วงควอนตัมเชิงร่วม (เพื่อนของคุณจะเห็นด้วยอีกครั้ง และเริ่มเข้าร่วมด่าทอกับคุณ) จากนั้น อย่างไม่ตั้งใจแต่ก็แสดงความไม่พอใจว่า "ฉันคิดว่าการใช้การขยายตัวแบบ perturbation อย่างเกินขอบเขตได้ทำลายฟิสิกส์พลังงานสูงไปแล้ว" หลังจากนั้น คุณสามารถใช้ "หลักการโฮโลกราฟิกและควอนตัมของกาลอวกาศที่จุดเอกฐาน" เพื่อสรุปหัวข้อนี้ เพราะทุกคนรู้ว่านี่คือแนวโน้มที่หลีกเลี่ยงไม่ได้—แน่นอน จนถึงตอนนี้ยังไม่มีใครรู้ว่าจะทำอย่างไร\ เชื่อฉันเถอะ อ่านมาถึงตรงนี้ คุณก็ได้กลายเป็นนักฟิสิกส์ที่ยอดเยี่ยมแล้ว
